Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Dagelijks leven, werken

Dagelijks leven, werken

De taal en cultuur, gebruiken en gewoonten, eten en drinken, recepten

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Omkleden of niet?

Auteur Bericht

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#0 Geplaatst: 2010-03-28 14:32:29

In de discussie over bedrijfsculturen heeft Cees (martinicees) zich verbaasd over wat hij noemde de omkleedpartijen. Omdat die draad nu een iets andere wending genomen heeft wil ik dit hier in een aparte draad behandelen.

 

Wie is hier nu afwijkend, de Fransen of de Nederlanders?

Toen ik naar Nederland kwam, nu al weer een paar jaar geleden, vond ik het raar dat Nederlanders zich nooit op een bepaalde gelegenheid kleedden. Men ging bij wijze van spreken met de kleding waarmee men in de tuin gewerkt had ook naar de concertzaal (ik chargeer). Of zij gingen naar de jubileumsreceptie van een collega in jeans en slobbertrui. En dat ik een smoking had (en ook droeg bij de passende gelegenheden) vonden zij ronduit belachelijk.

 

De Nederlanders zijn volgens mij minder stijl- en statusgevoelig, voortkomend uit het principe van 'doe maar gewoon'  en 'iedereen is gelijk'. Hierin onderscheiden zij zich van een aantal andere nationaliteiten, niet alleen van de Fransen. Met zuinigheid is het niet te verklaren want de uniforme merkkleding die velen nu dagin-daguit dragen is duurder dan een normaal pak of broek en blazer.

 

En dan de praktische kant:

Als ik werk heb ik werkkleding aan, netzo als Cees. Maar als ik ga eten dan doe ik dat niet in mijn werkkleding. Die trek ik bij het verlaten van mijn werkplaats (of de ruimte waar ik geklust heb) uit, want ik wil niet al het stof en vuil de rest van het huis binnenslepen. Dat alles weer schoon maken kost meer tijd dan even aan de uitgang van mijn klusruimte schoenen, broek en hemd te verwisselen.

En ik stap ook niet met vieze werkkleding in mijn auto (ik heb geen aparte klusauto met plastic stoelbekleding). Als ik naar de bouwmarkt moet dan doe ik dat aan het begin van de dag of aansluitend aan mijn lunch, als ik schone kleding aan heb.

 

Ik vind de Fransen helemaal niet zo gek als zij zich omkleden. Hoort gewoon bij hun levensstijl. Ik hoor graag andere ervaringen en meningen hierover.

 

Christian von Klösterlein

 

 

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#1 Geplaatst: 2010-03-28 15:08:55

Ja Christian, ik doe net als jij. "Verkleden" noem ik 't amper, het is van jeans naar andere jeans, van chemise naar andere chemise. Meer is het niet, en wel zo verzorgd.

Overigens, ik betrap me er wel op dat ik me soms niet scheer als ik ervan overtuigd ben die dag geen mensen tegen te komen.

Peter.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#2 Geplaatst: 2010-03-28 21:46:20

Christian,

In het dagelijkse leven worden er bij doop, bruiloften, begrafenissen en andere min of meer plechtige gelegenheden in Frankrijk (en naar mijn ervaring ook in Duitsland) de beste kleren uit de kast gehaald (of vaak gekocht). Ik vond (en vind) dit wel een gedoe maar het staat veel feestelijker.

In Nederland is dit veel minder het geval. Zozeer dat omgekeerd wij nogal eens "overdressed" waren bij gelijksoortige gelegenheden in NL. Franse echtgenote wil daar niet op toegeven en blijft komen in "tenue de combat et couleurs de guerre" (en ik dus ook want wil er niet te erg bij afsteken.....)

Op het werk hangt het af van het soort werk. Bij fabrieksarbeid e.d. bepaalt vooral het "règlement intérieur" hoe met werkkleding wordt omgegaan. In de regel is werkkleding verboden in de "cantine" en terecht.

Is werkkleding ook tevens bedoeld als persoonlijke bescherming bij schadelijke stoffen en vuil werk, dan moet de baas deze verplicht ter beschikking stellen en ook zelf laten wassen. Dit soort kleding mag in principe het bedrijf niet verlaten. Omkleden dan ook in de tijd van de baas. 

Als dit niet het geval is, hangt het ook weer van de interne afspraken af. Bedrijf stelt kleding ter beschikking maar geen draagplicht: wassen door bedrijf of werknemer. Wel draagplicht, dan ook wassen door de werkgever + een minimum stuks kleding per week verstrekken (5 T-shirts, 2 broeken, 1 jasje bijvoorbeeld).

Hoewel in veel bedrijven douches verplicht zijn, zie ik weinigen zich op het bedrijf douchen. Als ik de gemiddelde staat van onderhoud en reinheid in aanmerking neem, kan ik me dat ook wel voorstellen.....

