Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Dagelijks leven, werken

Dagelijks leven, werken

De taal en cultuur, gebruiken en gewoonten, eten en drinken, recepten

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

uitvaart in frankrijk?

Auteur Bericht

avatar#4616
Marietta
Berichten: 0
Reacties: 2

#0 Geplaatst: 2006-02-28 22:49:06

Ik vraag mij al een tijd af of al die (oudere) Nederlanders die in Frankrijk zijn gaan wonen, over het einde van hun leven en hun uitvaart hebben nagedacht. Wil men in Frankrijk worden begraven/gecremeerd? Of terug in Nederland? Heeft de huidige, vergeleken met Nederland beetje magere, uitvaartcultuur in Frankrijk invloed op dit besluit? Zou het schelen als er een Nederlands sprekende uitvaartbegeleidster beschikbaar zou zijn? Eéntje die goed weet hoe dit in Frankrijk in elkaar zit en dit weet te combineren met 'Nederlandse' wensen? Ik wil mij over enkele jaren als uitvaartbegeleidster in Frankrijk gaan vestigen en mij op Nederlanders en Engelsen gaan richten. Vandaar deze vragen.   

avatar#2881
Paul Subelack
Berichten: 85
Reacties: 128

#1 Geplaatst: 2006-03-01 07:57:11

Beste Marietta,

Ik denk dat dit een goed idee is en er zal zeker, naar mijn mening, belangstelling voor bestaan.

Voor mij persoonlijk hoeft het niet. Als ik kom te overlijden is het

over en uit en zullen alleen de meest dierbaren "afscheid" komen nemen.

Ik heb al enkele keren een begravenis meegemaakt dat er zoveel mensen

kwamen dat de zaal te klein was. Het ging dan om iemand die eenzaam is

overleden. Snap je?

Voor mij hoeft die ceremonie dan ook niet, maar als de nabestaanden zich er prettig bij voelen houd ik ze niet tegen.

In ieder geval denk ik dat er voor een goed verzorgde uitvaart een markt open ligt in Frankrijk.

Veel succes,

Paul Subelack

avatar#3332
Lida
Berichten: 10
Reacties: 96

#2 Geplaatst: 2006-03-01 20:37:43

Ik denk dat het zeker voor Engelsen interessant zal zijn, voornamelijk omdat zij bij allemaal een soort engelse kolonie hier stichten en daardoor bijna nooit de franse taal beheersen, dus voor hen denk ik zeker praktisch.

Net als Paul hoeft dat voor mij ook allemaal niet zo en ik hoef ook niet in Nederland begraven te worden, waar iedereen na de begrafenis een sterke hollandse bak koffie drinkt met een plak droge cake erbij. Ik heb liever dat mijn familie/vrienden op mijn graf een goed glas wijn drinken en daarna met z'n allen ergens heerlijk gaan lunchen !

avatar#3122
Rob
Berichten: 13
Reacties: 243

#3 Geplaatst: 2006-03-02 09:13:13

Beste Marietta,

Je schrijft “vergeleken met Nederland beetje magere, uitvaartcultuur in Frankrijk”

Laat ik nou de kerkhoven in Frankrijk een stuk uitbundiger, vrolijker en levendiger er uit vinden zien dan die saaie Nederlandse.

Niks magere cultuur, er staan altijd overal verse bloemen er branden lichtjes en er staan fantasievolle grafgiften in de vorm van plaquettes, beeldjes, vazen enz. ook worden ze goed onderhouden en regelmatig bezocht.

Of bedoel je dat het jouw smaak niet is.

Rob

avatar#148
marjorie
Berichten: 68
Reacties: 332

#4 Geplaatst: 2006-03-02 09:26:10

en als je in een kleinere gemeenschap leeft, loopt het hele dorp uit.

ik ben gek op franse begraafplaatsen, er 'leeft' daar zoveel meer dan in nederland. en ik hou wel van dat haast kitscherige van de porseleinen bloemen en de fotootjes. maar ook de hele oude ijzeren ornamenten zijn schitterend.

groet,

marjorie

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#5 Geplaatst: 2006-03-02 17:01:00

Gelijk heeft Majorie....

