Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

ervaringen als elu?

Auteur Bericht

avatar#7477
JP (32)
Berichten: 29
Reacties: 258

#0 Geplaatst: 2010-02-17 10:58:56

Sinds 2 jaar ben ik lid van de gemeentelijke raad van 11. Ofwel de gemeenteraad van een dorp van 250 zielen. Mijn ervaringen zijn niet al te positief, misschien als gevolg van te hoge verwachtingen.

De dorpsgemeenschap is tamelijk open; mijn partner en ik lijken behoorlijk geaccepteerd, vandaar ook de vraag van destijds om de openstaande plaats aan te vullen.

Ik heb de indruk dat vrijwel iedereen voor zijn eigen belang in de raad zit; dat ervaringen of gemaakte keuzes in commissies (van de communauté de communes bijv) niet worden gedeeld. Nieuws moet je dus  via de lokale krant vernemen en als verantwoordelijke voor de communicatie moet je heel erg harken om informatie binnen te krijgen. Maar: we hebben tweemaal per jaar een bulletin municipal!

Lid zijn van de gemeenteraad opent overigens wel allerlei deuren en je komt gemakkelijker binnen bij diverse organisaties. Zo wordt je plots gevraagd om secretaris te worden van het Office de Tourisme en zit je met allerlei spelers uit de touristenindustrie aan tafel.

Hoe ervaren andere forumgenoten hun gemeentelidmaatschap ?

Bart      

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#1 Geplaatst: 2010-02-18 14:55:34

Ik zit ook in de gemeenteraad van mijn dorp van 165 inwoners. Er is een burgemeester (uit de raad gekozen), er zijn drie wethouders (adjoints) en de secretaresse zit aan aan de vergadertafel. Want deze dame weet alles en kent de details. Er is een agenda, een ordre du jour, die enkele dagen tevoren in mijn brievenbus wordt gedeponeerd. Voorstellen van b. en w. die door de raad worden behandeld, kennen we in zo'n klein dorp niet. De burgemeester is meer de verteller. Hij doet verslag van wat er in de afgelopen maand is voorgevallen en hoe het staat met de uitvoering van de plannen, waartoe we eerder hadden besloten. Maar we hebben niet zo veel te melden als conseil municipal, het hoofd van de gemeente. Jawel, ook in Frankrijk is de raad de baas. Maar in de praktijk van alledag, en zeker in de kleine dorpen, is de burgemeester de alleenheerser. Als hij geen bouwvergunning wil afleveren, kun je niet bouwen. Althans, dat menen nogal wat Nederlanders die in Frankrijk met een onwillige burgemeester te maken hebben gekregen. In werkelijkheid doet de burgemeester in dit soort kwesties wat de hogere ambtenaren van bijvoorbeeld de DDE in de naburige grote plaats verordonneren. Er zijn prima procedures om in verzet te komen, als de burgemeester weigerachtig blijft. Goed voor de onderlinge verstandhouding is het niet. Maar het loopt zo'n vaart niet. Het zijn aardige mannen (we zien wel steeds meer vrouwen het ambt vervullen), die ook buitenlanders welwillende bejegenen. Als die buitenlanders zich althans weten te gedragen en geen grote mond opzetten of hun hele vakantiewoning verbouwen met spullen van Gamma of Praxis.

De vergaderingen van de raad zelf zijn lange zittingen. Koffie, water of andere vormen van onderbrekende versnaperingen zijn er niet. Het is een gebabbel van jewelste. Soms wordt iemand wat boos en gaat dan luid spreken. Ook komt het voor dat drie mannen die al enkele eeuwen in de commune wonen onderling gaan discuter of zelfs disputer. En dat alles in het lokale patois. Er is dan voor die Hollander geen touw meer aan vast te knopen. Een oplettende wethouder heeft dat in de gaten en roept de mannen tot de orde.

Veel macht hebben die over-democratische en over-inefficiënte dorpen niet meer. Zaken van enig belang (huisvuilophaaldienst, onderwijs, bestemmingsplannen) worden alle bestierd door de communautés de communes. De dorpen zelf mogen zich druk maken over de overblijvende kruimels: het dichten van de nids de poules in het wegdek, het subsidiëren van het zangkoor en nog wat van dergelijke nietige zaken.

Mijn raadslidmaatschap wordt als tamelijk nuttig ervaren, omdat bij kwesties met de enkele buitenlandse gezinnen in onze gemeenschap het handig is gebleken om iemand bij de hand te hebben die Nederlands en Engels spreekt. Als een Britse mevrouw een hek om haar grond laat plaatsen en daarbij verzuimt een déclaratarion aan te vragen, komt de burgemeester eerst naar mij met het verzoek het zaakje even te regelen. En andersom komen de vreemdelingen bij mij aanbellen als ze er met de secretaresse van la mairie niet uitkomen. Kortom, een zeker nut heeft het wel.

En het is best aardig om wat meer te weten te komen over het daagse reilen en zeilen in zo'n gemeenschapje. Ik mag ook bijna iedere inwoonster enkele bises toebrengen bij de begroeting. Twee stuks bij ons.

Wim