Waar is ook dat je vaak aan de werkkleding kunt zien waar iemand staat in de hiërarchie. Ouvrier en bleu, agent de maîtrise en gris. Chef in costume-cravate.

Steven

avatar#3794
H@ns
Berichten: 22
Reacties: 598

#3 Geplaatst: 2010-03-29 09:14:31

Het is een (noord)Nederlands probleem.

Nederlanders hebben nu eenmaal geen greintje fatsoen als het om 'jezelf kleden gaat' (ik chargeer ook)

Dat gedrag zie je heel goed terug in de zomer als de Nederlandse toeristen zich om 6 uur 's avonds naar de restaurants begeven gehuld in korte broek en fleece ellende!

Ik erger mij hier al heel mijn leven aan, blote armen en benen in een kerk (hoewel ik zelf atheïst ben) ongepaste kleding in restaurants, de (levensmiddelen)winkel in met nauwelijks kleding aan, spijkerbroek met 'dat eeuwige' colbertje op een bruiloft of begrafenis, enfin ga zo maar door

Uitzondering hierop is Limburg, met name zuidelijk Limburg waar mensen zich nog wel stijlvol en met respect voor de gelegenheid weten te kleden.

Ik hang zelf het principe van Christian aan, hoewel een aparte wagen voor de klus boodschappen mij wat te ver gaat ;-)

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#4 Geplaatst: 2010-03-29 11:51:09

Denk dat dit draadje niet echt aansluit op mijn punt in de andere discussie.

Ten eerste is het zo dat jullie onder werkkleding verstaan waar ik me nog mee de kerk in kan begeven waarschijnlijk, maar dat terzijde.

Ik heb het ook niet over overalls, nee waar ik het over heb is de werknemer die des ochtends in zijn mooie sloffie aan komt zetten, broek van over de tweehonderd euro’s en de daarbij passende shirts, tot en met de laatste mode aan bril en gel cultuur, dan uit de kleren gaat, zich een outfit aanmeet die bij mij onder gewoon wordt verstaan, en dan gaat er nog de overall overheen.

Nu vraag ik zo’n jongen om tien uur even een saucijzenbroodje (wilde dat het waar was, man wat zijn die lekker) te gaan halen bij de bakker, gaat de kleedkamer in, kleed zich om, opnieuw gel in het haar natuurlijk (wij hebben de koffie inmiddels op, ook zo’n rare cultuur, geen koffie om tien uur in frankrijk)  en daar gaat tie, op zijn fiets, op naar de bakker.

Je bent dus verplicht boodschappen zo te programmeren dat ze gedaan worden net na aankomst.

Al moet je een aanhangwagen vol hout gaan laden bij de groothandel, er moet omgekleed worden want je gaat “op stap” schijnbaar.

Waarom kun je niet gewoon in een T-shirt en jeans gaan eten, daar hoef je toch geen douche voor te nemen en een dure outfit voor aan ?

Ik weet het, het is de vertakking van de cultuur en dure hedendaagse mode, maar toch, een beetje een baasje begrijpt dat dit klauwen met geld kost.

Anderzijds vind ik de kledinggewoonten van Nederlanders inderdaad betreurenswaardig, triest zelfs.

Voor mooi geklede mensen moet je op de Caraïben zijn, en zeker op zaterdagavond voor de kerkgang, whow.

Ik kwam vanuit nl naar frankrijk en ontmoete mijn eerste oudejaarsavond, de middag werd besteed aan eten maken, in plaats van vuurwerk kopen, en kort voor het diner scheen iedereen van de aardbodem te zijn verdwenen, al hoorde ik door het hele huis stemmen maar zag niemand.

Als enige stond en zat ik te wachten totdat we eindelijk eens gingen eten, want stel je voor, het is nog zo kort naar twaalf uur toe.

Om goed half negen komen de eerste naar beneden, en tegen die tijd dat iedereen beneden was en ik de apero inschonk voelde ik me een zwerver een dakloze in mijn eigen huis met mijn jeans en slobbertrui op pantoffels.

Wist ik veel, op oudejaarsavond kleed je je eigen op je paasbest.

Dat wordt sinds mijn klaagzang dat niemand me het geleerd had bijzonder goedgemaakt door alle kinderen van vrienden en familie die een heuse beautysalon inrichten in de badkamer boven, en ik wordt “opgemaakt” door vier en vijf jarigen onder toeziend oog van de oudere broertjes en zusjes.

Geen vuurwerk, geen naar kruid stinkende broeken truien, maar een feest waar ik me ieder jaar weer op verheug, en dat voornamelijk door de kleding.

Cees.