Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Dagelijks leven, werken

Dagelijks leven, werken

De taal en cultuur, gebruiken en gewoonten, eten en drinken, recepten

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Schoolkeuze

Auteur Bericht

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#0 Geplaatst: 2006-03-27 22:47:30

Beste Wim en andere lezers van het Frankrijkforum. Allereerst complimenten voor de zeer overzichtelijke en zo te zien up-to-date website! Ik heb er al veel informatie uit kunnen halen. Wij, gezin met 3 kinderen (4,7 en 9 jaar) zullen vanwege werkzaamheden hopelijk deze zomervakantie vehuizen richting Lyon. Het tijdstip van verhuizen hangt samen met het vinden van een geschikte woonruimte op een geschikte woonplek. De plek zal worden bepaald door woon- werk verbindingen, maar ook door de verschillende scholen die de kinderen zullen moeten gaan bezoeken. Van de openbare school heb ik uit verhalen niet zo'n positief beeld gekregen, dus we kijken meer naar de prive/katholieke scholen. Maar hoe kies je in Frankrijk een goede  school? Zijn er open dagen, of maak je een afspraak met de schooldirecteur? Kan je, zoals in NL, "sfeerproeven"?Daarnaast heb ik nog een paar losse vraagjes:Is het inderdaad zo dat je als ouder niet op het schoolplein mag komen, laat staan in de school zelf? Of is dit per school verschillend? Moeten de kinderen die naar een katholieke school gaan gedoopt zijn?Ik ben benieuwd naar reacties. Groeten,Marjan.

avatar#3146
Arthur
Berichten: 7
Reacties: 110

#1 Geplaatst: 2006-03-29 00:09:30

Hallo,

Over de openbare scholen kan ik vertellen dat de kwaliteit per openbare school anders is.

Het hebben van een "niet positief beeld" is dan misschien gebasseerd op

zo'n school die het niet zo goed doet (waar heb je de informatie

precies vandaan, als ik zo onbeleefd mag zijn?).

Verder klopt het dat de scholen "op slot" gaan.

En dit dient letterlijk genomen te worden.

Fransen staan met hun oren te flapperen als ze horen dat in NL en D de

scholen voor een ieder toegankelijk zijn, en dat de kinderen 's middags

ook zonder probleem de school kunnen verlaten.

Ook is het zo dat niet jij een openbare school uitkiest, maar dat het

gebonden is aan waar je woont. Jouw wijk heeft een vaste openbare

school waar je kinderen heen dienen te gaan.

Als je die school niet bevalt, moet je inderdaad een particuliere

school zoeken, en het bijbehorende prijskaartje betalen. Overigens is

een priveschool ook niet per definitie goed.

Om meer informatie over scholen te krijgen zou ik ze gewoon opbellen

(of naar de school gaan en aanbellen...dat kan natuurlijk ook) en

simpelweg uitleggen dat je een school zoekt en graag meer informatie

zou willen hebben.

Vraag ook ouders 's middags na school die hun kinderen komen ophalen wat ze ervan vinden...

Wijzelf hebben ons huis gezocht aan de hand van de school (openbaar).

Na een paar goede kritieken van bekenden hadden we voor een bepaalde wijk gekozen en dus ook de school.

Veel succes ermee,

Arthur

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#2 Geplaatst: 2006-04-04 12:51:10

Bedankt Arthur voor je reactie. Onze informatie komt van een NL gezin dat al 8 jaar in Lyon woont met 3 opgroeiende kinderen. En het niet zo positieve beeld komt door hun verhalen over een ziek kind dat alleen en ellendig in een grote hal zit te wachten op een ouder die het moet komen ophalen. En het feit dat christelijke hoogtijdagen (Kerst, Hemelvaart, Pasen) niet worden gevierd/behandeld op school. Scheiding van staat en religie heb ik inmiddels begrepen, dus dit zal op alle openbare scholen het geval zijn. Maar dat met kerst het kerstverhaal niet eens de revue passeert en er geen kerstboom op school is te bekennen doet mij erg ongezellig en sfeerloos aan. En dan heb ik zelf niet eens een christelijke achtergrond! Ook het niet vieren van een verjaardag middels tractatie in de klas kwam op mij erg koel over, maar ook dit is, heb ik inmiddels begrepen, op alle scholen niet gebruikelijk. Kennelijk zijn dit de beginselen van de cultuurshock die we met z'n allen zullen gaan ondergaan. (en dan heb ik het nog niet gehad over de prestatiedrang die er gekweekt wordt op (alle?) franse scholen...aiaiai- hoe zal ik ooit integreren?) 

Kortom ik mis zo op het eerste gezicht een stukje persoonlijke warmte, blijheid, zorg en aandacht voor het individuele kind, maar we zullen het zelf moeten meemaken om er ons eigen oordeel over te kunnen vellen.

De tip om ouders aan te spreken na schooltijd vind ik een goede suggestie, naast het bezoeken van de scholen. Dat geeft vast nog meer, misschien iets objectievere, inside information dan een directeur/directrice zal geven.