Alhoewel ik graag alleen en zonder poespas mij zelf begraven zie of t.z.t. mijn partner zou willen begraven weet ik nu al, dat het niet te voorkomen zal zijn, dat de hele dorpskerk (uit 12-de eeuw) vol zal zitten. Dat is wat voor hardgriondige atheisten als wij zijn!

Wij hebben al ons plekje uitgezocht (voor eeuwig) op het kerkhof naast de kerk.

Of zoals Jaap Fischer het zong:

Ik zoek de rust van een kist,

een sobere houten kist,

in een hoekje van het kerkhof waar nooit een tuinman komt....

Niks magere franse begrafenissen. Maar dat neemt niet weg, dat het een goede zaak kan zijn om een begrafenis service voor Nederlanders op te zetten, maar dan wel zonder geitenwollen sokken: het begeleiden van de fiscale enz. aspecten is best een hoop werk.

Je zou kunnen bedenken, dat je een internet service opzet die werkt met twee fasen. Thans aanmelden en een hoop vragen beantwoorden (wie moet er worden ingelicht? Wat zijn de zaken die de overblijvende partner zou moeten weten? Wie en waar testament). Laten betalen (klein bedrag), daarna een setje stikkers toesturen met registratienummer en telefoonnummer of zo iets. Nabestaanden zouden dan zelf moeten kunnen kijken wat er geregistreerd staat, maar bij de aanmelding kan ook worden opgegeven dat jij inderdaad als begeleider ingeschakeld moet worden (splitsen naar partner). Ook nuttig als er geen nabestaande in de buurt zijn: de burgemeester weet dan in ieder geval wie en wat.

Of dit iets voor jou is en of jij dat kan hangt volledig van jouw persoonlijkheid af. De mogelijkheden zijn n.m.m groot. 

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#6 Geplaatst: 2006-03-02 17:05:55

Lida, neem me niet kwalijk, maar Nederlanders lopen zeker op klompen...? (vergelijkbare generalisatie)

Het valt ons juist op dat Engelsen zo geweldig Frans spreken. Nu is dat natuurlijk niet verwonderlijk gegeven de oorsprong van Engels en Frans.

Wil je overigens een goede test hebben om de nabijheid van talen te beoordelen?  Zeg maar eens 58 in NL, DE, F, GB....

Verrassend nietwaar!

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#7 Geplaatst: 2006-03-02 23:11:24

Bedankt voor de reacties allemaal! Met magere uitvaartcultuur bedoel ik inderdaad niet het aantal belangstellenden of de uitbundigheid van de kerkhoven (die er trouwens wel allemaal hetzelfde uitzien!) maar meer dat in Frankrijk het technisch-funeraire (verzorgen van overledene, opbaren, kisten, begraven/cremeren) zo los staat van een eventuele ceremonie, terwijl je in Nederland een 'all-round funeral planner' kunt huren. Waarbij er de laatste jaren ook veel meer ruimte is voor de wensen van de nabestaanden, een zorgvuldig en persoonlijk afscheid als belangrijk begin van het rouwproces, ipv iemand efficiënt de grond in werken (ik chargeer maar even). Dat wil niet zeggen dat het allemaal heel duur en bourgondisch moet zijn! Het zit hem in kleine dingen, bv. thuis opbaren ipv een koelcel, in je eigen tuin begraven (dat kan soms!), als je weet wat er mogelijk is kun je kiezen! Maar wie weet dat? Daarbij, in tijden van stress kan de taal een grote barriere vormen al spreek je nog zo aardig Frans.

Inderdaad ook handig als je iemand kunt inhuren voor de zakelijke afhandeling als iemand is overleden, goeie tip, bedankt.

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#8 Geplaatst: 2006-03-03 11:45:05

Nog even over de cultuurverschillen: heeft iemand weleens een crematie'plechtigheid' in Frankrijk beleefd? De nabestaanden worden ontvangen in een soort wachtruimte, er kan nog iets worden gezegd, waarna de kist in de verbrandingsoven wordt geschoven. Al dan niet gewenst kan men het verassen van zijn verwant via een videocamera gadeslaan. Vervolgens kan nog even worden gewacht totdat de asresten zijn verzameld en in de urn zijn gedaan. Je krijgt de nog warme urn pas mee, als ter plaatse de verrassend hoge rekening van de incinération is voldaan.

