Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Als ik mij in NL als een Fransman gedraag ...

Auteur Bericht

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#0 Geplaatst: 2007-11-19 19:51:16

Aan de botheid, die de Nederlanders graag als eerlijkheid of directheid willen verkopen, heb ik als Oostenrijker met Duits pasport nooit kunnen wennen. De hoffelijkheid en de zorgvuldigheid in de omgang, die ik in Frankrijk meemaak, zijn voor mij een verademing.

Voor de duidelijkheid: het gaat niet om het verschil tussen 'stadjers' en plattelandesbevolking, want wij leven in Frankrikjk in een dorp met ca. 1000 inwoners, en in NL in een dorp met ca. 2500 inwoners.

Toen mijn vrouw en ik begonnen in ons Nederlands dorpje te doen wat wij in Frankrijk als de aldaar gebruikelijke omgangsvormen hebben leren waarderen, gebeurde het volgende:

- de eerste keer werd er vreemd gekeken

- de tweede keer kregen wij een glimlachje terug

- de derde keer deden de dorpelingen het ook zo.

Het gaat om dingen als:

iemand die je bijna dagelijks ziet maar die je niet kent heel normaal te groeten,

in de dorpswinkel de deur openhouden voor iemand die in beide handen iets draagt,

tegen de cassière van deze winkel of de postbode even een vriendelijk woord,

lachen (en helpen) als een moeder met kinderen het even moeilijk heeft

en andere dingen van deze strekking.

Het 'leven op zijn Frans' is voor iedereen zoo veel aangenamer!

Niets 'Franse poppenkast',  maar gewoon beleefd en met respect tegen elkaar.

Christian von Klösterlein

avatar#148
marjorie
Berichten: 68
Reacties: 332

#1 Geplaatst: 2007-11-19 20:19:22

dus eigenlijk iks"frans' gedrag gewoon, normaal, beleefd, attent, sociaal en respectvol!?!  dus die normen en waarden waar nederland naar snakt?

salut,

marjorie

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#2 Geplaatst: 2007-11-19 20:29:48

ben het met je eens cristian, in nl moet je alles maar kunnen zeggen, terwijl men hier hoffelijk vraagt wat je bedoelt en of je het uit kunt leggen.

kinderen die netjes bonjour monsieur zeggen als ze je op straat paseren, of de bakker die netjes vraagt wat U wilt, wel even wat anders dan in een restaurant in breda waar de jufrouw zei "kank je hellepuh ?"

of met Hi aangesproken te worden omdat we allemaal gelijk zijn of iets dergelijks.

dan geniet ik toch meer van de franse heffelijkheid.

cees.

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#3 Geplaatst: 2007-11-19 21:24:37

Ik geniet van het gewoon normaal groeten van elkaar hier in Frankrijk, heerlijk.

En ik erger me groen als ik in NL een winkel binnen kom en per ongeluk groet omdat ik net een poos in FR heb gezeten en iedereen kijkt me aan zo van; "uitslover"

Maar ik kan me ook helemaal opvreten als ik in FR in een restaurant zit en door zo'n onpersoonlijke maar hyper beleefde dame om de minuut gevraagd wordt of het naar wens is etc.

En de schijnheilige beleefdheid in je gezicht maar roddel en achterklap achter je rug irriteert me ook flink in FR

Eigenlijk ben ik gewoon allergisch voor artificieel gedrag, cultuurgebonden beleefdheidsnormen of recht voor z'n raap moraal omdat het mag zijn beide niet zo aan mij besteed.

Ik heb liever authentiek boos en echt vriendelijk. 

avatar#4129
doperwt
Berichten: 7
Reacties: 245

#4 Geplaatst: 2007-11-21 14:01:32

Mee eens of niet, beleefdheidsvormen zijn de olie (olijfolie :-) ) in de "machine". Groeten, de deur openhouden, iemand anders bij de deur voor laten gaan, inderdaad typisch Franse en heel prettige gewoonten die in NL uitgestorven zijn.

Ook: "pardon" zeggen, niet zoals in NL pas als je met je volle gewicht op iemand z'n tenen staat of in het voorbijgaan een elleboogstoot verkoopt (ALS men al pardon zegt in NL!), maar al als je iemands persoonlijke intimiteitsgrens dreigt binnen te dringen. "Pardon" zegt de serveerster als ze met haar arm iets te dicht bij je hoofd langs moet om je bord voor je neus te zetten, "pardon" zegt iemand die er in een winkel graag even door wil en "pardon" zeg je terug omdat inderdaad je een beetje onhandig in de weg stond. Zeer elegant, en als je dan weer onder de lompe hollanders bent dan heb je binnen een half uur weer een cynisch lachje rond de lippen: laat ze maar, het domme volk, ze weten niet beter!

