Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Bouwen, verbouwen en klussen

Bouwen, verbouwen en klussen

Uitwisselen van bouwkundige ervaringen, zelf je Franse huis opknappen of verbouwen.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

houten aanrechtblad

Auteur Bericht

avatar#148
marjorie
Berichten: 68
Reacties: 332

#0 Geplaatst: 2009-05-01 20:51:38

er staat al een heleboel informatie over houtbehandeling in het draadje over vloeren. dat brengt me weer aan het twijfelen.

aan alle kanten wordt mij afgeraden om een houten aanrechtblad in de keuken te nemen. dat zou op den duur altijd zwarte (schimmel) vlekken geven, om te beginnen rond de kraan. ook zit er altijd beweging in hout, zeker omdat we niet permanent in frankrijk wonen, dus de kans op kieren en onhygiënische toestanden zou dan groter zijn.

en ik zou zo graag een echt mooi dik houten blad willen.... ik ken iemand die het wel zou willen maken maar zelfs die heeft het me afgeraden.

als ik nu lees over epoxy en lijnolie die echt in het blad trekken vraag ik me af of er niet toch een mogelijkheid is??? 1à2 keer per jaar in de olie ofzo zetten is natuurlijk geen probleem..

wie maakt mij blij met een oplossing of moet ik het gewoon opgeven???

salut,

marjorie

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#1 Geplaatst: 2009-05-02 08:26:41

Ik had dezelfde vraag gesteld op dit forum over een nieuw beuken aanrechtblad. Het advies was uiteindelijk gewoon lijnolie en dat hebben we gedaan Een paar keer per jaar met een doekje een beetje nieuwe olie erin wrijven. Geen centje pijn, ziet er prima uit, geen vlekken.

Steven

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#2 Geplaatst: 2009-05-02 14:24:28

Wat is de overeenkomst tussen angsthazen, amateurs en adviseurs ? Ze zoeken elkaar op.

Of neen, ze beginnen alle drie met 'n "a".

Marjorie, als u een mooi houten werkvlak wilt, waarom niet? Ik wilde dit ook en ben er nog steeds zeer tevreden mee.

"De mijne is 27 mm dik en van eiken", dit typte ik en bedacht me er later de aanhalingstekens omheen want je hebt nu eenmaal lezers die overal iets smerigs in zien.

En de delen van 4 cm breed zijn om en om verlijmd.

Drie keer lakken met goede lak (dus niet de rommel van BricoDpt, tenzij Syntilor, dat kan er enigszins mee door). Bij voorkeur Tonkinois of Epifanes.  Dit is geen reclame, "surf" Cees zal me beamen.

In de olie zoals Steven voorstelt kan natuurlijk ook. Zeker bij beukenhout. Bij eik of teak prefereer ik lak, het hout is vetter en neemt minder olie op. 

De doorvoer voor de kraan is natuurlijk goed gedicht met een rubberen pakking.

Het was wat werk, het kostte wat, maar het resultaat is er naar. 

En eh, natuurlijk altijd een snijplankje onder een mes in uw hand... 

Wat mij betreft een goede keuze, succes,

Peter. 

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#3 Geplaatst: 2009-05-03 18:26:39

Marjorie,

het is allemaal geen zo groot probleem.

Ik ken laboratoriumstafels met een houten blad, en die gaan jarenlang mee. Je moet alleen door lak, verf of olie voorkomen dat de keten

                         vochtopname -> werken -> wijken

zijn werk begint.

Over hetgeen Peter over lak en olie zei heb ik een andere mening. Eiken en vooral teak nemen minder olie op tot zij verzadigd zijn, dit vanwege het natuurlijke oliegehalte. Uiteindelijk zijn zij net zo verzadigd als andere 'drogere' houtsoorten.

Doorvoeren van kranen etc. kan je of met een rubbermanchet of met permanent-elastische kit uitvoeren.

Het is alleen nog wachten op Cees-surf, die als yachtbouwer zeker een gefundeerde mening heeft.