Wim

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#9 Geplaatst: 2006-03-03 20:25:58

Wat de begrafeniscultuur in frankrijk betreft, alles is mogelijk.Alleen is het  over het algemeen wat soberder.Het mededelen van het overlijden vindt  ten eerste  plaats in de krant, en lang niet iedereen die de overledene heeft gekend, krijgt  persoonlijk een overlijdingsbericht.Die worden vooral gestuurd aan goede vrienden,naaste familie, en eventueel aan de notabelen die de overledene heeft gekend.Daar wordt in aangegeven of de familie wel of niet in de kerk gecondoleerd wil worden en of ze wel of geen bloemen wensen.

Ik woon in een kleine stad en zoals in vele dorpen en kleine steden loopt de berafenisstoet vanuit de kerk naar de begraafplaats.En dat vind ik wel iets hebben,dat begeleiden, lopend vanuit de kerk tot het laatste plekje.Dan wordt er door de diaker gebeden, (soms door de priester die de mis heeft gelezen maar officieel zijn ze dat niet meer verplicht) vaak het "onze vader". Je kunt het regelen dat je op de begraafplaats er bij blijft tot de kist is gezakt in de aarde, maar het kan ook zijn dat de mensen een laatste groet brengen lopend  om de kist heen.Over het algemeen condoleert men dan daarna de familie op de begraafplaats zelf en iedereen vertrekt weer naar huis.

Maar ik heb het ook meegemaakt dat men uitgenodigd wordt in een ruimte of een restaurant om daar iets te komen drinken en daar te condoleren.En dan wordt er niet alleen maar koffie geschonken!Een wijntje, wat lekkere hapjes zijn dan van de partij.Na de begrafenis van mijn schoonvader zijn we in restaurant gaan eten, met naaste familie en goede vrienden.

Maar b.v.begraven willen worden zonder mis en niet gecremeerd te zijn is een ander probleem.Dan wil je toch ook een ruimte hebben om bij elkaar te zijn voordat je naar de begraafplaats gaat.Ik heb het een keer meegemaakt, en dat moet de burgemeester accepteren, dat heet een enterrement civile, en je kunt hem dus vragen een ruimte beschikbaar te stellen voor een ceremonie.In mijn stadje was dat de trouwzaal!!Maar waarom niet?

Nou, ik hoop dat we nog lang zullen leven na dit hele relaas!

Groetjes

avatar#4566
Funeraire begeleider
Berichten: 0
Reacties: 1

#10 Geplaatst: 2007-06-04 12:42:27

Hallo allemaal,

Ik heb zo al jullie berichtjes gelezen over de uitvaartcultuur in frankrijk en ben zeer verbaasd over hoe jullie dit allemaal beleven. Ik zelf ben nu uitvaartverzorger in Nederland en ben van plan om met een vriend samen, die al reeds enkele jaren woont en leeft in frankrijk, een begraafplaats op te gaan zetten in de buurt van Montouban. Tevens zou ik mij dan zelf toe willen gaan leggen op de uitvaarten voor Nederlanders en eventueel Engelse en ook Franse overledenen. Echter ik zou graag willen weten hoe landgenoten die reeds in dit gebied wonen hierover denken en of er vraag naar is.Als er iemand is die mij meer kan vertellen over dit onderwerp dan zou ik dat graag vernemen ook over de eventueele regels en dergelijke. Ik begriijp uit sommige reacties dat de uitvaart altijd vanuit de kerk moet plaatsvinden. Kan dit niet vanuit een speciaal hiervoor te bouwen aula op en appart terrein?

Ik zie graag jullie recties, eventueel op a.de.hoogh3@kpnplanet.nl

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#11 Geplaatst: 2007-06-04 13:20:30

het dorpje waar ik geboren ben is een begrafenis ook een hele toestand, om het maar zo te zeggen.

vanuit de kerk of sterfhuis lopend naar het kerkhof met de baar op wieltjes voorop achter de doodsgraver aan.

het heeft wel wat, en het halve dorp staat dan te kijken en sommigen sluiten zich achter de rij aan.

wat ik nog weet is dat mijn moeder altijd één gordijn dicht schoof, dat was schijnbaar een traditie daar.

echter de franse kerhoven zijn leuker om te zien ja, meer fleur, meer cultuur.