Marjan

avatar#3570
Mieke
Berichten: 2
Reacties: 53

#3 Geplaatst: 2006-04-04 14:02:36

Beste Marjan,

Nog maar een klein beetje ervaring, maar toch wil ik je dat niet onthouden. Afgelopen oktober zijn wij in Frankrijk komen wonen, in Orsay, tegen Parijs aan. Onze zoon van bijna 4 mocht hier naar school, was in NL nog niet geweest. Hij zit op een openbare school, waar we prima tevreden over zijn. Ja, dingen gaan soms anders, maar hier was zeker een kerstboom en kerstviering en verjaardagen worden ook gevierd. Niet zo uitgebreid als in NL, maar het heeft ook een voordeel: iedereen tracteert gewoon op hetzelfde, namelijk cake. Geen gedoe dus met het verzinnen en maken van een nog originelere tractatie....en geen angst dat je kind niet populair is omdat hij niet iets erg leuks trakteert! Met de kerstviering waren wij uiteraard reuzetrote ouders, die mochten aanhoren dat ons mannetje al na 2 maandjes Franse liedjes mee kon zingen (hij wist overigens absoluut niet wat hij zong, maar drukte de pret niet!). Ze kregen ook een cadeautje: niet persoonlijk voor thuis, maar iets groters, voor in de klas. Erg slim!

Momenteel heb ik hem nog niet over Pasen gehoord, maar misschien komt dat deze week: ze zijn er wat later mee dan in NL de gewoonte is (hier liggen gelukkig ook de paaseitjes pas een week of 3 in de winkels, in plaats van al eind januari zoals in NL!). 

Hoewel wij christen zijn, hebben we toch voor de openbare school gekozen. Als je vindt dat ergens te weinig aandacht aan wordt besteed, kun je dat altijd nog thuis 'bijspijkeren', toch? Zo heb ik in november ijverig zwarte pieten zitten knutselen, want daar werd natuurlijk geen aandacht aan geschonken. In combinatie met de Nederlandse tv (Sinterklaasjournaal!) hebben onze mannetjes (we hebben nog een zoontje van 2) prima meegekregen dat het sinterklaas was. En als er deze week geen Paasverhalen komen van school, is dat niet zo erg, want ook daar besteden we thuis ook aandacht aan.

Hoe wij het trouwens hebben aangepakt: gewoon gebeld naar de school, een afspraak gehad met de directrice en die middag ook een rondleiding gehad door de school, waar we al even een blik konden werpen in de toekomstige klas van Sam.

De indruk van de school was ook prettig: mooi schoolplein met nieuwe en goed verzorgde spelmaterialen en hoewel het gebouw zelf niet erg sfeervol is, is het wel verzorgd en schoon. Goed sanitair bijvoorbeeld etc. Ook de klas is leuk, met net als in NL op een kleuterschool verschillende speelhoeken.

Wij komen overigens wel de school in: 's morgens wordt hij in de klas afgeleverd, tussen de middag 'krijg' ik hem bij de buitendeur mee en lever ik hem daar ook weer af, en aan het eind van de dag haal ik hem op bij de klas. Wel prettig, want zo krijg je toch een inkijkje in de klas, en daarmee in zijn leventje. Onze zoon 'doet'  het prima, er was voor de juffen dan ook geen aanleiding om een gesprekje met ons te hebben over zijn voortgang, maar ze vonden het geen probleem toen wij aangaven dat we graag eens met ze wilden verder praten hoe het nu gaat. Kortom: alle medewerking!

Ook contacten met andere moeders zijn inderdaad behoorlijk belangrijk: het is toch lekker als zij uit ervaring zeggen dat de huidige juf van Sam een erg leuke, lieve juf is!

Ondanks alle positieve ervaringen, vind ik het soms nog steeds wel lastig dat ik weinig voeling met school heb, voor mijn gevoel zou dat in NL anders zijn, al is het maar omdat ik nog niet te best Frans spreek en er zodoende veel langs me heen gaat.

Toch, het allerbelangrijkste: Na een beetje lastige start, gaat Sam nu (meestal) met plezier naar school. Als dat geen goeie graadmeter is...:-)

Suces met jullie zoektocht!

Mieke

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#4 Geplaatst: 2006-04-05 01:22:22

Beste Mieke,

Welkom in het forum. Je bijdragen tot nu toe zijn zeer lezenswaardig en nuttig voor de overige Nederlanders die van plan zijn de stap naar Frankrijk te wagen. Het is weer eens wat andere kost dan het schandelijke gedoe met de Zorgverzekeringswet. In dat kader wordt inderdaad erg bozig gedaan over het verlaten vaderland. Over andere kwesties betreffende Holland zijn de meningen overigens niet zo zwartgallig. Frankrijkgangers zijn per definitie geen Nederlandhaters. Hoewel, met heer Hoogervorst hebben we het allen nu even echt zeer moeilijk.

Wim

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#5 Geplaatst: 2006-04-05 15:02:42

Hallo allemaal,

Fijn dat ik heb kunnen lezen wat jullie ervaringen zijn met het maken van de schoolkeuze. Wij gaan in het voorjaar verhuizen naar Nantes en zijn nu ook bezig met het verzamelen van informatie.

Nu wonen we in Engeland en ook daar mis ik de warmte die we in nederlandse scholen kennen. Ik ga bijna geloven dat dat bijna niet te vinden is buiten Nederland. Ik heb mij erbij neergelegd en zie nu andere voordelen van de scholen hier in Engeland. Dus dat zal straks in Frankrijk ook wel zijn.

