Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > De Franse overheid

De Franse overheid

Regelgeving, formulieren, ambtenaren, auto invoeren, het gemeentehuis, trouwen, kinderen krijgen, begraven, cremeren.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Wie wil ambtenaar worden.....?

Auteur Bericht

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#0 Geplaatst: 2007-03-23 19:37:48

Eén van de dingen die me altijd verbaasd heeft is dat veel Fransen ervan dromen om ambtenaar te worden. Vandaag was het nog eens op FranceInfo. 80% van de ouders zou hun kind steunen in de keus ambtenaar te worden……

54% van de Fransen zou het liefst als ambtenaar willen werken. Ambtenaren zelf verklaren voor 81% dat zij dezelfde keus opnieuw zouden maken.

Daartegenover vindt 40% van de bevolking dat er teveel ambtenaren zijn.

 

Zie http://www.ipsos.fr/CanalIpsos/articles/1799.asp?rubId=21

 

Ambtenaren hebben la “sécurité de l’emploi” : kunnen in principe niet ontslagen worden. Een situatie in Nederland begin 80-er jaren afgeschaft…..

Maar hun salarissen zijn zeker niet hoog, met uitzondering van EDF.

 

Hoe zouden de cijfers zijn als ze in Nederland gesteld zouden worden….?

 

Steven

(18 jaar ambtenaar in Nederland geweest)

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#1 Geplaatst: 2007-03-23 19:47:31

Steven,

wij zeiden vroeger op school: het eerste derde van ons gaat studeren, het tweede derde leert een eerzaam beroep, en de rest wordt ambtenaar of leraar!

Kleine correctie:

Bij de leraren vindt je niet alleen die uit het laatste derde maar ook veel idealisten!

Bij de ambtenaren?

Groeten

Christian von Klösterlein

Steven, wat zou je vinden van een foto van mij op de motorfiets? Helaas moet ik dan helm en leren pak aan  ;-))

avatar#3992
ivo 71
Berichten: 14
Reacties: 656

#2 Geplaatst: 2007-03-23 20:21:08

Even off-topic (excuses, Wim): Christian, ik geef sterk de voorkeur aan de RO's. Uiteraard met glacé-rijhandschoenen, zoals een echte heer van stand betaamt.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#3 Geplaatst: 2007-03-24 00:23:57

Nou ja excusé mes mots,

Ik snap dat dus helemaal Steven, waarom in LDF 'Les fonctionaires' zo op zekerheid voor alles zijn gesteld!

1. Ze verdienden nominaal al veel meer tov. vrij bedrijfsleven, want bij die moest je gewoon meer presteren in kortere tijd (ook ver voor 1980!) voor minder.

2. Na 1980 had NL al veels te veel ambtenaren én ik vermoed F. dus ook, maar de ambtenaren in F. hadden/hebben nog steeds veel betere arbeidsvoorwaarden én ook nu nog steken ze schril af bij vrij bedrijfsleven.

3. Lubbers heeft als econoom geclaimd dat tenminste 30% van de ambtenaren weg moesten....wat doet nu Balkenellende IV? Juist ja het zelfde...wordt dàt streefcijfer ooit gehaald of in LDF????

Ik denk dus van niet, want (semi)-privatisering en targets hebben voor publieke diensten in NL althans slechts heel marginaal uitgewerkt!

Voor Frankrijk geldt in mijn optiek eigenlijk hetzelfde en les fonctionaires zijn in %-en nog hoger dan in NL.

Dus wat hebben we nu?

Een volstrekt diffuse situatie in beide landen;

Er moet een behoorlijke nalevings-standaard zijn van (semi)-overheidsdiensten, want anders wordt het een jungle, waarin alleen de sterkste overwint.

Er moet wederzijds begrip zijn én vooral een balans tussen vrij ondernemen (marktwerking) en regelgeving (authoriteit), waar alleen maar nu meer van het zelfde or worse bijkomt.

Dus om te resumeren: 2 groepen houden elkaar in een soort wurggreep, maar intussen moet het allemaal veel vrijer en individualister...vgls. Bruxelles.

Ziedaar de paradox, met nu 27 landen, waarnaar voor de helft kapitaal & productiemiddelen uitwijken naar de andere helft!

