Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

"de Franse cultuur is dood"

Auteur Bericht

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#0 Geplaatst: 2007-12-09 08:29:08

Iemand dit artikel in de Europese versie van Time Magazine al gelezen?

Ik niet maar al wel erg veel over gehoord! En het raakt wel alle onderwerpen die hier ook regelmatig aan de orde komen.

Muziek? - telefoonspelletjes op de radio, eindeloos gezever en hier en daar een oudje van Johnny halliday 

Taal? - Zelfs in de voormalige koloniën heeft het Engels het Frans overgenomen.

Mijn stelling: Frankrijk isoleert zichzelf in een steeds mondiaalere wereld. De eigen cultuur brokkelt langzaam af maar vernieuwing/verjonging/verfrissing dient zich niet aan

avatar#4588
Helmer
Berichten: 3
Reacties: 47

#1 Geplaatst: 2007-12-09 09:46:33

Het bewuste artikel heb ik niet gelezen maar dat is voor mijn reactie ook niet nodig, denk ik. Als je stelt dat Frankrijk zich isoleert dan veronderstelt dat een actieve houding, en daar ben ik het niet mee eens. Ik denk dat er sprake is van een clash tussen de uiterst mercantiele angelsaksische cultuur en de wat meer "laissez faire-laissez-aller" gedachte van de mediterrane cultuur. De laatste isoleert zich dus niet maar wordt als het ware in de hoek gedreven.

Dat wil overigens niet zeggen dat die verpletterd wordt, gelukkig. In de nogal afgelegen streek waar ik woon (de Alpes de Haute Provence) zijn er vele levensvatbare initiatieven genomen om de rurale leegloop tegen te gaan en traditionele, regionale producten in ere te houden of zelfs te herstellen.

Nu weet ik ook wel dat dat speldenprikken zijn tegenover dat angelsaksische geweld - helaas niet tegen te houden - maar ieder initiatief om de omgeving te behoeden voor de platte, lelijke eenvormigheid van "de mercantielen" juich ik toe. En nee, ik ben niet van de groenen, voordat je dat denkt. Er is dus wel degelijk sprake van verjonging en verfrissing, zij het op beperkte schaal.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#2 Geplaatst: 2007-12-09 11:20:04

Ik heb altijd wat moeite met dit soort discussies. Cultuur (whatever it may be) is niet statisch, net als taal. Beweegt mee met de tijd. Zeer mee eens dat eenvormigheid bestreden moet worden. Kijk wat projectontwikkelaars en woningbouwverenigingen van Nederland hebben gemaakt. Gelukkig gaat dat weer de goede kant op.

Ik heb een radio-interview met de schrijver van het artikel op France Info gehoord, zelf het artikel niet gelezen. Hij heeft wel een punt. Frankrijk mist de "leaders" zoals de puissant rijke Amerikanen die eigen musea laten neerzetten of eigen vleugels inrichten. Franse bedrijven interesseren zich nauwelijks voor cultuur; dan heb ik het even niet over gebakken-luchtbedrijven als cosmeticafirma's en modehuizen die voor veel geld de illusie verkopen erbij te horen uitsluitend om zichzelf te verrijken. En de staat heeft geen geld. Goed, alle presidenten laten kunstwerken achter als de pyramide in het Louvre, een kunstraffinaderij op de plaats van Les Halles of een museum van primitieve kunst.

Antwoord op de stelling: Frankrijk heeft zich altijd al geïsoleerd. Dat is oud nieuws. Maar Frankrijk kan het niet meer tegenhouden. En veel "valeurs": gastronomie, familieleven, literatuur, "liberté d'expression", dicht bij de natuur staan zoals ik die nog als typisch Frans ervaar: zo slecht gaat het daar nog niet mee.

Steven

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#3 Geplaatst: 2007-12-09 12:12:18

Ik ben zelf actief voorvechter van locale productie, slowfood en ambachtelijkheid (zowel privé als professioneel)

Maar wat ik in Frankrijk zie gebeuren is enerzijds een neig naar  "verarming" middels fastfood-achtige kebab en pizza "shops" en anderzijds de vasthoudendheid in locale productie en streekgerechten bij sommige restaurants.

Als ik dat vergelijk met Italie dan moet ik constateren dat zij veel succesvoller zijn in het handhaven en zelfs uitbreiden van die rijke traditie aan streekproducten, slowfood en biologische producten.

Beide landen hebben een prachtige traditie op culinair gebied, mijn idee is dat Italie zich hierin handhaaft en dat Frankrijk stuurloos ronddobbert.