Ik heb alleen ook wel een vraag aan Mirjam. Hoe gaat het integreren bij jullie? Kom je er gemakkelijk tussen? Maak je snel contact? En wat zijn de voorzieningen voor kleine kinderen? We hebben 2 jongens van 4 en 6 jaar en de derde verwachten we in mei 2006. Hier in Engeland heb je speciale speelgroepjes en koffie-ochtenden. Ideaal voor het maken van contact. Kennen ze dat in Frankrijk ook?

Tjonge, ik heb nog zoveel vragen....

groetjes, Emmy

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#6 Geplaatst: 2006-04-05 15:03:37

De vraag was misschien meer bedoeld voor Mieke. Zij woont al in Frankrijk. Sorry voor de vergissing.

avatar#3570
Mieke
Berichten: 2
Reacties: 53

#7 Geplaatst: 2006-04-05 22:37:42

Wij wonen hier pas een half jaartje, dus ik weet ook nog lang niet alles, maar hier weer wat van onze ervaringen. Wij hebben twee zoontjes: van 4 en 2 jaar. De oudste zit nu op school, de jongste gaat waarschijnlijk vanaf september (halve dagen). Er zijn wel mogelijkheden om hem naar een garderie te brengen, maar dat doen we niet (onder andere omdat het best aan de prijs is). De schooldagen zijn hier vrij lang: van 10 voor half 9 tot 2 voor half 5. Daarom hebben wij ervoor gekozen om onze zoon tussen de middag wel op te halen. Hij is niet de enige die niet overblijft op school, hoewel de meerderheid  (ongeveer 2 derde) van de kinderen wel op school blijft. (De tuusen-de-middagpauze is van half 12 tot half 2, best lang, maar de Fransen eten uiteraard warm; ik heb al een moeder horen klagen dat ze de pauze zo kort vond!) Contact leggen doe ik vooral na schooltijd in het park: erg veel ouders (of grootouders, want die worden ook veelvuldig ingeschakeld voor de buitenschoolse opvang!) gaan na school lekker naar het park ernaast, waar de kinderen nog lekker met elkaar kunnen spelen, terwijl de ouderen tijd hebben voor een genoeglijk babbeltje met elkaar, onder het genot van het '4-uurtje'. Hoe makkelijk je er tussen komt, hangt natuurlijk van veel factoren af. Je eigen persoonlijkheid niet in de laatste plaats, maar ook de plek waar je woont. Ik woon in Orsay, ten zuidwesten va Parijs, en de sfeer is hier vast anders dan in Nantes. De Ile-de-France-fransen zijn waarschijnlijk niet de meest spontanen... Er heerst hier veel stress, het valt ook op dat er erg veel tweeverdieners zijn (getuige al die grootouders bij school, nog eens naast de buitenschoolse opvang die vlak achter de school is en waar kinderen vanuit school naartoe gebracht worden). Toch, als je jezelf een beetje openstelt, is het als moeders onder elkaar al snel gezellig (en een doos chocola mee naar het park waar je uit ronddeelt, helpt natuurlijk ook!  Hopelijk heb je hier wat aan? Succes met jullie voorbereidingen!Mieke  

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#8 Geplaatst: 2006-04-07 16:43:21

Hoi Mieke,

Bedankt voor je reactie. Ik heb nog zoveel vragen en jouw gezin lijkt op dat van ons. Zou ik je misschien mogen mailen of wil je dat ik de vragen hier aan je stel?

Alvast bedankt, Emmy

avatar#3570
Mieke
Berichten: 2
Reacties: 53

#9 Geplaatst: 2006-04-08 18:08:59

Hoi Emmy,

Natuurlijk mag je me mailen, leuk! Hoewel ik natuurlijk lang niet alle antwoorden heb en  je dan bovendien ook maar 1 mening hoort. Dus laten we het forum ook niet vergeten :-)

Groetjes, Mieke

avatar#3570
Mieke
Berichten: 2
Reacties: 53

#10 Geplaatst: 2006-04-10 14:41:23

Beste Wim,

Bedankt voor je welkom. Ik kan me een beetje voorstellen dat jullie niet echt blij zijn met Hoogervorst, hoewel wij er zelf helemaal niets mee te maken hebben. Omdat mijn man hier werkt, zijn we (officieel!) met bijna niets meer aan Nederland gebonden, en gaat alle commotie over de zorgverzekering dus ook behoorlijk langs ons heen. We hopen slechts dat de ergste kinderziektes eruit zijn tegen dat we weer in Nederland gaan wonen (wat wel de bedoeling is, over minimaal anderhalf en max. 10? jaar) en we er wel weer mee te maken krijgen. Sterkte ermee!!

Groeten, Mieke

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#11 Geplaatst: 2006-04-14 10:50:54