Wie deze Gordiaanse knoop wil ontwarren voor de meerderheid van bevolkingen in de zg. rijke landen is vgls. mij een echte Big Shot! ;-O

Erik

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#4 Geplaatst: 2007-03-24 19:00:05

Vandaag viel in de Franse media te lezen dat ouders uit kringen van middenstanders en de werkende klasse hun kinderen aansporen om toch vooral ambtenaar te worden. Dit verlangen naar een baan bij de overheid wordt minder aangewakkerd door ouders die tot het hogere kader of de leidinggevenden behoren. De Franse overheid koestert al enige jaren het vooral met de mond beleden beleid, dat het extreem uitgedijde ambtenarenkorps moet worden ingekrompen. Zonder succes nog, want bij een poging tot uitvoering van dat voornemen, ligt het land weer plat, rijden de treinen niet meer, wordt de post niet bezorgd en blijven de schoolhekken gesloten.

Wim 

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#5 Geplaatst: 2007-03-24 19:26:14

Het is een diepgeworteld gevoel, is het niet ambtenaar worden dan wel werken bij een "Grand Groupe" als Alsthom, L'Oréal, Bouyges.....

Het is de sécurité d'emploi maar ook een zekere identificatie-behoefte (status ook) die leven bij de Fransen. Ik heb in veel discussies met Franse leeftijdsgenoten (ik ben 54) aan de stok gehad hierover. Ik verwijt ze hun kinderen risico-mijdend en initiatiefloos te maken en hen hun eigen angst voor verandering over te brengen.

Ik maak het in mijn dagelijkse leven veel mee. Mensen die rampzalig aan het afbranden zijn in hun werk, alles en iedereen de schuld geven maar het lef niet hebben om van baan te veranderen of zelfs maar hun chef eens stevig de waarheid te zeggen (bazen deugen per definitie al niet.....).

In één van mijn bedrijven vond de hele omgeving van een werknemer het nodig om mij te wijzen op het feit dat zij werd "harcelé" door haar chef en dat het écht niet goed met haar ging, wellicht suicidaal. Toen ik hen vervolgens vroeg of ze erover met hun baas hadden gepraat en of ze bereid waren te getuigen voor deze collega gaven ze niet thuis. Ik heb vervolgens aangegeven dat ik dit als "non-assistance aux personnes en danger" beschouwde en dat op het moment dat mevrouw in de Loire gevonden zou worden zijzelf zich ook verantwoordelijk mochten voelen en wellicht aansprakelijk konden worden gesteld.

Ik heb er ven hen ineens niets meer over gehoord maar gelukkig wel met de betreffende dame een traject kunnen afspreken om zich uit de situatie te bevrijden. Maar ontslag nemen, dat doet ze niet, want dan verliest ze recht op WW......

Steven

avatar#3562
Wim van Teeffelen
Berichten: 8
Reacties: 409

#6 Geplaatst: 2007-03-24 21:25:03

Het blijft een leuk topic waar Nederlanders zich over blijven verbazen en Fransen zich verbazen dat Nederlanders zich erover verbazen.

Laat ik drie kleine dingetjes bijdragen aan deze discussie:

Er zijn in Frankrijk per hoofd van de bevolking anderhalf keer zoveel belastingambtenaren als in Nederland. Dat heeft een gigantisch voordeel (alle mogelijke hulp bij het invullen van het belastingformulier) en een gigantisch nadeel (veel meer opsporingsambtenaren voor o.a. zwartwerkers)

Frankrijk heeft ook ruim 40% meer politie-ambtenaren per hoofd dan Nederland. Helaas is het niet de situatie dat er minder misdaad is of dat er meer misdadigers worden opgepakt. Nee, in Frankrijk patrouileren ze met 3 politie-agenten per autootje in Nederland met twee. Ik zag gisteren de film "Le Petit Lieutenant" een verhaal over het politicorps in Parijs, waarin de inefficientie van het Franse politie-apparaat prachtig is geillustreerd. Zeer aan te bevelen film.

Waar in Nederland al wordt gesproken over opheffing van de provincie (een van de drie bestuurslagen) , lijkt het alsof in Frankrijk het aantal bestuurslagen alleen maar toenemen: Republique, Region, Department, Canton en Commune (maar liefts 5 lagen met elk hun eigen ambtenarencorps). Ik dacht dat het Canton inmiddels was uitgestorven, maar de meeste departmeneten zijn nog altijd ingeddeeld in een handvol Cantons. Nu de samenvoeging van gemeentes (ingezet in de jaren 90) als mislukt beschouwd moet worden, die je een wederopstanding van de Cantons.

Met vakbonden die bij elke staking gelijk krijgen, zie ik niet hoe de situatie de komende tijd verbeterd moet worden. Dus blijft de enorme bureaucratie bestaan, dus blijf ik het druk houden met mijn werk. Mij hoor je dus niet klagen.....

