Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Cherchez la femme

Auteur Bericht

avatar#7627
La Flèche
Berichten: 25
Reacties: 78

#0 Geplaatst: 2010-02-15 21:43:39

Men reageert anders op een Franse vrouw dan op een vrouw met een willekeurig andere achtergrond. Dat geldt mondiaal. Uitleg: ik begin bij het begin.

Een vage oom die ooit in Parijs was geweest (ik praat over de jaren vijftig) wist op een vreemde, maar vooral suggestieve manier over dat bezoek te rapporteren. De reactie van mijn vader op die rapportage was tenminste even vreemd te noemen. En die van mijn moeder – weer op een andere manier - ook. De rapportage ging niet over Parijs as such maar over Franse vrouwen.

Jong en dociel als ik was, plaatste ik de opgedane kennis in het vakje 'levensles'. Een en ander was puur theorie; je kon daar, tot je elfde, twaalfde levensjaar, helemaal niks mee. En toen je dacht dat je er wel wat mee kon, bleek het allemaal nog veel verder weg dan eerst. Het bleef theorie.

Maar het vakje 'levensles' raakte voller. De meisjes in de klas heetten Thea of Trees, als ik Frankrijk op school had gezeten was dat Françoise of Marie Claire geweest. Dat resoneert toch even anders in een puberbrein ! In dat brein zette zich het beeld vast dat Franse meisjes niet alleen anders waren maar ook nog eens begeerlijker. En niet alleen in mijn brein, maar ook in die van alle sexegenoten. Het waarom kon je niet uitleggen. Internationale contacten bevestigde het idee: Franse vrouwen waren Ouhlala. Waar of niet waar ?

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#1 Geplaatst: 2010-02-15 22:28:05

Even héél generaliserend: Franse vrouwen zijn niks mooier dan Nederlandse maar:

- ze gedragen zich eleganter

- ze kleden zich beter

- ze scheren zich beter

- ze zijn "exuberanter"

- ze koken beter

- ze zijn preutser

- ze zijn minder geëmancipeerd

- ze verwennen hun kinderen meer

Kan de lijst nog wel veel langer maken, maar dit is ongeveer de essentie.

Steven

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#2 Geplaatst: 2010-02-16 07:15:39

Ik onderschrijf de generalisaties van Steven, die overigens niet alleen Franse vrouwen betreffen. Ook Fransmannen kleden zich beter, scheren zich beter, &c.

Wat die preutsheid betreft zal Ben in het verleden - wellicht nog steeds - teleurgesteld zijn geraakt. Oja, de Moulin Rouge, Parijs, ohlala, ja, zo werd in het noorden gedacht. De werkelijkheid is zo verschrikkelijk anders.

In Parijs gaat het er wellicht wat "ruiger" aan toe, maar beschouw geheel Frankrijk en het valt allemaal nogal mee. Zelfs 'n bevriende parisienne noemt mij 'n kind van de cité lili, en daar bedoelt ze dan Amsterdam mee.

Neem de reclames, de televisieseries, het geeft 'n aardig beeld van de openbaar beleden normen en waarden.

Maar Ben, ik geef je de hand. Ook ik heb heimelijk gesmacht naar Françoise Hardy, bij voorbeeld maar vooral. Dat is eigenlijk nooit verdwenen, ik zucht nog steeds. Terwijl m'n Eerste Echte Vriendin 'n Amsterdamse was en Jacqueline heette, dus daar lag het niet aan.

Mijn indruk is dat er achter de coulissen en onder tafel veel wordt klaargespeeld, ik wijt dit aan de katholieke tradities. In mijn schoonfamilie heerst ook die houding "pas toute la vérité est bonne à dire", waar Bataven gewend zijn de verbale confrontatie aan te gaan.

Peter.

avatar#7120
Bruin
Berichten: 5
Reacties: 650

#3 Geplaatst: 2010-02-16 11:44:31

Haha Ben,

Weer zo'n leuk onderwerp, chapeau!!!

Ik ben het ook eens met Steven en Peter en eigenlijk was het de bedoeling van me geweest om vanaf de puberteit een Française als levenspartner te hebben.

Maar ver daarvoor ging er al zoveel mistique uit van de Franse meisjes, dat het beeld bij vakantieliefdes haast tastbaar werd. Het zou anders lopen, maar toch met een buitenlandse getrouwd ....