Hallo Marjan,Wij wonen nu bijna een jaar in Frankrijk, in de 06, en onze twee jongens van 4 en 6 hebben er bijna een jaar opzitten.Toen wij hier vorig jaar zomer kwamen, zijn wij naar de marie gegaan om onze kinderen in te laten schrijven. Wij hebben toen voor de dorpsschool gekozen, een openbare school. Dit omdat wij het idee hadden dat daar de meeste kinderen opzaten die ook uit de omgeving komen en het zo makkelijker is om met vriendjes te spelen na schooltijd en in de vakanties.Wij konden geen sfeerproeven want het was vakantie, en we hebben 5 minuten met de directeur gesproken. Tijdens de rentree mocht ik mer de oudste naar binnen en dat was ook de laatste keer. Nu zet ik hem bij een hek neer en hij gaat een grote trap op en weg is ie. Ik als ouder heb daar meer moeite mee dan hij zelf. Ik vind het bewonderenswaardig hoe snel een kind accepteert dat het zo is. Natuurlijk zijn er in het begin traantje gevallen, maar nu is het de normaalste zaak van de wereld. Hij vond het zelfs gek dat er in Nederland geen hekken om de school staan die op slot gaan tijdens de lessen.De jongste zit op de maternelle en daar zijn ook hekken, maar daar mag je welke elke ochtend je kind persoonlijk in de klas zetten en kun je dus zien waar ze mee bezig zijn.Ik heb er al veel verschillende verhalen over gehoord en ik begrijp dat het voor elke streek weer anders is.Op beide scholen worden gewoon de verjaardagen gevierd, en zelfs uitgebreid met mutsen en taart. Met kerst waren er kerstbomen en versieringen en nu met pasen zijn ze ook weer druk geweest. Dus bij ons wordt er wel degelijk aan dit soort activiteiten gedaan.Het mooiste zou zijn als jullie nog voor de vakantie bij een school kunnen kijken, je kunt dan de sfeer proeven en zelfs als je niet naar binnen mag en alleen maar bij het hek staat als de school uitgaat, kun je al goed voelen of het goed voelt.Ik moest in het begin erg wennen aan de franse school, de hekken, bijna geen contact met juf ( en dit dan vooral met de juf van de oudste), het gevoel dat een kind niet echt meer kind kan zijn, de hoge eissen die ze stellen.Maar zoals ik al eerder schreef als ouder heb je daar meer last van dan het kind, en onze jongens willen niet meer terug.Ik wens je heel veel sucses met de keuze.sas

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#12 Geplaatst: 2006-04-20 22:00:15

He he, eindelijk weer ontdekt hoe ik ook alweer moet reageren. Ik moet nog een hoop leren. Bedankt Mieke en Saskia voor jullie toch hoopvolle berichten. Dat wij als ouders niet op school gewenst zijn blijft na een NL ervaring van 6 jaar basisschool een teer punt bij mij waarschijnlijk, maar voor de kinderen zal het inderdaad hopelijk al gauw de normaalste zaak van de wereld worden. Fijn om te horen dat er inderdaad scholen zijn die wel feestdagen en verjaardagen vieren, conclusie is voor mij dat er dus veel verschil per school kan zijn, iets wat ik ook al begrepen had, maar nu uit eerste hand dan hoor. Dat 4-uurtje klinkt trouwens ook erg leuk en gezellig.

Wij zijn nog steeds zoekende naar een huis in regio LYON, en nu komt ook ineens toch serieus de optie van een "bilingual" school naar voren. Is er iemand die daar ervaring mee heeft, kinderen die 2 nieuwe talen moeten leren? Ook in NL krijg ik momenteel foldertjes in de brievenbus waarin meerdere talen leren op basisschoolleeftijd erg makkelijk aan te leren zou zijn en dat dit op wiskundig gebied ook betere resultaten zou opleveren.(aldus de reclamefolder van een CD-rom cursus). Normaal zou ik hier niet over nadenken, maar nu we de stap naar Frankrijk maken, zet me dit wel aan het denken.

Onze oudste dochter wordt in augustus 10, de middelste 8 jaar. Kan iemand hier iets over vertellen?

Marjan

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#13 Geplaatst: 2006-04-23 21:54:31

Beste Mieke,

Ik ga je zeker mailen. Heb de laatste weken even geen tijd gehad. De jongens zijn ziek geweest en hebben vakantie gehad. Maar deze week zal ik er eens voor gaan zitten.

Maar dit forum blijf ik natuurlijk bezoeken en aan deelnemen!

groetjes, Emmy

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#14 Geplaatst: 2006-04-23 22:02:54

Ha Marjan,

Ook wij gaan de stap maken en ik maak mij ook verschrikkelijk ongerust over de scholen. Wij wonen nu in Engeland en hebben het al een keer meegemaakt en weten hoe lastig het kan zijn voor een kind. Inderdaad zijn de kinderen zo gewend aan de manier van schoolgaan en heb ik het als moeder er veel moeilijker mee. Dat zal altijd wel zo blijven. In Nederland of in een ander land.

Wij willen ook buiten de vakanties gaan sfeerproeven op scholen. We weten nu waar we ongeveer gaan wonen en als dat zeker is, zullen we daar ook gaan kijken.

Wat het leren van een andere taal betreft. Mijn jongens zijn wat jonger (4 en 6 jaar). Voordat we vorige jaar naar Engeland vertrokken heb ik voor ze het Muzzy pakket gekocht. Ik had er meerdere mensen over gehoord en zij waren enthousiast. Helaas, mijn kinderen niet terwijl het toch echt voor hun leeftijd bedoeld was. Nu spreekt de oudste vloeiend Engels en dat na een jaar schoolgaan. Ik maak mij dus maar niet te druk over het leren van de franse taal.