Wim

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#7 Geplaatst: 2007-03-24 22:23:24

Het valt mij ook op dat de arbeidsmobiliteit bijzonder gering is onder de

< fonctionnaires >. Ik spreek dan over het publieke ziekenhuis want meer ervaring heb ik niet. De verpleegkundigen worden ronduit slecht betaald ivm NL. De toeslagen voor het werken 's nachts zijn abominabel. Alleen de zondag, die betaalt dubbel. Voor de wat oudere verpleegkundigen is de pensioenregeling interessant. Men gaat nog met 60 jaar met pensioen en indien vele jaren in de DOM dan nog eerder. Voor de jongeren is het er niet beter op geworden wat de pensioenen aangaat maar het fijne weet ik er niet van. De meeste kinderverpleegkundigen dromen ervan directrice te kunnen worden van een creche. Dan blijf je ambtenaar en heb je geen diensten meer. Iedereen werkt voltijds dus 35 uur en voor veel moeders is dat teveel maar het kan niet anders aldus de directie.

Het <absenteisme> bij ons onder de verpleging is enorm. Ook langdurig ziekteverzuim en men heeft het niet in de hand.  Zoals Steven al zei: leidinggevenden die niet deugen, echt niet deugen. En niemand durft zijn mond open te doen. Wel zijn de vakbonden hier erg machtig en daar is de directie bang voor. Gevolg is dat vele problemen in een <impasse> blijven. Hier op Guadeloupe word je wel eens moe van die stakingen maar ik kan het ook wel begrijpen met leidinggevenden en directies die er een potje van maken.

Optimaal gebruik maken van de <ressources humaines> kennen ze niet.

Voor een arts die op latere leeftijd in overheidsdienst wil treden is het helemaal niet interessant. veel schalen (echelons) en lage startsalarissen. Wel zijn er allerhande primes en bonussen maar die tellen vaak weer niet mee voor pensioen. Dat is bv ook een van de redenen waarom veel specialisten in de privé-sector werken. Ook de < CAO> voor medisch specialisten in een publiek ziekenhuis is niet echt interessant want je bent geen echt ambtenaar en je pensioenopbouw is slecht.

De werkomgeving is veel meer gepolariseerd en inderdaad zoals Steven zegt: eerst de beslissing nemen en daarna met je personeel <praten>. Ik denk dat het hier op de Antillen erger is dan in de métropole als ik het zo hoor van de verpleging. Zij hebben allemaal een deel van hun carriere in FR zelf gewerkt, dat is een goede zaak.

Het startsalaris bv van een CB-arts in FR (medecin PMI) is laag maar dan zijn er weer primes en bonussen die het aanvul;len maar dat kost wel jaren! De gendarmes werken graag een aantal jaren in de DOM. Zo beleef je nog eens wat. Allerlei toeslagen bv Prime de Chaleur en interessante voorzieningen voor het pensioen.

Nou ja, zomaar wat berichten uit een geheel ander deel van FR maar het is hier Franser dan Frans. De Europese invloeden zijn ver weg en de omringende gebieden zijn Spaans-, Engels- of  NL-talig en daar merk je hier heel erg weinig van. Alles is op de métropole gericht  (of zoals de separisten zeggen: Hexagone).

Ingrid

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#8 Geplaatst: 2007-03-25 13:29:03

Ja Ingrid ea.,

Ik ben het uiteraard met jullie eens! Daarom heb ik de ambtenaren bewust in 'Les fonctionaires' tussen quotes geplaatst. Zo vind ik het nog steeds een grof schandaal dat tijdens de hete zomer van 2003 alle artsen, niet alleen erg veel overuren maakten, of gewoon niet meer fris op hun werk kwamen, incl. verplegend personeel!

Het is niet de publieke gezondheidszorg, die bereikbaar moet zijn voor zowel hoge inkomens als lage die ter discussie staat. Ik vind dat die dan niet tot ambtenaren moeten worden gerekend, evenals de sector onderwijs.

De arbeidsmobiliteit én besluitvaardigheid is in Frankrijk in doorsnee erg slecht geregeld, want het blijft dat risicomijdend gedrag eerder door de top-down structuur van alles wat met overheid te maken heeft wordt 'gestimuleerd'.

Dat is in NL duidelijk anders geworden....zowel in overheid als vrij bedrijfsleven is er eerder sprake van bottum-up in NL.