Christian von Klösterlein

avatar#8414
surf
Berichten: 30
Reacties: 278

#4 Geplaatst: 2009-05-04 15:18:51

Sorry dat ik zo laat reageer maar ik heb een aantal Hollanders op visite voor die met regelmaat een aanval organiseren op mijn wijnvoorraad, en waarvan sommige sluwe zetten inderdaad in mijn nadeel uitvallen.
Maar goed, we zitten in het wijnland bij uitstek en blijven lachen, gewoon weer een jerrycan halen dus.
Marjorie, jij kunt gewoon een houten aanrechtblad nemen.
Aanrechtbladen van massief hout moeten van een goede kwaliteit zijn, dus koop deze bij voorkeur bij een vakhandel en niet bij een leroy-merlin of zo.
Een timerman die wel zo’n blad kan maken maar je adviseert er geen te nemen is een timmerman van niets, die vertrouwd zijn eigen werk niet, dus zegt hij dat je maar iets anders moet kiezen.
Een goed aanrechtblad kost ongeveer 100 euro per meter en die zijn rond de 4 meter lang (handelsprijzen)
Ok, de afwerking.
Je kunt kiezen uit twee vormen, lakken of oliën.
Lakken kan door het opbrengen van lak of verf, of ook door epoxy.
De verschillen tussen lak en verf is een kwestie van smaak of je het hout wilt blijven zien of je wilt een mooi blauw, rood, of groen aanrechtblad, hoogglans, zijdeglans, ........ en in het geval van epoxy heb je altijd een hoogglans glasplaat, duur, krasgevoelig, maar wel absoluut waterdicht.
Ik zou een aanrechtblad niet in de epoxy zetten daar het te veel glanst en te krasgevoelig is.
Met lakken en verven moet je altijd de gaten van de kraan en andere twintig keer voorlakken daar juist daar het meeste vocht komt en de moeilijkste plekken zijn om de houten plaat met lak af te dichten, zelfs ene ring laat op den duur water door.
En wat krijg je als water door de, of onder de laklaag komt, juist, schimmels en zwarte vlekken.
Voor mij de beste afwerking en de meest effectieve en schone, is het blad insmeren met een natuurlijke olie.
Olijfolie voor een vriendelijke bruinige groenige kleur ergens in het hout, zonnebloemolie voor een gelige kleur, koolzaad voor transparant.
Smeer het blad net zo vaak in totdat de olie er gewoon op blijft staan, het is een beetje een vette boel in het begin maar je weet zeker dat er genoeg olie in het hout trekt.
Daarna is het slechts een keertje per jaar even inwrijven en klaar ben je.
Grappig want als mijn aanrechtblad vies is en ik sta te koken giet ik gewoon olijfolie op het blad, poets die er lekker in en klaar, de gasten met hun mooie ingewikkelde keukens thuis met grote ogen achter me met hun apero in de hand “wat doe je nou ?”
Af en toe bij de kraan gewoon een plasje olie leggen, nooit geen water wat in het hout kan trekken.
Toch vlekken ? schuurpapier, oliefles en een oud t-shirt, en klaar ben je weer.
Nooit krassen, je kunt het vlees snijden op het aanrecht, zelfs de snitsels sla ik met een eigengemaakte beukenhamer op mijn aanrecht lekker op maat, strooi de ei en chapeluremengsel uit en rol ze er lekker doorheen, braden, aanrecht afvegen, klaar.
Als je besluit een blad te nemen is een van de dingen het uitzagen van de gootsteen.
Laat deze mooi recht zagen en afronden, en als eerste gebruik je dit stuk “afvalhout” om jouw kleur olie uit te testen, pas op, olie is geen lak en trekt dus IN het hout, je kunt het niet makkelijk verwijderen.
Als de tests goed zijn verlopen vraag je de timmerman er een duimgroot gat in te boren, touw er aan en je hebt een machtige brood/snijplank voor de barbecue of in de keuken.
Bij sommige modellen gootstenen maak ik ze zelfs dat ze op/in de gootsteen gelegd kunnen worden zodat je een stukje aanrechtblad “wint”