Wel over mijn leren van de taal. Hoe hebben de anderen dat gedaan? Volgen jullie een cursus in Frankrijk of hebben jullie dat voor vertrek in Nederland gedaan?

groetjes, Emmy

avatar#3570
Mieke
Berichten: 2
Reacties: 53

#15 Geplaatst: 2006-04-23 23:26:30

Hoihoi,

Onze oudste werd 4 toen we hier net 2 weken woonden. Wij wisten pas zeker dat we gingen verhuizen 2 maanden voordat we daadwerkelijk gingen, dus heel veel tijd voor voorbereiding hadden we niet. Daarnaast: onze zoon vond het absoluut oninteressant! Hij wilde van ons absoluut geen andere taal leren, ook niet met behulp van een leuk boekje (was ik ff blij dat ik niet zo'n dure cursus had aangeschaft, dat had absoluut ook niet gewerkt!). Eenmaal hier werd hij dus echt in het diepe gegooit. Toen we hier woonden, viel bij hem het kwartje ook pas: hij kreeg door dat hij die andere taal wel moest leren, omdat ze hier nu eenmaal geen Nederlands spreken! Een tijd lang heeft hij van ons niks willen aannemen: thuis was een Nederlandse wereld, school een Franse wereld en die twee bestonden naast elkaar... Thuis wel verplicht dvdtjes in het Frans laten kijken, dat werkt behoorlijk goed! En inmiddels, na een half jaar: hij begrijpt alles (zegt de juf) en begint ook te praten nu. Om jaloers op te worden! 

Mijn eigen taalontwikkeling is een heel ander verhaal! ik heb geen gevoel voor talen, en was altijd extreem slecht in Frans op school, wat ik dus ook zo snel mogelijk uit mijn pakket heb geknikkerd (helaas....). Tijd voor een cursus in NL hadden we niet meer en tot nu toe hier ook geen tijd gemaakt (voornamelijk omdat ik er eigenlijk  tegenop zie, denk ik...) maar ik ga nu mijn jongste zoon naar Garderie brengen, zodat ik een cursus kan gaan volgen, of naar een gespreksgroep kan. Wel een (leuk!) simpel doch leerzaam cursusboek doorgewerkt en een paar keer een afspraak gemaakt met een Francaise met NL moeder, zodat zijzelf ook NL kan. Een uur verplicht Frans converseren met haar is extreem leerzaam! Sowieso mis ik gewoon vooral oefening: ik praat thuis gewoon Nl, en van de korte begroetingen bij het schoolplein en de kassajuffrouw leer je niet zoveel! Alleen zondags in de kerk word ik wat langer geconfronteerd met Frans. Daar snapte ik in het begin dus echt niets, maar inmiddels al een klein beetje wel :-) Sinds vandaag ook Franse tv (naast onze NL sateliet), met de verplichting voor mezelf elke avond het nieuws te kijken. Uiteindelijk is de praktijk voor mij de beste manier om een taal te leren, want de theorie beklijft niet bij mij. Oh, zo jaloers op mijn kleine 4-jarige mannetje (en ook zo trots!)

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#16 Geplaatst: 2006-04-24 21:43:56

Hallo,

O wat is je verhaal herkenbaar Mieke! Mijn oudste spreekt vloeiend Engels en moet mij soms helpen! Ik dacht dat ik wel redelijk engels sprak maar dat viel hier toch erg tegen. Ik kan gesprekken wel volgen maar echt deelnemen niet. Het gaat zo snel allemaal. En ook ik oefen te weinig.

Dus voor de franse taal hoop ik mij beter voor te bereiden. Ook ik heb frans heel vroeg laten vallen. Ik heb nu een cursus gekocht bij NHA en probeer die braaf te volgen. Ik oefen nu alleen de grammatica 'droog' zonder het te spreken. Ik hoop in Frankrijk wel een cursus te volgen zodat ik het ook echt leer spreken. En we willen graag ook een stoomcursus volgen in Belgie of nederland voor we vertrekken. Maar daar moet de baas nog even mee instemmen. Die cursussen zijn erg duur.

Mieke, jij hebt ook jonge kinderen. Zijn er ook speelgroepjes voor hen? Hier in Engeland zijn er koffieochtenden en speelgroepjes waar dus ouders en kinderen heen kunnen gaan. Ideaal voor als je ergens nieuw komt wonen. Die groepjes hebben we heel erg geholpen om nieuwe mensen te leren kennen. In Nederland ben ik zulke groepjes niet tegen gekomen maar hier dus wel. Maar misschien hebben ze in Frankrijk zoiets als muziek op schoot of peutergym? Of ben je daar nog niet zo in thuis?

Mag ik ook vragen hoe jullie je hebben voorbereid om naar frankrijk te verhuizen? Ik lees net dat het heel snel gegaan is allemaal. Dat hadden wij ook toen we naar Engeland verhuisden maar nu hebben we ruim een half jaar de tijd. ik moet zeggen dat ik dat aan de ene kant helemaal niet prettig vind. Ik heb te veel tijd om overal over na te denken en allemaal problemen te zien! Niet echt fijn dus.

Zo, dit waren wel even genoeg vragen. Volgende keer meer. Of word je al dol van mij?

groetjes, Emmy

avatar#3570
Mieke
Berichten: 2
Reacties: 53

#17 Geplaatst: 2006-04-24 23:12:32

Dol van je vragen? Tuurlijk niet! Leuk juist, heerlijk om wat te kunnen vertellen en om andere ervaringen te lezen. Mijn sociale leventje is hier nogal magertjes in vergelijking met NL, dus is het leuk om zo weer wat uitbreiding te hebben. En wat heb je ineens behoefte aan Nederlanders als je niet meer in Nederland woont! (terwijl ik ze, op vakantie altijd het liefst ontliep...) Vraag is eerder of jullie niet dol van mij worden, want helaas...kort van stog ben ik niet....u bent weeer gewaarschuwd!