De statistieken van Wim van T. wijzen juist ook in die richting én ook de praktische ervaringen van Steven. Zo hoorde ik hier van m'n dochter dat een kennisje van haar teruggekomen was uit F. naar NL, om de eenvoudige reden dat haar verpleegkundigen diploma niet werd erkend! Terwijl er en masse wél artsen én verpleegkundigen worden aangenomen uit bv. Libanon, Spanje etc....te werkgesteld tegen een salaris dat ver ligt onder de vergelijkbare norm in F.

Hoe alles reilt en zeilt nog in F. economisch én politiek, is mij een dof raadsel en ook de beste manier om alle opgebouwde cultuur en rijkdom kwijt te raken.

Ik bevind me dan ook politiek in een situ bij 46 % van de zg. zwevende kiezers, als ik al mocht kiezen, voor een President en Regering....

"Je nek uitsteken", wordt in NL, maar bovenal in F. nog minder gewaardeerd.

Erik.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#9 Geplaatst: 2007-03-26 08:31:57

nog niet zo lang geleden was het in nederland toch precies het zelfde ?

lag toen ook niet om de havenklap het hele land in een staking, was het beroep ambtenaar toen ook niet het meest populaire ?

hoelang hebben we moeten zeuren voordat het beroep 'medisch verpleegkundige' een beetje betaald werd naar fatsoenlijke normen ? en over leerraar maar te zwijgen ?

het heeft zijn tijd nodig om zich verder te ontwikkelen.

vergeet niet, jullie zijn of al uit gewerkt, of in een positie dat je je geen zorgen hoeft te maken, maar stel dat je broertje in steun zit, je oom, je tante heeft slechts zelden werk, dan is het toch logisch dat je voor een zekerheidsbaan kiest ?

dat was in nederland precies het zelfde in de zeventiger en tachtiger jaren, ik kan daar hele pasages uit oplezen uit mijn ouders bedrijfsboeken hoe die stoeide met de clubs van vakbonden.

pas als er meer adem komt om te overleven zullen de mensen zich iets meer kunnen en willen permiteren.

ik weet nog de reacties van ons dorpsbewoners toen ik als zeventien jarige vertelde dat ik niet wilde werken om het geld maar om het plezier, dus doe ik werk wat ik leuk vind, en verder niets.

dat was te gek voor woorden, want je kon nou eenmaal geen keuze maken met je werk, er moet brood op de plank.

dat ik nu in mijn bedrijf en omgeving de mensen kan vertellen dat als je plezier in je werk hebt je ook automatisch werk hebt omdat je er naar wilt zoeken begint een klein beetje door te schemeren, maar dan vooral bij de hoger opgeleiden.

maar zoals wim van teeffelen al zegt, mij hoor je niet klagen, ik verdien er genoeg mee zoals het nu gaat.

over een jaar of twintig zullen ze hier zo ver zijn als nu in nederland, lees daar de geschiedenis maar op na.

cees.

avatar#3146
Arthur
Berichten: 7
Reacties: 110

#10 Geplaatst: 2007-03-27 09:21:35

Helaas lijkt het er op dat in Frankrijk geleidelijke veranderingen niet mogelijk zijn.

De vakbonden hebben al jaren zo'n invloedrijke positie waarvan ze al gebruik zo gauw er ergens een woord valt dat een afname van verworvenheden zou kunnen betekenen (staking dus).

Op de een of andere manier moet er altijd een "revolutie" aan te pas komen om het een en ander echt te veranderen. 

Een vriend van me zat er altijd trots over te praten. Revolutie hier, revolutie daar. Ja ja, het is het volk dat het land regeert.

Op mijn vraag waarom de fransen nooit gezamelijk tot geleidelijke overgangen en gezamelijke beslissingen kunnen komen kwam niet echt meer een antwoord.

Toen ik hem ook nog zei dat ik revoluties toch eigenlijk eerder een zwaktebod van een moderne democratie vind keek hij me licht geërgerd aan.

Maar goed,  ondertussen heb ik er ook nog maar weinig hoop op dat ereen geleidelijke overgang gaat komen (naar minder ambtenaren).

Ergens komt er het moment dat het gewoon echt niet meer te betalen is, spat het hele systeem uit elkaar en moeten de brokstukken weer aan elkaar gelijmd worden hetgeen dan maar weer een revolutie genoemd gaat worden.

Misschien zie ik het te somber in...In ieder geval ga ik mijn kinderen hier niet stimuleren om ambtenaar te worden. Maar als ze dat dan toch willen worden, goed dan mag dat natuurlijk toch wel :o)