Overigens, om niet te worden beschuldigd van NL bashing: hetzelfde cynische lachje heb ik als ik weer een Fransman (m/v) 10 cm afstand zie houden en vervolgens op een volstrekt onverantwoorde manier zie inhalen... laat ze maar, het domme volk, ze weten niet beter!

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#5 Geplaatst: 2007-11-21 18:25:57

Alhoewel ik geen expert in thermodynamica ben, denk ik dat er zoiets als een "wet van behoud van beleefdheid" bestaat. Een beetje als communicerende vaten: in het één veel, in het andere weinig.

De "politesse" in het sociale verkeer, zeker, daar scoren Fransen hoog in, en terecht. In het "fysieke verkeer" duidelijk minder. 

Zo ook als het gaat om aandacht voor "naasten". Onze Cees heeft het daar regelmatig over.

Binnen de familiekring en onder zeer intieme vrienden is de ondersteuning in Frankrijk m.i. sterker dan in Nederland. Daarbuiten.... als het niet goed gaat met iemand wordt daar omzichtig omheen gelopen. Het "ça va?" is een beleefdheidsfrase en dient dus met "ça va bien" te worden beantwoord. Het vragen naar onwelzijn of het uiten ervan -ik heb het even niet over stakingen- is "not done". Houd je problemen voor jezelf en belast anderen er niet mee. Ik maak het dagelijks mee.

Steven

avatar#4388
kuin
Berichten: 12
Reacties: 130

#6 Geplaatst: 2007-11-27 11:58:14

De wet van de communicerende vaten zorgt er toch juist voor dat in beide vaten , na enig geschommel, het niveau even hoog is? Je stelling tendeert eerder in de tegenovergestelde richting: hoe beleefder, hoe asocialer buiten de eigen kring. Heeft wel iets prikkelends, dat standpunt.

Zelf denk ik dat beleefdheid in veel opzichten een afgeleide is van een maatschappij waarin veel statusverschil heerst. Hoe meer adel/hofcultuur enz. in het verleden, hoe minder egalitair de maatschappij, hoe meer uiterlijke beleefdheid. Niet voor niets wordt hierboven vooral verwezen naar Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk. Allemaal landen met een eeuwenlange hoftraditie. In tegenstelling tot NL waar juist sinds de 80-jarige oorlog het in die tijd ongehoorde experiment werd uitegevoerd van een land zonder koning of keizer of een anderszins in de goddelijke traditie passende monarch. Dat we in 1815 een hof opgedrongen kregen door de overige hoflanden, heeft weinig invloed gehad op de cultuur in NL. De Oranjes werden als koning(in) even wisselend serieus genomen als als Stadhouder. NL heeft dan ook een veel egalitairdere traditie dan Frankrijk, ook al denken ze daar dat égalité pas is uitgevonden in 1789.

Ik geloof dan ook niet dat je directheid onmiddellijk moet vertalen met botheid. Botheid is een interpretatie: je vindt een uitspraak bot doordat je in die situatie een meer indirecte formulering gewend bent of geleerd hebt. Ik heb het natuurlijk niet over echte gevallen van onbeschoftheid, maar die heb je in elke cultuur, in woord en gebaar en gedrag. Ook in Frankrijk, in mijn eigen dorpje, zie ik daar geregeld voorbeelden van, ook al zeggen ze allemaal monsieur/madame tegen elkaar.

Dolf

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#7 Geplaatst: 2007-11-27 18:48:42