Van koffieochtenden en speelgroepjes heb ik nog niets kunnen ontdekken. Ik ben bang dat dat in elk geval in onze buurt niet bestaat, maar ik zal het nog eens navragen aan collegamoeders.

Onze voorbereiding was inderdaad kort. Hoewel we wel al vanaf februari wisten dat het 'erin' zat dat we hier heen zouden gaan, hoorden we pas in augustus dat het inderdaad doorging, vervolgens verhuisden we daadwerkelijk 2 maanden later. Heel lang moesten we dus dubbel dingen regelen: onze zoon zou 4 worden, dus zowel in Nl ingeschreven worden, maar er rekening mee houden dat we daar geen gebruik van zouden maken...erg vermoeiend, al dat dubbele denken! Ook voor mijn werk was dat nogal onhandig, uiteindelijk op de dag af op tijd ontslag kunnen nemen (al had ik het al veel eerder aangekondigd dat het kon gaan gebeuren). Toen we eenmaal zekerheid hadden, was het voornaamste: een onderkomen regelen. Omdat we wisten in welk gebied we wilden wonen en waar zeker niet (dat ligt in de voorsteden van Parijs wel gevoelig, op sommige plekken wil je niet wonen met 2 kleine kindertjes!)

Het scheelde erg dat we 3 jaar geleden 5 weken hier hebben gezeten, ook voor het werk van mijn man. Daardoor kende ik het dorp en de omgeving waar we nu wonen en kon ik me er dus al een voorstelling maken. Via internet mogelijke huizen bekeken en een gezamenlijk (opa en oma waren zeer bereidwillig nog een keertje op te passen :-)) weekendje Parijs gespendeerd aan het bekijken van appartementen en er ook eentje gevonden. Meteen heel veel foto's gemaakt ook het dorpje ne van de school enzo, om het iets concreter te kunnen maken voor zoonliefs

Toen ons onderdak eenmaal geregeld was, vond ik het al minder stressvol, was het alleen nog druk. Ons eigen huis is onderhands verhuurd omdat we wellicht over anderhalf jaar terug naar NL gaan (hoewel dat nog niet zeker is). En verder was het een aantal weken: opruimen, spullen uitzoeken (wat neem ik mee, wat bewaar ik op zolder en wat gaat er echt weg....je kent het wel) en afscheid nemen.

En voor ik het wist was het 16 oktober...en verhuisde ik met mijn zoontjes alvast, om een dagje later mijn man met onze spullen in een schoon appartement te verwelkomen. En pas toen realiseerde ik me, dat het echt was....en ik heb me een heimwee gehad, die eerste weken! Had ik nooit gedacht, maar....vreselijk!

Ach, da's gelukkig inmiddels stukken minder, slechts bij vlagen...(en dan trek ik een doos NL drop open en skype ik mijn schoonma :-))

groetje,

Mieke

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#18 Geplaatst: 2006-04-25 14:45:09

Hallo Emmy en Mieke,Even over de koffie ochtend met andere moeders en kinderen.Bij ons in de 06 zit de AVF, accueil des villes francaises.Daar hebben ze elke dinsdagochtend een kinder ochtnd met moeders waar je contacten kunt maken. Ik heb begrepen dat ze over heel Frankrijk zitten, dus misschien ook wel bij jullie in de buurt.Ik kan even geen site van ze vinden alleen die van de regio hier. Ik ga nog even verder googlen voor jullie.Wat je ook kunt doen is naar de plaatselijke vvv gaan en daar navragen, zo ben ik er ook achter gekomen.Heb de site gevonden : www.avf.asso.fr.Even zoeken op region, en dan kun e meteen zien of er 1 bij jullie in de buurt zit.Heel veel sucses verder!Sas

avatar#5590
CarlaH
Berichten: 3
Reacties: 5

#19 Geplaatst: 2006-04-25 23:43:47

Hier nog een moeder van kleine kinderen (3 en 5) uit Frankrijk.

Over speelclubjes en contacten met andere moeders met kinderen ontmoeten heb ik de volgende ervaringen:

In steden kun je naar de parken met speeltuinen gaan, als je daar regelmatig komt merk je vanzelf wie de mensen zijn die regelmatig komen en het gezellig vinden een praatje te maken. In dorpen is dit minder omdat veel mensen zelf een flinke tuin hebben en niet zo snel naar een park/speeltuin gaan.

Verder heb ik goede ervaring met de Ludothèque (speelotheek) hoewel daar vaak ook wel veel assistantes maternelles heengaan met 'hun' kinderen, en die hebben eerder intresse in contact met collega's dan met moeders. Maar voor de kinderen is het wel heel leuk.

In bibliotheken is vaak op woensdagmiddag voorleesuurtje met een gouter aan het eind. Daar zie je ook telkens dezelfde gezichten en kom je makkelijk in contact.

Nu gaan mijn kinderen beide naar de kleuterschool en leer ik moeders kennen bij de schoolpoort. In het begin vond ik het soms lastig me een houding te geven. Wanneer zeg je iemand alleen gedag, wanneer geef je een bise (hoe goed moet je iemand daarvoor kennen), wanneer kan je bij een groepje aansluiting vinden etc.
Op een gegeven moment heb ik me er gewoon maar ingestort (vrouwen die me aardig leken gedag gaan zeggen, praatje maken en hup dan ook maar gelijk de bise iedere dag maar weer, ook al voelt dat soms onnatuurlijk) en dat werkt.