Cees.

avatar#148
marjorie
Berichten: 68
Reacties: 332

#5 Geplaatst: 2009-05-04 17:44:10

jippie! dank voor jullie reacties en vooral cees, heerlijk die praktische benadering.

hout gaat het dus worden en dan lekker in de olie (heeft zo'n blad ook ieder jaar een pleziertje)

en ik zal het hout dan ook maar meteen een smaaktest laten doen, ben benieuwd naar welke olie de voorkeur uitgaat.

ik zat zelf ook nog aan lijnolie te denken, heb daar net een heel oud hakblok van m'n pa mee ingesopt. dat stond al minstens 15 jaar te verstoffen en het heeft nu al 5 liter lijnolie opgeslurpt. gelukkig had ik alvast een 25liter jerrycan gehaald ipv een literflesje. spaart weer een trip van een halve dag naar de bricoD. het hout, in dit geval verschillende h-vormige blokjes van verschillende houtsoorten, werd er heel mooi donker van.

kan ik dat dan ook voor het aanrechtblad gebruiken?

salut,

marjorie

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#6 Geplaatst: 2009-05-04 22:15:31

Als je lijnolie kiest moet je wel gekookte lijnolie nemen en niet rauwe lijnolie, de laaste blijft namelijk vettig.

voedselolie (olijf, zonnebloem) is sterk af te raden omdat die op een zeker moment ranzig kunnen worden. Voor voedselbereidingsomgevingen wordt eigenlijk altijd medicinale parafine olie aangeraden.

Belangrijk is dat je de olie goed laat intrekken tot het hout verzadigd is EN dat je de overtollige olie dan ook meteen weer wegneemt met een doek.

Doeken gedrenkt in olie (olijfolie, zonnebloem maar vooral lijnolie) mag je nooit opgefrot laten liggen!! ze kunnen dan in de fik vliegen door broei (vaak meegmaakt)

dus uithangen of in glazen afgesloten pot bewaren.

Niet alle houtsoorten lenen zich even goed voor keukenbladen.

Looizuurhoudende soorten als eik en noot geven risico op grijze vlekken in aanraking met de combinatie staal en water, amoniak(houdende schoonmaakmiddelen) amoniakdamp, bepaalde zepen en schoonmaakmiddelen (st. Marc bijvoorbeeld)

Eiken is niet smaak en geur neutraal

Esdoorn kan enorme hoeveelheden olie opslurpen en heeft een soort wissellende"vleug" waardoor olie afwerking eigenlijk niet geschikt is voor deze soort

Amerikaans rood eiken is erg poreus en zal eerder lastige vlekken geven door diepe absorptie

Kersen en Esdoorn verkleuren snel door uv licht, als er iets op je aanrecht staat krijg je daar dus kleurverschillen

Beide soorten zijn qua kleur ook nogal gevoelig voor zuren.