ik heb altijd het idee op een nederlandse begraafplaats "nou, daar lig je dan" terwijl in frankrijk de mensen nog eens op visite komen.

een andere vraag dan maar gelijk als we het toch over doden hebben....

wie kent de geschiedenis van Victor Noir ?

op Père-Lachaise is hij begraven en als je zijn graf ziet dan zie je dat hij een nogal groot duidelijk zichtbaar ....... heeft.

nu is het zo, dat de legende gaat dat als een vrouw dat deel aanraakt, zij makkelijker zwanger zou raken.

je kunt dan ook zien dat dit deel van de bronze sculpture glimt van het aanraken door iedereen (het nodigt er ook wel naar uit) en de mensen verstoppen zich zelfs op de begraafplaats om niet de poort uit gejaagd te worden voor die sluit.

ik heb al overal gezocht naar de reden van dit vreemde verhaal, en heb zelfs enkele keren mogen waarnemen dat vrouwen achter de oude stenen bouwvallen vandaan sluipen om even het ...... aan te raken en dan verdwijnen ze dood simpel zoals iedereen.

wie weet hier iets van ? waarom is zijn .... zo overdreven groot, en waarom die legende.

cees.

avatar#2974
dit
Berichten: 25
Reacties: 602

#12 Geplaatst: 2007-06-04 14:03:23

Begraven...

Bij ons in het dorp (110 zielen) wordt de kist door 6 mensen gedragen en het hele dorp, ook niet-familie of relatief onbekenden, lopen in de stoet mee. Door het klokgelui weet je dat er een begrafenis is. Na diverse toespraken, gezang soms en een door iedere aanwezige neergelegde bloem, gaat het hele gezelschap naar het naastgelegen feestzaaltje en wordt er iets genuttigd en blijft men nog lang kletsen daar. Een jaar later krijg je nog een speciale mis, met vrijwel de zelfde drukte eromheen. Het graf wordt voortdurend van verse bloemen voorzien, en geregeld komt er een bronzen bordje bij met een wens of een gebed. In november wordt je al helemaal in de bloemetjes gezet...Dood zijn is dan wel niet zo gezellig, maar in LDF is het nog dragelijk en maken ze er tenminste nog wat van. Dit

avatar#4549
cass
Berichten: 7
Reacties: 35

#13 Geplaatst: 2007-06-25 14:18:02

In "ons" dorp in de Gers zijn alle begrafenissen vrijwel identiek. De kerk zit bomvol (hele kleine kerk), een groep mannen, die niet graag in de kerk komen, blijft buiten staan. De pastoor draait altijd dezelfde mis af, waarbij alleen de naam van de overledene steeds anders is. Er is geen plaats voor iets persoonlijks. Daarna schuifelt het hele dorp naar de begraafplaats. Die is zo klein dat slechts voor de naasten plaats is, je merkt van de begraving zelf niet veel. Daarna loopt iedereen in een lange rij langs het graf, terwijl de pastoor en de familie de begraafplaats aflopen. Bij het graf wacht de uitvaartverzorger, leunend op de spa, mouwen al opgestroopt. Het condoleren gebeurt op de parkeerplaats. Ik heb meegemaakt dat de uitvaartverzorger even van zijn schepwerkzaamheden wegliep om in het gras naast de parkeerplaats uitgebreid te gaan staan plassen, vlak naast de rouwenden tijdens het condoleren. Niemand keek hier van op trouwens. Als dit is wat je met "kaal" bedoeld, helemaal mee eens. Hier op het platteland heb ik nog nooit een persoonlijk getint afscheid meegemaakt. Ik zou altijd kiezen voor een Nederlandse uitvaartbegeleidster i.p.v. die nogal erg aardse manier van doen van de monsieur uit het dichtstbijzijnde grote dorp.  

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#14 Geplaatst: 2007-06-25 19:19:20

Fransen hebben geen "rouwtraditie". Het "afscheid nemen" zoals in Nederland bestaat nauwelijks, tenzij de overledene thuis opgebaard is, hetgeen zeldzaam is.

Onaardig gezegd: de overledenen worden zo snel mogelijk onder de grond gestopt. Kinderen worden vaak weggehouden van begrafenissen, het zou de tere zieltjes kunnen beschadigen en ze zouden vragen kunnen stellen waar ouders geen antwoord op weten te geven.