Ik heb nu meerdere contacten waarmee ik af kan spreken met de kinderen en het is waar: hoe meer frans je spreekt en hoort, hoe sneller het leren gaat.

Groetjes,

Carla 

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#20 Geplaatst: 2006-04-26 14:34:29

Hallo allemaal,

Ik vind het heerlijk om al jullie ervaringen te lezen. Nu merk ik dat ik niet alleen ben die het soms moeilijk heeft in het buitenland.

Mijn jongens zullen ook de school bezoeken als we gaan verhuizen en dan zal ik vast ook contact maken met de andere moeders. Sas, ik zal ook eens op die site gaan neuzen. Is een hele gooie tip, dank je wel.

En ook Carla, dank je wel voor al je adviezen. Die kan ik zeker gebruiken straks in Frankrijk!

Wij staan echt nog aan het begin van onze verhuizing. Ik wil eerst bevallen en dan zal ik mij eens storten op het verhuizen naar Frankrijk! Gisteren hebben we te horen gekregen dat het waarschijnlijk november gaat worden. Het is nog lang niet rond. Het bedrijf heeft een stuk land gevonden om op te gaan bouwen en nu zijn ze bezig met de vergunningen en een aannemer. Ook zal er personeel aangenomen moeten worden.

Fijn Mieke, dat je mij niet lastig vindt. Ik herken het gevoel van de Nederlanders missen. Ik mis soms gewoon de alledaagse praatjes op school of in de supermarkt. Ik heb de taal wel redelijk onder de knie maar ik mis de snelheid ervan. En ook ik heb veel heimwee gehad. Ik heb altijd 2 dagen per week gewerkt en nu zat ik opeens thuis met 2 kinderen. Ik miste mijn werk en mijn vrienden en het dorp waar we woonden. Ik kan goed zonder de familie, we mailen en bellen regelmatig en mijn ouders komen vaak over. Maar mijn gewone leventje in Nederland kan ik ontzettend missen. Over het algemeen gaat het goed maar eens in de zoveel tijd heb ik mijn slechte dagen. Toch zou ik deze stap voor geen goud willen missen hoor!

Ik heb nog veel meer vragen hoor. En ze gaan allang niet meer over de schoolkeuze. Ik zou graag willen weten wat je ongeveer betaald voor gas/water en licht. Is het te vergelijken met Nederland of juist weer niet. En wat kosten levensmiddelen? Is het goedkoper of juist duurder dan in Nederland? Hier in Engeland is het ongeveer 1 1/2 keer zo duur als in Nederland. Wat ik in Nederland uitgaf in euro's ben ik nu in ponden kwijt.

Kunnen jullie mij daar misschien een beeld van geven? Ja, als vrouw maak ik mij daar wel zorgen over. Komen we wel rond met het salaris enzo. En wat is een 'nomaal' salaris in frankrijk? Allemaal vragen die mij erg bezig houden.

groetjes, Emmy

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#21 Geplaatst: 2006-04-26 17:56:03

Emmy schreef o.m.:

Ik heb nog veel meer vragen hoor. En ze gaan allang niet meer over de schoolkeuze. Ik zou graag willen weten wat je ongeveer betaald voor gas/water en licht. Is het te vergelijken met Nederland of juist weer niet. En wat kosten levensmiddelen? Is het goedkoper of juist duurder dan in Nederland?

De kosten van de nutsbedrijven zijn vergelijkbaar met die van Nederland (stroom is zelfs goedkoper). Lees de website eens door (gebruik de zoekmachine), je zult veel van je vragen over het Wonen en leven in Frankrijk beantwoord zien.

Wij vinden de boodschappen in Frankrijk duurder dan in Nederland. In dat land waren wij van die Albert Heijn-mensen, nu kopen we bij LeClerc, netjes, maar niet de goedkoopste. Frankrijk wordt inmiddels tamelijk overstroomd door de Aldi's, de Lidl's en de Leaderprices.

Verder laat ik het woord weer aan de dames.

Wim

avatar#5590
CarlaH
Berichten: 3
Reacties: 5

#22 Geplaatst: 2006-04-27 09:48:06

De kosten van boodschappen kun je net zo hoog en laag maken als je zelf wilt, net als in Nederland. Iedere supermarkt heeft huismerken die goedkoper zijn dan bekende merken. Voor sommige producten merk je dan wel misschien wel verschil in kwaliteit maar bij andere producten weer niet. Kwestie van smaak en uitproberen.

In Frankrijk is promotion meestal een kwestie van grotere hoeveelheden (nu 25% gratis Nutella bijvoorbeeld, of de derde fles olie gratis erbij) terwijl in Nederland (toen ik er nog woonde tenminste) de prijs omlaag ging bij reclame (zelfde hoeveelheid maar dan een halve euro eraf). Als je opslagruimte hebt kun je daar soms flink van profiteren door een voorraad aan te leggen.

Ook zijn er allerlei klantenkaarten waar je hetzij voor geld, hetzij voor kado's kunt sparen.

Kaas bij de bediening is duidelijk duurder dan voorverpakt. Vis en vlees weet ik niet omdat ik vegetarisch eet. 

