Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Dagelijks leven, werken

Dagelijks leven, werken

De taal en cultuur, gebruiken en gewoonten, eten en drinken, recepten

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Stress en werk eindelijk aandacht...

Auteur Bericht

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#0 Geplaatst: 2007-10-08 20:49:54

Xavier Bertrand, de minister van "travail, relations sociales et solidarité" heeft bij werkgevers en vakbonden voor elkaar gekregen dat "werkstress" eindelijk aandacht krijgt. Plotseling is er overeenstemming in het "tripartite-overleg" van 4 oktober.

Maatregelen:

- meer aandacht voor het onderwerp in de kleine bedrijven

- meer bevoegdheden voor de CHSCT ("VGW-commissie")

- het instellen van een "procédure d'alerte" m.b.t. slechte arbeidsomstandigheden

Tevens wordt gevraagd aan wetenschappers om een instrument te ontwikkelen om de indicatoren van werkstress te beschrijven.

In feite gaat hij voorbij aan het fundamentele probleem van de afwezigheid van de sociale dialoog op micro- meso en macroniveau. Daarbij gevoegd: je praat niet over je problemen op het werk, dat is privé.

Als iets niet goed gaat, wordt het nauwelijks of niet gesignaleerd. Wel weet iedereen het, maar het blijft in het "non-dit". Een lerares die zich uit het raam gooit, ingenieurs bij Renault en werknemers bij EDF die zichzelf van het leven beroven zijn blijkbaar nodig om enig bewustzijn te kweken.

Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat. Het begrip "welzijn" zit al sinds 1990 in de Nederlandse Arbowet en sexuele intimidatie en agressie en geweld sinds 1994. Het meten van werkstress gebeurt in de "pays anglosaxons" als sinds de 70-er jaren van de vorige eeuw. En nu moet het weer opnieuw worden uitgezocht.

Valt me nog mee dat er niet een "cellule de crise" wordt ingesteld die wordt ingevlogen zo gauw een werknemer er een eind aan maakt op zijn werk!

Ik word er een beetje moedeloos van.....

Steven

http://www.travail-solidarite.gouv.fr/actualite-presse/dossiers-presse/conference-tripartite-sur-les-conditions-travail-vers-une-culture-prevention-6417.html

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#1 Geplaatst: 2007-10-09 01:22:44

Ha Steven,

Precies wat je zegt, het blijft vaak in de <non-dit>.  Mijn ervaring met de verpleging  alhier is dat men werkt tot men er bijna bij neer valt. Als de maat vol is gaat men naar een medecin generalist voor een "arret de travail". Deze wordt veelal vlot gegeven aan de verpleegkundigen/aide soignantes. Na twee weken gaan ze dan weer aan de slag, in overleg met de medecin de travail. Als de verpleegkundige bv geen nachtdiensten meer kan doen wegens gezondheidsklachten, dan zal de medecin de travail alles uit de kast moeten trekken om de cadre de santé etc  te overtuigen dat deze persoon dit fysiek niet meer aan kan. Nee, het is tanden op elkaar en doorbikkelen. Nu zijn de arbeidsvoorwaarden hier formeel gezien hetzelfde als in de métropole maar de verpleging werkt altijd met te weinig <effectif>  en echt chronisch overbelast. Lsten we het niet over de dokters hebben...............

Het zal vooral een cultuuromslag moeten zijn. Frankrijk kennende zal er eerst een serie wetten en decreten uitgebracht worden. Deze zullen <en masse>  geimplementeerd worden in de diverse gezondheidsinstellingen. Alles protocollair en met toestemming van een superieur zullen er surveillances plaats gaan vinden om , <bien-etre> te evalueren. Alles top-down om maar een mooie anglo-saxon term te gebruiken.

Wat natuurlijk zou moeten is dat men ook informeel gemakkelijk praat over het wel en wee op het werk. Ik vertelde laatst aan de verpleging dat in NL de verpleging rustig de dokter tegenspreekt als er een probleem is. Men klappert met de oren. Wat ik wil zeggen is dat men niet de gewoonte heeft om met elkaar <stress-momenten> te bespreken. Men klaagt onder elkaar, niet tegen het hoofd. Als het echt niet gaat dan klagen bij het syndicat (en staken kunnen ze hier goed!).

Het zal er op neerkomen dat er top-down iets opgelegd moet worden en daarna zal men hopelijk het aandurven (het is dan eindelijk wettelijk "gelegitimeerd") om te praten over werkstress.

Nou ja, ik heb toch bewondering voor de bedrijfsratsen hier. Je moet echt het diplomatenklasje gedaan hebben om iets te kunnen doen voor je patienten/clienten.

Ingrid

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#2 Geplaatst: 2007-10-10 21:57:05

Tja Steven, blijkbaar heeft men hier niet zo veel interesse in de arbeidskundige aspecten van de werknemer. Misschien omdat er te weinig gesalarieerden zijn hier op het forum? Vooral zelfstandigen, (pre)-pensioeners en tweede huizenbezitters denk ik. Nou ja, ook weinig interesse voor rugby heb ik gemerkt (zie reactie Cees).

PS Vandaag mocht ik het bezoek meemaken van onze psychologue de travail. De secretaresses hebben een probleem met hun superieur over invaldagen en werklast. Dus een arret de travail van twee weken en daarna worden er zaken gedaan. Ik werd aan haar voorgesteld en ik gaf aan haar werkbezoek zeer te waarderen en ik flapte eruit dat het kader hier weinig oog heeft voor het bien-etre van de werknemer maar gelukkig dat de regering er wel oog voor heeft gekregen...... Zij gaf gelijk toe dat er nog heel wat in te halen viel en dat la france echt een achterstand heeft op de pays nordiques et anglo-saxon. Er is hoop.

Ingrid

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#3 Geplaatst: 2007-10-10 22:12:50

Ingrid, het is een onderwerp dat bij de Fransen vooral "onder de oppervlakte" leeft en waar de gemiddelde Hollandse expat nauwelijks mee te maken heeft.

Op gebied van arbeidspsychologie is Frankrijk een derde-wereldland.

Steven

avatar#4129
doperwt
Berichten: 7
Reacties: 245

#4 Geplaatst: 2007-10-15 22:11:03

Fransen, vooral de zuidelijke, hebben ook wel IETS minder de neiging dan NL'ers om zich door het werk gek te laten maken! Er zijn wel andere dingen in het leven.

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#5 Geplaatst: 2007-10-15 23:51:45

Ik weet niet hoe het in de métropole gaat maar als ik hier halverwege een werkdag vertrek, omdat ik vrij ben of een vergadering buiten het ziekenhuis heb, dan zeg ik (zegt men) Bon courage. In NL is het vaak zoiets als "Werk ze" Hier is het toch meer een lijdensweg waarvoor je moed verzamelt.

Ingrid