Dolf, ik bedoelde met de communicerende vaten: als je in één been van de U-buis druk opbouwt, daalt het niveau en stijgt het in het andere been.  De beleefdheidstraditie in Frankrijk is m.i. gebaseerd op het meer potentieel conflictueuze karakter van Latijnse volkeren en dient juist om conflicten te vermijden. De beleefdheid in Frankrijk draagt meer onechtheid in zich dan die van Nederland. De Nederlandse directheid wil juist onechtheid vermijden.Je historische analyse lijkt mij juist maar incompleet. De "roots" van de cultuurverschillen liggen veel vroeger dan 1789 toen de "sans-culottes" het complete monarchistische systeem omverwierpen. Ik wil niet gelijk teruggaan naar de Kanninefaten maar een keerpunt was toch zeker de Tachtigjarige Oorlog. Boven de rivieren werd alles protestants, daaronder bleef het katholiek. Dezelfde cultuurverschillen tussen Frankrijk en Nederland zie je ook tussen Limburgers en Groningers. De protestantse cultuur is zeer egalitair en de katholieke hiërarchisch.  Na bijna 9 jaar in Frankrijk werken en wonen heb ik mijn weg hierin wel gevonden al heb ik menige bokken geschoten in het begin. Gelukkig zijn de  Fransen zeer vergevingsgezind als je je fouten gewoon toegeeft (niet erg Frans overigens) en je een beetje moeite doet te investeren in de relatie (niet erg Nederlands).  Het kost meer tijd om het vertrouwen van Fransen te winnen, heb je het eenmaal dan raak je het niet snel kwijt. Het kost mij in de regel een paar jaar om een goede relatie met een bedrijf en werknemers op te bouwen; lukt dat dan krijg je veel voor elkaar. Je moet wel consistent blijven maar soms is het gewoon nodig om je positie te onderstrepen met een keer stevig uit de hoek komen.  Steven  

avatar#4388
kuin
Berichten: 12
Reacties: 130

#8 Geplaatst: 2007-11-27 19:58:10

Steven, ook ik legde de oorsprong van het egalitaire NL karakter in de 80-jarige oorlog, dus daar zijn we het aardig eens. Behalve dat NL toen hofloos werd, kwam daar inderdaad ook nog eens het protestantisme bij. Daar heb je gelijk in. Beide loten van één stam, want beide tegen de hiërarchie. Dat lijkt me dus meer de crux dan het Latijnse. Of wou je Zuidduitsers ook Latijns noemen, of Oostenrijkers? Wèl katholiek en hof, dus één en al hiërarchie.

Verder zit er ook zeker wat in je opmerking over conflictvermijding als bron van beleefdheid, maar dat kan je zeggen van de meeste beschavingsverschijnselen: ze worden ontwikkeld om van het recht van de fysiek sterkste af te komen, om het leven wat voorspelbaarder en aangenamer te maken. Of iets dergelijks. Op dat punt winnen gelijke rechten het echter van mooie woorden.

Dolf

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#9 Geplaatst: 2007-11-29 11:24:31

Wat ik nog niet tegenkom in deze discussie is dat je genormaliseerde beleefdheid/vriendelijkheid moet scheiden van intrinsieke beleefdheid/vriendelijkheid.

In Italie, Engeland en Frankrijk zijn er heel veel verschillende beleefdheidsvormen.

Hierin zitten, vooral bij de eerste twee landen, zeer geringe nuanceverschillen. Er zijn dus heel veel manieren om iemand beleefd iets te verzoeken maar de gekozen vorm bepaald wel de dwingendheid.

Wat ik wil zeggen is dat het veelal niet zozeer een beleefdheidsverschil is tussen Nederland en veel andere landen maar eerder een communicatieverschil!

Wij hebben bijvoorbeeld grofweg één vorm om ongenoegen te uiten en de Fransman heeft er 5 (in oplopende gradatie van gevoeligheid)

Helaas wordt de miscommunicatie tussen volkeren onderling vaak juist gezien als intrinsieke onbeleefdheid, met alle gevolgen van dien.

En inderdaad; een toeristenstel dat op zondag lunchtijd een Frans restaurant binnenkomt in zo'n afschuwelijke fleece en korte broek en ongeduldig een "broodje" probeert te bestellen valt ook bij mij in de categorie onbeschoft.

Maar dat heeft meer te maken met niveau dan met verschil in beleefdheidsnormen.

Ik geloof in intrinsieke vriendelijkheid en beleefdheid en die kom ik overal tegen in Nederland en daarbuiten. (en ook dikwijls niet trouwens...)

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#10 Geplaatst: 2007-11-29 11:46:29

Dolf, wat jij noemt extrinsieke beleefdheid is een samenstel van codes die je kunt leren; soms is het bijna een vorm van "gedragstherapie" om dit te internaliseren. Smeerolie in het sociale verkeer.

De intrinsieke beleefdheid zit meer in de persoonlijkheid verankerd: de wens een ander niet te kwetsen, rekening te houden met gevoeligheden maar ook daadwerkelijke interesse te tonen voor de ander. Zeer verbonden met empathie.