Ik heb altijd een zwak gehad voor de bijna antiglobalistische houding van Frankrijk. maar ik constateer ook dat die houding wellicht meer voortkomt uit passiviteit dan uit een actieve, breed gedragen waardering voor alles wat Frankrijk maakt tot wat het is.

Dus lees; "..raakt geisoleerd" i.p.v. "isoleert zich"

Het is overigens cultuur in de breedste zin van het woord. En cultuur is niet statisch nee

Maar juist het bewegen is wat ik mis in de Franse cultuur.

De kritiek vanuit het Franse op het Times artikel is dat alles wat niet uit een soort Amerikaanse matrijs geperst wordt niet mee zou spelen op de internationale markt. Of het nu gaat over kunst, literatuur, muziek, film, enfin alles wat gemakshalve onder cultuur te scharen is. En dat Frankrijk daar dus juist niet aan mee wil doen.

Hulde!! maarja waar blijft dan het tegenantwoord?

Ik ken een aantal Franse (pop)groepjes die hele hedendaagse muziek maken, Engelstalig maar wel heel "eigen". Als ik in Frankrijk ben en naar de radio luister hoor ik ze nooit. Op de Belgische radio wel. (in NL ook niet maarja als het over cultuur gaat...)

Wat ik op de Franse zenders wel tot kotsens toe hoor is Supertramp en andere stoffige ellende.

avatar#4588
Helmer
Berichten: 3
Reacties: 47

#4 Geplaatst: 2007-12-09 18:15:51

Hans, wat betreft de positie van Italië op het gebied van streekproducten etc. ben ik het volmondig (welk woord kun je hier anders gebruiken?) met je eens.

Je ziet dat Frankrijk inderdaad op wel meer terreinen achter loopt (bij Italië, bij Spanje) maar dat ligt ook een beetje aan hun legendarische zelfgenoegzaamheid. De ivoren toren (wijn, culinaria, techniek), waarin het maar langzaam duidelijk wordt dat LDF wellicht wat minder "éternelle" is dan gedacht. En wat ze van jongs af aan werd bijgebracht.

Zoals eerder aangehaald zijn er heel veel tekenen dat men wakker schrikt. Gelukkig. En er zijn radiostations genoeg, met name rond de wat grotere steden, die wel hedendaagse Franse muziek draaien. Niet dat dat allemaal oorstrelend is, maarja, dat geldt voor alles sinds Bach, wat mij betreft.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#5 Geplaatst: 2007-12-11 11:27:49

in eersteinstantie ben ik een beetje allergies voor artikelen als dit, comentaren van engelse en amerikaanse zijden.

van alles wat van die kant komt zijn de commentaren meestal negatief, er is en blijft een ravijn tussen die twee difference.

frankrijk kijft al eeuwen op alles wat engels spreekt, en engeland en us al eeuwen op alles wat frans spreekt.

om te zeggen dat voormalige franse kolonien nu engels spreken, lekker makkelijk, voormalige nl kolonien ook, voormalige duitse ook.

hoe zou de wereld er uit heben gezien als frankrijk dat stukje amerika niet verkocht had ? in canada spreken ze uiteindelijk toch nog frans, en op alle franse eilanden ook.

dat frankrijk ten onder gaat is duidelijk, als er tenminste geen wakkere jongeling opstaat die de bezem er door jaagt (hopelijk sarko)

het is niet zozeer een passieve houding van het geisoleerd raken, noch een actieve, het zijn beiden, ze kunnen het gewoon niet, en willen er niet aan denken.

van klein tot groot zie je dat ze alles wel willen zoals grote broer US, maar hoe, ehhhh, wat denkt u van aanpakken ? en even lijkt het erop en toch laten ze alles weer afglijden totdat het niet meer kan.

grote orders worden door bedrijven naar binnen gesleept, en als het dan op organistaie aankomt loopt er van alles mis, omdat het ze maar niet lukt om de boel op orde te houden.

ik kom in bedrijven, waar ik omval van verbazing als ik de kantoren zie, een bom ontploft of zo ?

waar schepen bij honderdtallen van de band lopen, is het kantoor van de bedrijfsleider zo'n chaos dat ik me niets verbaas als hij me pas drie dagen later kan vertellen wanneer schip nummer zoveel van de band loopt voor de test.

naast hun computers hebben ze een magazijn aan kladblokjes die door jan en alleman worden ingevuld en de chaos is compleet.