Dat zat zo;

Mijn vader was voor de oorlog artiste peintre en heeft nog lang in Parijs gewoond op of bij Montmartre. Wij gingen als kinderen in de jaren '50 vrijwel altijd met vakantie naar LDF, meestal en France profonde maar toch ook altijd een dag of wat Parijs. De tegenstelling was groot met het platte land in alle opzichten, vooral dat de dames meer coquine leken. Mijn vader parkeerde mij dan op een café terrasje daar en ging met broer en zus naar het Louvre of andere cultuurtempels. Ik vermaakte me kostelijk met observeren van mensen daar en 's-avonds in de tent in het Bois de Boulogne vertelde ik enthousiast over mijn observaties, oa. deze: "Pa, ik zag daar een elegante jonge vrouw steeds terugkomen met een andere man! Hoe kan dat nu?" Mijn vader begon geheimzinnig te lachen en zei:"Hoe dat zit vertel ik je later nog wel eens".

Die belofte heeft hij veel later wél gehouden ... op een tocht naar Andorra. ;-)

Op de 14e Juli waren we meestal ook in Frankrijk en dan was er in dorpen altijd een groot feest met vuurwerk en dans. Ik vond het altijd vreemd dat er vrijwel nooit m/v gedanst werd en ja dan moest mijn vader weer bedekt uitleggen hoe dat kwam...

Ook de scholen waren niet gemengd en dat was ook weer zo vreemd.

De 'preutsheid' had dus 2 verschijningsvormen en de tegenstelling kon haast niet groter dan op diverse kampeerterreinen, waar de Franse meisjes openlijk met je flirtten als goed uitziende jongeling. Ik heb dus al vrij vroeg met sommige 'vlammen' uit die vakanties gecorrespondeerd.

Overigens vind ik persoonlijk en uit ervaring dat de Italiaanse jonge dames bepaald niet onder doen voor de Franse, hoor! ;-)) Mijn Corsicaanse hartsvriendin is in feite half/half.

Bruin.

PS. Er onbreekt slechts 1 component in het verhaal hier. Dat IS een duidelijke sexuele aantrekkingskracht. Zonder die heeft zelfs de meest amoureuze Valentino tov. zijn counterpart geen kans en ook omgekeerd niet hoor.

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#4 Geplaatst: 2010-02-16 14:43:17

Tja Erik, hoe ongenaakbaarder, hoe groter het verlangen. Vertel mij wat. En dat heeft werkelijk niets met nationaliteiten te maken.

Overigens wil ik 'n Wittgensteinsiaanse gedachte toevoegen aan Bens onderwerp : "Hoe kan ik iets vinden als ik het niet zoek ?"

Neem mij nu, bij voorbeeld. Maar dit terzijde.

Andersom, zeker waar het De Liefde betreft : als je 't niet zoekt, val je er bovenop.

En mocht er iemand geïnteresseerd zijn: waarom wèl Françoise Hardy en never nooit, jamais Brigitte Bardot, ik emailleer u zesenzestigmiljoen A4-tjes want ik kan 't nog steeds niet samenvatten tot driehonderd woorden.

Peter, still in love :-)

avatar#7120
Bruin
Berichten: 5
Reacties: 650

#5 Geplaatst: 2010-02-16 17:47:51

Ach Peter,

Ik ben nog steeds 'in love' met niet Françoise Hardy (2e keus), maar met een van de grootste filmsterren ooit. Zij leeft doorgaans in LDF, is al veel ouder dan ik en was getrouwd met Carlo Ponti. What's in a name? S.L. ???

BB is en was een ongelooflijke opgepimpte trut en ik heb ergens nog een DVD van haar naakt of wat heet. Volmaakte afgang ook toen al. Ik snap al die commotie niet om haar nu actueel daar in Nice. Staat hier op de homepage... Jaja prima dat je je toen al druk maakte om zeehonden en hun bont, maar dan kun je niet hel en verdoemenis uitroepen over een kunstenaar die een van de produkten van die zg. bio-industrie de varkens met tattoos uitbeeldt letterlijk!

Die kunstenaars  m/v zijn het geweten van ons, want zij zien doorgaans wat de kudde nog niet waarneemt ...

Mijn Valentina wacht op mij ... waarschijnlijk in een volgend leven ...ergens.

;-))

Bruin.