Fransen zijn in de regel beleefder dan Nederlanders maar minder empathisch. Het gebrek aan empathie kun je ogenblikkelijk herkennen bij iemand -non-verbaal- en daarom weet je het gelijk als iemand super-beleefd is maar alleen voor de vorm en het komt dan volledig onecht over. Ik heb geleerd mij daar niet meer aan te storen maar registreer het simpelweg. Dat heeft best lang geduurd en ik kan me voorstellen dat dat voor veel Nederlanders te lang is. Het vergt ook veel geduld.

Steven

avatar#4129
doperwt
Berichten: 7
Reacties: 245

#11 Geplaatst: 2007-11-30 13:18:07

Dat minder empathisch zijn zou ik graag eens toegelicht zien.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#12 Geplaatst: 2007-11-30 17:01:16

Empathie is een ander woord voor inlevingsvermogen, de kunde of vaardigheid om je in te leven in de gevoelens van anderen.

Empathie is een vaardigheid of persoonlijkheidseigenschap die belangrijk is in de omgang met mensen. Het empathisch vermogen speelt een hoofdrol bij emotionele intelligentie. Je kunnen inleven in anderen draagt bij tot het kunnen begrijpen van emoties van anderen en de communicatie met je medemens. Zonder empathie praat je langs elkaar heen of ontstaan er meningsverschillen.

Empathie steunt op een goed 'lezen' of verstaan van verbale en non-verbale communicatieboodschappen van anderen.

bron:wikipedia

en daar wil ik maar mee zeggen, steven, je hebt gelijk.

maar komt het ook niet omdat je je in frankrijk in principe niet met het leven van een ander inlaat ?

ik heb een zwager waarvan m'n hele schoonfamilie zegt dat tie teveel drinkt, en ik moet lachen om de stiekeme boodschapjes die zijn zus uithaalt (cognac aanlengen met water en zo, zonder dat tie het ziet) maar als ik zeg waarom praten we niet met hem, dan is het 'oh nee, het is zijn leven' en dan is de kous af.

cees.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#13 Geplaatst: 2007-11-30 17:24:21

Goed uitgelegd, Cees! Ik denk dat de reactie van Cees de essentie raakt: je bemoeit je niet met het gevoelsleven van anderen.

Het waarom is ambigu. Deels omdat "je dat nu eenmaal niet doet" (cultuur), deels omdat je dat vrijwaart van een wellicht emotionele reactie van de ander (angst voor emoties of voor conflicten), deels omdat het je geen donder intereseert (onverschilligheid).

In mijn werk maak ik het veel mee dat mensen in stilte het ontzettend moeilijk hebben maar de omgeving weet het wel en loopt daar vervolgens voorzichtig omheen.

Het "non-dit" is nog steeds wijdverspreid. Ik prefereer de Hollandse directheid indien die gebruikt wordt om problemen te benoemen én op te lossen.

Steven

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#14 Geplaatst: 2007-11-30 19:12:48

Wijze woorden debiteert Steven hierboven. In alle boekjes die je kunt lezen over 'Hoe om te gaan met de Fransen?', valt te lezen dat de Fransen onze directe manier van communiceren niet als aangenaam ervaren. Je moet de Franse artisan met veel omhaal benaderen, hem uitnodigen op het maal, over de kinderen en de kleinkinderen babbelen, over de kwaliteit van het verstrekte voedsel spreken en bij het afscheid ter zake komen: Eh, dat devis, dat komt volgende week?

Grote onzin, een dergelijke handelwijze hebben wij ook nimmer beoefend. Beleefdheidsfrasen worden wel degelijk uitgewisseld, een minuutje of vijf, maar dan komen wij toch echt ter zake. En wat blijkt: de artisan vindt het geweldig, dat geneuzel met die buitenlander over mijn kleinkinderen is volstrekte tijdverspilling. Het is mij herhaaldelijk gemeld: het is even wennen met jullie, maar jullie manier van doen is wel erg efficace.

Frankrijk houdt er zeker nog Latijnse omgangsvormen op na, maar deze evolueren in hoog tempo naar bejegeningen die passen in de 21e eeuw.

Wim

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#15 Geplaatst: 2007-12-01 00:05:01

Exact Wim. In mijn werk heb ik 15-30 minuten per persoon en ben dus gedwongen vrij snel tot de kern van problemen te komen. En hoewel een directe benadering, het wordt gewaardeerd.