Groenten en fruit van het seizoen zijn beduidend goedkoper, daarin merk ik echt verschil met Nederland waar alles volgens mij het hele jaar zo'n beetje dezelfde prijs heeft. 

Op de markt kun je ook goedkoop en duur uitzijn, ook een kwestie van verschillende kramen uitproberen. Ik heb wel gemerkt dat goedkoop bij bepaalde kramen vaak mindere kwaliteit is (verlept, droog, de volgende dag verrot) maar dat hoeft ook weern iet altijd zo te zijn. Er zijn ook producenten die prima waar tegen een prima prijs verkopen (kiwi's bijvoorbeeld die je zelf uit kunt zoeken, rijp of onrijp).

Als je vaste klant bent wordt je soms weleens wat extra's toegestopt. Zo kopen wij bijna iedere week oesterzwammen bij een producent en vaak geeft hij wat 'afval' mee (de stronken die overblijven als hij de oesterzwammen afnijdt van de stronk) en daar kun je een heerlijk oesterzwammensoepje van maken.

Of in het seizoen kun je echt voor een prikkie kaki's kopen. 6 voor een euro ofzo. 

Wat ik heel duur vind in Frankrijk is de kapper.


avatar#3570
Mieke
Berichten: 2
Reacties: 53

#23 Geplaatst: 2006-04-28 15:18:02

Bedankt Sas en Carla, voor jullie aanvullingen. Ik ga de drempel van de bieb ook maar eens nemen, als ik het zo lees! (Kan ik trouwens door mijn zoon worden rondgeleid, wat die gaat om de zoveel tijd met de hele klas naar de bieb: mogen alle kinderen een boekje uitzoeken voor in de klas!)

Voor wat betreft kosten voor levensmiddelen: het is hier (Ile de France) echt wel veel duurder! In Nl was ik vaste klant van C1000 en Edah, dus daar letten we ook wel op de kosten. Natuurlijk zijn er hele goedkope merken, maar soms (gelukkig niet altijd!) is dat dan ook echt bagger!

Fransen hebben gewoon veel meer geld over voor eten en drinken, voor kwaliteit. 

Wij shoppen nu bij de Franprix, die een vrij aardig huismerk heeft: Leaderprice. Maar melk bijvoorbeeld (en als rechtgeaarde Nederlanders drinken wij dat erg veel :-)) is dan nog altijd aardig wat duurder dan in NL. Veder gaan we naar de Carrefour. Die heeft meer keus, maar is soms  met het goedkoopste merk toch nog duurder dan de Franprix. Ook over de (groente/fruit)prijzen op de markt heb ik mij verbaasd. Bloemkool voor bijna €3,00! ('winterprijs', vandaag kostte hij nog 'maar' €1,80) En i.d.d: als je pech hebt, is goedkoop duurkoop omdat het een dag later al van je fruitschaal afloopt...

Dingen als chips en nootjes zijn ook goed aan de prijs (Pringles vond ik in NL altijd al zo duur....hier is het helemaal misdadig! Dus we staan op dat gebied echt op rantsoen!)

Aan de andere kant zijn bijvoorbeeld wasmiddelen goedkoop te krijgen, als je niet aan een merk gehecht bent.

Ik heb het idee dat er hier een trede minder is dan in NL: daar heb je duur merk; iets minder duur merk en goedkoop huismerk. Die tussentrede bestaat hier niet. Het is of erg duur, of meteen goedkoop. En of het dan bagger is? Tja, dat risico moet je af en toe nemen.(Met chocola dat wel: zelfs de goedkoopste paaseitjes die ik had waren heerlijk!)

Verder vind ik kleding, zeker voor kinderen, goed betaalbaar, als je de kleine boetiekjes links laat liggen. C&A, H&M, Gemo...Mijn zoon heeft de hele winter in een jas van €11,00 gelopen, en die kan nog wel een kind mee...

Alleen ben ik nu op zoek naar fatsoenlijke zomerschoenen, en dat is lastiger: ik ben nog van het 'verantwoorde schoenen-type'. En alle goedkopere zaken hebben alleen echt slechte schoenen. Hert arme jong loopt dus nog op inmiddels tamelijk versleten Nederlandse schoenen. Hopelijk slagen we binnenkort...

Kortom: inderdaad, je kunt het zo duur en goedkoop maken als je zelf wilt. Het kost in ieder geval de eerste tijd een hoop extra tijd om boodschappen te doen! Zoeken, uitvinden waar het goedkoopste te vinden is, uitproberen van huismerken... ik leer nog elke week bij!

(en heb inmiddels maar besloten een broodbakmachine aan te schaffen, scheelt ook weer wat!)

De kapper ben ik nog niet geweest: man en zonen gaan onder de tondeuse en/ of eigen schaar door, ikzelf heb een tripje naar NL aangegrepen om weer eens bijgeknipt te worden :-)

Groet,

Mieke

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#24 Geplaatst: 2006-04-29 21:55:53

Bedankt allemaal voor de reacties op mijn vraag. Met al die antwoorden krijg ik een redelijk beeld van het leven in Frankrijk en wat ik straks kan verwachten.

Nu begrijp ik dat je boodschappen zo duur of goedkoop kan maken als je zelf wil. Maar meestal gaan er toch dezelfde boodschappen in het karretje. En dan kun je wel een vergelijking maken tussen Nederland en Frankrijk.

groetjes, Emmy