het is het, wat helmer al zei "laissez faire-laissez-aller" cultuur, en die haal je niet zomaar overhoop.

mijn partner vliegt de hele wereld rond, opgedragen door zijn bedrijf, en hoe vaak is hij al ergens geland waar hij niet moest zijn die dag, ach, neem een paar dagen vrij, is dan het antwoord. bizar.

dat is cultuur, het komt wel, wacht maar af, morgen is alles anders.

steven heeft het over kunst, en het bedrijfsleven.

goed punt, wil ik op reageren.

volgens mij is dat geweldig, die amerikanen die overal geld in steken, maar toch kan het averechts werken.

in frankrijk zie je dat mensen veel meer van kunst houden dan het overdreven gedoe van de US.

daar zie je niet zomaar een festival verschijnen om niets, het moet alles groots.

ik denk dat dit in frankrijk toch een drijvende kracht is achter de kunst, men is klein en overzichtelijk voor het publiek, gezellig.

muziek, ja, dat is triest.

ik hou van tramp en de nieuwe techno met zijn tectonikdans, geweldig.

maar als je hoort dat de fransen zo trots zijn dat ze als land een verordeing hebben dat (ik meen) dertig percent van de muziek frans moet zijn dan schiet ik in de lach.

wat luisteren die lui nou, dertig keer het zelfde plaatje.

dat is iets wat me enorm stoort, er is geen radiozender die gewoon lekker draait zoals vroeger in nl, alles gaat op een band van een dag lang, zoals skyradio in nl.

frankrijk gaat ten onder, ja dat geloof ik wel, als ze niet snel het roer omgooien om mee te huppelen met europa zijn ze uitgerangeerd.

is dat misschien waarom sarkozy zo driftig aan het snuffelen is in den buitenlanden ?

cees.

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#6 Geplaatst: 2007-12-11 18:46:29

Cees meldde in zijn wat te lange bijdrage:

ik hou van tramp en de nieuwe techno met zijn tectonikdans, geweldig.

Is - puntig en kort - uit te leggen wat tramp is (ik heb een bang vermoeden) en wat er zo geweldig is aan het produceren van decibellen?

Heb je wel eens zitten wenen bij een strijkkwartet van Schubert?

Wim

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#7 Geplaatst: 2007-12-11 21:45:14

haha, die wim,

trampmuziek is een muziek van oude glorie die in een nieuwe jas is gestoken met veel kaboem erin.

tramp en supertramp is een poos geleden erg popular geweest in de disco's, later vervangen door house, en tegenwoordig weer door techno.

de klasieke wals en foxtrot, tango en andere klasieke dansen zijn toen het benenslingeren en heupendraaien op disco geworden, toen het hossen op tramp, het springen op house, en nu dus de tectonic op techno.

de tectonic-dans is niet zoals alle andere dans op een school te leren, het is een dans die een combinatie is van vele dansen, een dans die zich via internet uitbreid.

je ziet in deze dans pasjes van de wals, lopers van de foxtrot, en de bewegingen van de moonwalk van michael jackson en andere door de onlangs overleden wereldberoemde franse mimiekspeler marcel marceau verzonnen bewegingen.

in de tectonic zit geen volgorde, en geen spelregel, hij moet gewoon een vloeiende beweging zijn die per speler (danser) verschilt.

zitten wenen bij klassieke muziek ?

nee, zover gaat het niet, maar ik waardeer het zeer, hoe vreemd dat je ook mag lijken.

ik neem aan dat die foto van u is achter die prachtige vleugel, ik ben oprecht jaloers.

pianomuziek is voor mij de top van muziek, soms ook viool, daar kan ik bij sommige stukken de rillingen van krijgen, zo integer, zo intens tot op het merg.

ik heb lang geleden een man ontmoet die auswitch heeft overleefd door muziek te spelen, en op zijn balkon in libanon deed hij me zijn verhaal, en speelde zijn muziek, zijn aldoor trillende handen waren zo zuiver zo intens toen hij me een stuk liet horen, ik was in tranen.

over een jaar, misshien eerder, wil ik een piano kopen, een oude, en dan ga ik leren spelen.

ik kon een antieke piano kopen maar naar ik begreep moet je daar erg voorzichtig mee zijn ivm de gietijzeren harp die erin zit ?

misschien dat je (ooit) een goede raad voor me heb, waar ik naar moet kijken, hoe weet ik dat ze zuiver kan worden gestemd, enzovoort.

cees.