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#16 Geplaatst: 2007-12-01 17:13:18

Bedankt, mensen!

Jullie meningen zijn een waardevolle aanvulling op de inburgeringscursus die ik nu dankzij ene Rita volg.

Voor mij is de essentie:

1. Het ligt aan het verschil hofkultuur (F) <--> burgercultuur (NL).

2. Polderlanders waarderen een beetje Franse hoffelijkheid netzo als de Fransen een beetje Nederlandse openheid en directheid waarderen - zolang je hen niet van hun eigen cultuur af wilt helpen!

Allemaal bedankt.

Christian von Klösterlein

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#17 Geplaatst: 2007-12-02 00:06:20

Is dat echt zo Christian? Leer je dat op de inburgeringscursus? Heb je ook geleerd een bordje te plaatsen tussen de boodschappen bij de kasa <volgende klant> ? Dat las ik laatst ergens. Zo een bordje schijnt een naam te hebben die ik niet ken.

Ingrid

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#18 Geplaatst: 2007-12-02 08:21:18

Ingrid,

in de inburgeringscursus gaat het in eerste instantie om de Nederlandse taal, correct spreken, lezen en schrijven. Maar in onze 'schrijfopdrachten' zit meestal iets over de Nederlandse cultuur verborgen. En in het vragenuurtje vragen wij de docente na alle mogelijke dingen die voor ons freemd zijn.

Wij, dat zijn elf vrouwen en twee mannen, afkomstig uit

Polen

Spanje

Roemenië

Italië

Marokko

Indonesië

Columbia

India

USA

Duitsland

en wij hebben ieder minimaal mbo-niveau.

Na de courante naam van het boodschappenscheidingsbordje op de loopband bij de kassa vraag ik de volgende keer.

En om weer op het onderwerp terug te komen waarop dit forum draait: 

Heeft iemand ervaring met iets soortgelijks in Frankrijk?

Christian von Klösterlein

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#19 Geplaatst: 2007-12-02 08:54:51

"..Dat las ik laatst ergens. Zo een bordje schijnt een naam te hebben die ik niet ken. "

Een "divider", ik heb het stukje ook gelezen, was in het NRC.

En inderdaad; een Typisch voorbeeld van zo'n Nederlands woord dat de essentie van het dagelijks leven in Nederland zeer goed illustreert.

avatar#3336
Frans
Berichten: 19
Reacties: 277

#20 Geplaatst: 2007-12-02 11:24:31

De officiële naam (door de fabrikant - en die gaat er over) is boodschappenscheider, maar de inmiddels geaccepteerde naam is ‘beurtbalkje’. Die naam is op een typisch Nederlandse wijze ontstaan, namelijk door een prijsvraag van het Genootschap Onze Taal en enkele acties van kranten om het in woord in Van Dale te krijgen. Dat laatste is enkele jaren geleden gelukt.

Overigens heeft mijn 'super' in Frankrijk ook van deze balkjes. Niet dat het uitschrijven van cheques daardoor sneller gaat, maar toch...

Groet,

Frans

avatar#4388
kuin
Berichten: 12
Reacties: 130

#21 Geplaatst: 2007-12-02 14:58:22

Bij onze super hier staat er "client suivant" op het bordje, Christian, en ik heb al gemerkt dat als je - wellicht op z'n Nederlands - dat balkje of driehoekige regeltje na je boodschappen neerlegt voor de klant achter je, er verheugd geknikt wordt. Is die verdomde Hollander toch ook eens voorkomend, denken ze misschien. Zelfs ontspon zich al eens een conversatie met de dame achter me. M'n handeling leidde als het ware tot enige inburgering, om niet te zeggen verbroedering der wachtenden. 

Overigens, voor de fijnproever, ergens hierboven werd iemand aangesproken op een standpunt dat hij helemaal niet innam, maar dat door een ander was ingebracht. Volgens de Indonesische beleefdheidsregels, althans de Javaanse, moet je dat niet laten merken, want dat brengt gezichtsverlies met zich mee voor de persoon die gecorrigeerd zou worden.

Beleefdheid heeft vele verschijningsvormen, en je moet al ver doorgedrongen zijn in de bijbehorende cultuur om ze op te merken en ze juist te kunnen interpreteren.