Ikzelf heb twee jaar in Parijs de begrafenis van mijn schoonvader mogen organiseren. Een dominee afkomstig uit Afrika, ik Hollander. We hebben het zelf geregeld: kinderen en kleinkinderen een afscheidswoord of een getuigenis, "live muziek". Draaiboek heb ik gemaakt. De begrafenisondernemer stond buitenspel en zijn enige rol was de "kraaien" de kist laten dragen. De rekening was er niet minder om, overigens.

De familie was blij met deze benadering, de overige aanwezigen vonden het volgens mij maar een rare vertoning.

Ik heb de indruk dat in Frankrijk de rouw pas na de begrafenis begint en ik ken veel mensen die stevig zijn steken in un rouwproces. Ze praten er weinig over om anderen niet te belasten en de omgeving wil er weing van horen.

Advies: neem de regie in eigen hand.

Steven 

avatar#4355
jolie
Berichten: 0
Reacties: 4

#15 Geplaatst: 2007-06-26 13:05:03

Begin dit jaar is mijn man overleden in Bayonne.

De Pompes Funebres aldaar heeft de uitvaart verzorgd, perfekt.

Er werd mij gevraagd of er speciale wensen waren t.a.v. muziek, toespraken etc en  wie er zouden komen, (fransen, engelsen, nederlanders) zodat zij zich konden voorbereiden in frans en engels, nederlands was moeilijk.

Bij deze pompes funebres was een binnenplaats, waaromheen kamertjes, waar de overledenen werden opgebaard. Overal planten, bloemen en gedichten.

Alles was perfekt verzorgd.

De crematie vond plaats in Biarritz (in de Pyr.Atlantique zijn tot nu toe maar 2 plaatsen voor crematies, Biarritz en Pau).

In het crematorium werd de dienst verzorgd door een Mevrouw van de pompes funebres, frans en engels, en door een vriend (nederlands, frans en engels) er was muziek, toespraken en gedichten.

Na de condoleances naar het restaurant aan de overkant voor een klein buffet en drankjes. Het was eigenlijk zoals in Nederland.

Het was voor de fransen inderdaad een andere begrafenis dan normaal, voor de meeste is het in de kerk en de begraafplaats.

Enkele opmerkingen.

Wij wonen bij Salies de Bearn, 70 km verder. Het was zeer moeilijk en kostbaar om mijn man naar huis te krijgen, ivm met verschillende "districten" en eventuele politiebegeleiding. Maar, achteraf Bayonne was oke.

Bij het sluiten van de kist was de politie aanwezig en werd alles verzegeld. Ik wwet niet of dit in Nederland ook zo is?  

Er werd ook gevraagd of wij naar achter in het crematorium wilden komen, dan konden we het cremeren zien. Dit hebben we afgewezen.

Wij waren zeer verbaasd en dankbaar, dat zoveel fransen uit het dorp, en engelsen naar Biarritz (toch 70-80 km) zijn gekomen.

De urn konden we de volgende ochtend in Bayonne bij de pompes funebres komen ophalen.

Ook na de crematie werd door de pompes funebres contact gehouden en konden we altijd bellen of iemand spreken.

Ik en mijn kinderen waren en zijn zeer tevreden over deze pompes funebres in Bayonne.

Lilian

avatar#4616
Marietta
Berichten: 0
Reacties: 2

#16 Geplaatst: 2007-07-06 11:38:14

Lilian, fijn dat je zo tevreden bent over deze uitvaartondernemer. Het verlies van je dierbare lijkt me heel moeilijk, maar het zou nog wranger zijn als je door de Pompes Funebres niet naar wens zou zijn behandeld.

Ik heb inmiddels begrepen dat er een beweging in Frankrijk aan de gang is van uitvaartondernemers die het met meer aandacht en transparantie willen doen, en ik ben wel benieuwd naar de naam van deze PF in Bayonne, zou je me die willen geven? (jouw e-mailadres doet het niet, anders had ik je persoonlijk benaderd).

Ik ben een onderzoekje aan het doen naar de uitvaartwensen en -opvattingen van Nederlanders in Frankrijk: wie heeft er zin om een aantal vragen te beantwoorden in dit verband? Stuur dan aub een mail naar het adres dat in mijn profiel staat, dan mail ik je de vragenlijst.

Marietta