avatar#8414
surf
Berichten: 30
Reacties: 278

#7 Geplaatst: 2009-05-05 10:44:39

Over de lijnolie heeft hans gelijk, gekookte lijnolie gebruiken is beter maar niet raadzaam.
Over de overigen ben ik het oneens, of je moet niet dagelijks in je huis zijn, dan is het waarschijnlijk waar maar ook daar heb ik geen ervaring mee.
In al mijn aanrechtbladen en keukengeschiedenissen (en ik heb er wat gebouwd) heb ik nog nimmer gehoord van ranzige geurtjes.
Als je je neus op het aanrechtblad houd (heb het net gedaan) dan ruik je inderdaad de olie, ik denk dat het zonnebloem is bij ons, en die ruikt niet vies of ranzig.
Ik vind juist het feit dat iets ruikt wel charmant staan, hout ruikt ook.
Ik heb een eikenblad op een keuken gelegd zo’n 12 jaar geleden en die ziet er nog mooi uit, geen zwarte plekken door water of ijzeraanrakingen.
Wat mensen vaak doen is een aanrechtblad instaleren (de professionel moet dat in een halve dag klaarspelen) blad leggen, passen, schaven zagen schuren, gat zagen voor de spoelbak en kooktoestel, instaleren en dan hebben ze nog net de tijd om er snel een kwast overheen te laten wapperen, en dan moet de kraan er op geschroefd worden met een rubberen ring.
Zit daar lak, verf of olie ?
Niet dus.
Ons bedrijf is iets duurder ;-) maar wij zagen een blad op maat, behandelen die (verf, lak of olie) en instaleren de hele mikmak pas als dit droog is en in voldoende lagen is opgezet.
Dat kost soms een weekje Parijs, of Toulous, of Lyon, zelfs in Nancy, maar de klant is koning.
Inderdaad zijn kersen, peren, noten, en nog een aantal mooie houtsoorten niet aan te raden voor aanrechtbladen of meubels, maar daarvoor behandelen we deze soorten in geval van meubels altijd met een kleurpigment, dan blijven ze hun kleur (bijna) houden.
Sowieso zou ik geen aanrechtblad nemen van deze houtsoorten, te duur en te veel kans op scheuren.
Eiken (europees), beuken, grenen, zelfs vurenhout is perfect voor bladen, maar het licht er wel aan wat je wilt.
Er zijn hardere en zachter houtsoorten, en inderdaad soorten met een ruwe nerf.
Merantie, merbau, en azijnhout, iroko, movingui, mohuhu, padoek, teak kastanje, sipo, allemaal houtsoorten die je kunt gebruiken voor een blad.
Maar voor alle bladen geld, behandelen.
De meeste eenvoudige, gegarandeerd goede, en slijtvaste is nog altijd beuken.
Slagersblokken en aanrechtbladen zijn praktisch allemaal van beuken.
Kost ongeveer 350 euro.

Cees.

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#8 Geplaatst: 2009-05-05 12:43:00

Majorie: hier een lijst van vrijwel alle courante houtsoorten en hun eigenschappen en de aanbevolen afwerkmethode.

Let op dat veel houtsoorten zoals bijvoorbeeld Wengé en iroko giftige stoffen bevatten! andere soorten kunnen weer alergische reacties oproepen.

Merbau en de Wengé variant Panga Panga bevatten gommen met kleurstoffen die gaan bloeden bij aanraking met water en zijn daarom ongeschikt in "natte toepassingen"

Haagbeuk (carpinus Betulus) is een ideale soort voor keuken bladen, totaal geur en smaakvrij, zeer hard, niet toxisch en geen vlekkende inhoudstoffen.

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#9 Geplaatst: 2009-05-05 14:06:40

Cees, 'k dacht da'k veel van hout wist (sinds m'n kennis aan de Pier Piersma's in NL), maar voor mij bent u 'n meester.

Dank.

Peter. 

avatar#8414
surf
Berichten: 30
Reacties: 278

#10 Geplaatst: 2009-05-05 17:03:12

Hans, in bijna iedere houtsoort zitten wel stoffen die niet helemaal netjes zijn, maar om nu gelijk te gaan gillen dat iroko giftige stoffen bevat vind ik op een hobysite als hier erg ver gaan.

Iroko is de plaatsvervanger van Teakhout, veel mensen denken een teakhouten tuinmeubelset te hebben maar bezitten er slechts een van Iroko.

Een goed professioneel ziet het verschil tussen Iroko en teak, maar de rest absoluut niet.

Iroko bevat de giftige stof Chlorophorin (C24H28O4)waardoor bij gevoelige houtbewerkers bepaalde ziekteverschijnselen op kunen treden, zoals slijmvliesontstekingen of huidaandoeningen.

Ik zelf heb vreemd genoeg geen last van Iroko maar wel van es, daar loopt alles wat slijm produceert met een flinke ontsteking weg. 