Ik ben het dan ook niet eens met Hans die hierboven zei dat wij één wijze van uitdrukken hadden tegenover een Fransman vijf (bij wijze van spreken, neem ik aan). Wij doen heel veel met modaliteit, met 'zou', 'zou kunnen', 'misschien', 'even', enz. Grofweg is het zo dat we steeds meer van dit soort elementen in onze zinnen stoppen naarmate we beleefder, afstandelijker, onderdaniger, enz. willen doen.

Dolf

avatar#3992
ivo 71
Berichten: 14
Reacties: 656

#22 Geplaatst: 2007-12-02 15:24:56

Ik signaleer in Nederland en, sinds Sarko, in Frankrijk ook enigszins, bij met name de overheid een toename van uiterst stellige standpuntinnames die vervolgens, bij enig tegengas, sterk worden gerelativeerd, vooruitgeschoven of geschrapt. Voorbeeld: discussie rond de hervorming van het ontslagrecht, het al dan niet blijven in Uruzgan (we blijven nog 2 jaar maar gaan ons vooral wijden aan wederopbouw; echt een taak voor commando's).

Het lijkt nogal op het bij diverse dames op Verkeer en Waterstaat (Jorritsma, May-Weggen, Netelenbos, Schultz) geliefde beleid van proefballonnetjes. Even testen hoe het parlement en/of de publieke opinie reageert. Denk aan de A4 (doortrekking snelweg Den Haag-Beneluxtunnel zodat trucks richting Antwerpen kunnen rijden zonder heel Delft en Rotterdam te vergiftigen). Of het gedoe rond de tolpoorten. En ging het niet goed dan hadden de ambtenaren een fout gemaakt.

Is nu ook weer aan de gang met een polder in Zeeuws-Vlaanderen. Er is de idiote afspraak gemaakt met Vlaanderen dat in ruil voor het mogen verdiepen van de Westerschelde een polder van 300 ha 'aan de natuur zou worden teruggeven'. Dijk door, water erin, dag 300 ha natuurgebied en landbouwgrond. Ik heb werkelijk geen idee hoe 'de natuur' daarvan beter wordt. Door de vaargeul in de Westerschelde te verdiepen (grotere schepen naar Antwerpen) verdwijnt er bij mijn weten geen natuur en lijdt geen enkele dier- of plantensoort schade. Immers, er is toch geen leven aan de gang onder de schroeven van die boten, in de huidige noch in de toekomstige toestand. Wordt die polder onder water gezet dan lijdt in elk geval de boer en de eigenaar schade. En de natuurliefhebber die van de polder geniet. En de beesten die er leven. En de vogels die er landen.

Weer zo'n korenwolfdwaasheid.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#23 Geplaatst: 2007-12-02 16:47:51

Bij mij in de supermarkt staat op het "boodschappenscheidingsbordje" (dat MOET een germanisme zijn Christian.... ;-) )"Le temps d'un sourire et je suis à vous". Dàt is nogeens marketing in beleefdheid!

Steven

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#24 Geplaatst: 2007-12-02 17:44:41

Steven,

je hebt dus mijn parodie op de eisenbahnknotenpunkthinundherschieber (die in alg.besch.Duits overigens Weichensteller heet) goed begrepen, ook zonder smiley erachter ;-))

Christian

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#25 Geplaatst: 2007-12-02 17:58:54

Jawohl,  so wie "Warmwasserkochküchengerät mit automatischem Dampfspannungstonauspruf" für fluitketel....

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#26 Geplaatst: 2007-12-02 18:26:59

Steven,

wij zijn hier op een frankrijkforum. Heb je zo leuke vondsten ook in Marianne-taal?

Overigens, je ziet dat het zondag en rotweer is: activiteit alleen onder bavards.

Christian von Klösterlein

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#27 Geplaatst: 2007-12-02 20:28:59

Christian, soms is het wel eens grappig om Nederlandse uitdrukkingen letterlijk in het Frans te vertalen. Iemand die -volgens een van mijn niet al te fijnzinnige docenten- niet helemaal "fris tusseb de oren"  (gek dus) was, heet "pas trop frais entre les oreilles". Binnen mijn Franse familie is dat een veelgebruikt gezegde geworden. Onder artsen heb ik ooit de expressie "phimosis cerebri" opgedoken. Een "phimosis cérébral" wordt nu ook onder mijn collega's gebruikt voor iemand die zeer "coïncé" is. Ik ga even niet door want we blijven het netjes houden maar er zijn zeker meer voorbeelden.

Steven