Let wel, men heeft het over houtbewerkers, niet over een snijplankje.

In praktisch alle meubelen worden hout en lijmen verbruikt die giftig zijn, zelfs de keukenkastjes worden gefabriceerd van platen melamine (geplastificeerd spaanplaat) waar meer giftige lijm inzit dan een snuifpot van een junk. 

bij ieggghkea worden duizenden meubels verkocht die geplakt worden met giftige lijmsoorten en daarna met polylakken behandeld waarvan je spontaan hartziekten zou krijgen als je wist hoe die zich gedragen, en niemand die iets zegt.

niet te paniekerig alsjeblieft. 

Cees.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#11 Geplaatst: 2009-05-05 19:02:11

Dank aan Hans voor zijn uitgebreide toxicologische informatie. Ik wist er wel iets van maar er zijn interssante onderwerpen aan toegevoegd.

Wat betreft de giftigheid moet je wel bezien hoevee, hoe en van wat je binnenkrijgt. Cees slaat de spijker op de kop met zijn verhaal over es.  Er is echter een verschil tussen hout zagen, waarbij grote hoeveelheden fijn stof (hoe fijner het is, hoe giftiger) vrijkomen, en het op het aanrecht neerleggen van een hamlap om die plat te slaan voor de schnitzel. In het eerste geval is er een relatief grote blootstelling via de luchtwegen, in het tweede geval een te verwaarlozen dosis via de mond en al helemaal niets als je de lap na platslaan even onder de kraan houdt.

Ikzelf gebruik mijn aanrecht niet om te snijden maar een snijplank van -ik denk- beuken die al tig keer in de vaatwasser is schoongewassen dus uitgeloogd.

Steven

avatar#8414
surf
Berichten: 30
Reacties: 278

#12 Geplaatst: 2009-05-06 14:56:54

Peter,

als je wilt weten uit wat voor een hout ik gesneden ben moet je eens op de volgende sites kijken; www.trapart.nl  en www.trappenbouwers.nl

Dit is hout verheven tot kunst, dit is een neef en de andere zijn vader.

Cees.

avatar#148
marjorie
Berichten: 68
Reacties: 332

#13 Geplaatst: 2009-05-06 15:06:53

en toen zwegen wij bricoleurs in bewondering....

marjorie

avatar#3428
jean-paul le chateau
Berichten: 33
Reacties: 933

#14 Geplaatst: 2009-05-06 15:18:34

pure porno voor het oog!!!

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#15 Geplaatst: 2009-05-07 23:16:43

De informatie over inhoudstoffen was van mij uit alleen bedoeld als allergie-informatie.

Ik heb jaren lang les gegeven op een meubelvakschool waar nog het echte ambachtelijke vak werd!! geleerd. Vandaar dat ik misschien ietwat conservatief denkend ben in houtsoorten en hun toepassing en constructie

Wij werkten met alle denkbare houtsoorten en sommige leerlingen konden echt heftig reageren op een splintertje wenge in de vinger!

Ik ben vanuit mijn ervaring met beroepshalve bouwen van zeer vele keukens van mening dat haagbeuk de ideale houtsoort is voor een keukenblad.

Mocht je iets donkerders willen (haagbeuk is bijna wit) dan is bamboe wellicht een optie, welliswaar geen hout in botanische zin maar zeer duurzaam, hard en erg verantwoord op het moment..

Voordeel is dat je ook geen last hebt van "weervlekken" rond de kraan.

Want, ook dat is vanuit mijn eigen ervaring, dat is op den lange duur onvermijdelijk bij hout.

avatar#4411
MaxAndre
Berichten: 17
Reacties: 106

#16 Geplaatst: 2009-09-14 15:01:52

Ik bekeek deze discussie ivm afwerken van parket met lijnolie. 

Het verschil tussen (rauwe) lijnolie en "gekookte lijnolie" was mij niet duidelijk. 

Gekookte lijnolie lijkt niet anders te zijn dan lijnolie (huile de lin) waaraan een siccatif is toegevoegd. Zo'n siccatif schijnt een soort katalysator te zijn die nodig is voor een snelle verharding van lijnolie (door een chemische proces). Het kan los in kleine flesjes worden gekocht (er is maar weinig per liter lijnolie van  nodig).

Een aardige uiteenzetting vond ik op de site http://www.hlenssen.nl/bindmiddelen.htm

Misschien voor anderen interessant (een voor dat men overgaat tot het koken van lijnolie in een pannetje)!), en ook leuk voor schilder- en teken enthousiasten.

Ik maakte overigens zelf een houten aanrechtblad in mijn franse huis en het  bevalt uitstekend.

Maxandr  

avatar#6467
paulleblanc
Berichten: 7
Reacties: 219

#17 Geplaatst: 2009-09-14 17:46:04

LS

Je kunt rauwe lijnolie wel degelijk koken, dan wel verwarmen tot tegen de kook aan. Het verkrijgt dan een wat donkerder kleur en droogt sneller. Doe dit echter nooit binnen want de dampen kunnen spontaan ontbranden.

Beste koken is dus buiten, verwarmen tot ca 210 graden is voldoende.

De siccatieven zijn chemische middelen die zeker bij een aanrechtblad m.i. moeten vermeden worden omdat ze soms zwaar giftig zijn.

plb

avatar#57
Richard
Berichten: 25
Reacties: 297

#18 Geplaatst: 2009-09-14 18:38:48

Ik heb hier (in NL) ook pas een cannistertje gekookte lijnolie gekocht, via Internet bij een veevoederbedrijf!, dat volgens hun informatie alleen gekookt is - dus geen toevoegingen.

Het droogt inderdaad erg langzaam, maar trekt heel erg goed ín hout. Ik had een paar stukken meranti die door de zon helemaal wit geworden waren. Die zijn nu weer keurig op kleur, en je ziet regen eraf parelen.

Eigenlijk dacht ik dat de gekookte lijnolie gewoon olie-achtig zou blijven, maar na een paar weken wordt een kwast behoorlijk hard!

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#19 Geplaatst: 2009-09-14 18:52:33

Paulleblanc,

je zei:

Je kunt rauwe lijnolie wel degelijk koken, dan wel verwarmen tot tegen de kook aan. Het verkrijgt dan een wat donkerder kleur en droogt sneller. Doe dit echter nooit binnen want de dampen kunnen spontaan ontbranden.

Hier moet ik vanuit mijn beroepservaring een beetje commentaar op geven.

Het professionele koken is toch iets anders. In een raffinaderij voor plantaardige en dierlijke oliën voor consumptie en technische doeleinden waar ik gewerkt heb werd lijnolie gekookt om er later standolie van te maken. Wij hebben de lijnolie ontzuurd met natronloog (vrije vetzuren <0,03%), dan vacuumgedroogd en de olie aan een obsorptiefiltratie over montmorilloniet onderworpen, en dan bij 180° onder vacuum (restdruk minder dan 10mmHg) gekookt. Montmorilloniet is een speciaal soort toonaarde die bijzonder poreus is en daarom veel kleurstof en andere ongerechtigheden absorbeert.

Voor zover ik weet werd dan bij de verdere verwerking (niet bij ons) een zwaarmetaal (zink, lood of zoiets) als siccatief (droogmiddel) en nog iets aan teogevoegd.

De goede (droog-)eigenschappen van lijnolie berusten op zijn hoog gehalte aan octodecatriëenzuur (vulgo linoleenzuur, of drievoudig onverzadigde C18), gebonden als triglycerid, meestal >50%.

Vervangende (goedkopere) producten werden gemaakt uit linoleenzuur afkomstig uit sojaolie.

Dus niets van even koken in een open pannetje! Dat is in F netzo als in NL en D (om even weer het verband met LDF aan te halen).  ;-))

Christian von Klösterlein