Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

eenzaamheid

Auteur Bericht

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#0 Geplaatst: 2010-07-02 11:40:36

Van de nieuwspagina; eenzaamheid.

Ik heb een artikel geschreven over min of meer ook een reden tot eenzaamheid.

Veel mensen denken geheel onterecht dat eenzaamheid is; geen bezoek van familie of vrienden of geen plek hebben om op visite te gaan.

Eenzaamheid ligt mede in frankrijk op straat, het gevoel hebben alleen op straat te lopen zonder contacten te (kunnen) leggen.

Hier in La Rochelle kun je net zo goed tegen de lantarenpaal gaan staan lullen want de mensen op straat zeggen toch niets.

Ik heb toen ik een keer terug kwam van Martinique tegen mensen gezegd 'wat zo geweldig is aan Martinique, is dat iedereen elkaar groet en iedereen met elkaar praat" waarop de personen zeiden dat dat hier niet anders was.

Daar heb ik hen snel mee meegenomen de proef op de som te nemen, en het schrikbarende voor deze mensen was dat slechts op heel veel mensen die passeerden voor hun huis, één goedenavond kon zeggen.

Zelfs de persoon die uit de voordeur kwam naast hun huis (men dacht dat het de buurvrouw was, wat erg zeg) liep straal voorbij zonder een woord te zeggen.

In antwoord daarop heb ik een leuk artikel geschreven in de plaatselijke krant van dit weekend, als U wilt kan ik het hier publiceren.

Cees.

avatar#7477
JP (32)
Berichten: 29
Reacties: 258

#1 Geplaatst: 2010-07-02 11:51:25

ik woon in het zuid westen, de Gers in een klein dorp. Ervaar in het geheel niet wat Cees meld; hier spreekt men elkaar aan; wordt van alles georganiseerd om vooral de eenzaamheid te doorbreken. Iedere zondagmiddag komen veel "oudjes" (eigenlijk niet zo'n leuk woord) bij elkaar in het pas gereedgekomen maison d'associations. Voor het leggen van een kaartje, babbelen en het drinken van een glas wijn of fris. De woensdagmiddag was al ingezet voor dergelijke bijeenkomsten. De grijsaards (m/v) worden eventueel opgehaald door leeftijdgenoten of door de buren gebracht en opgehaald.

Een van onze adjoints maakt zich nu druk voor het bezoeken van de alleenstaanden ivm de hoge temperaturen en de slechte ervaringen (elders in LdF) in 2004. Diversen, waaronder ikzelf hebben aangeboden om ook extra rondes te maken. Eenzaamheid kun je maken of breken. Daar heb je anderen voor nodig, zoals blijkt in mijn omgeving, waar overigens wel volop wordt gegroet, gekust enzovoort, ook als je je krant haalt of zomaar op straat.

Jammer dat Cees' omgeving wat"stugger"is, zeker na zijn leuke ervaringen aan de andere kant van de Ocean.

 

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#2 Geplaatst: 2010-07-02 14:39:29

Eenzaamheid, 'n lastig begrip. Hoe eenzaam kun je je voelen in 'n zee van mensen om je heen, ze noemen zich soms zelfs vriend of vamilie.

Enfin, hier in la France profonde is het zoals Bart omschrijft. Op 'n ruraal weggetje wordt gestopt bij het kruizen van 'n buuf of buum. Om pas verder te rijden als er iemand achter je ongeduldig wordt, meestal 'n vakantieganger of 'n kenteken uit het Île de France.

In de nabij gelegen steden, stadjes ligt het anders. Maar daarom woon ik daar niet.

Peter.

P.S. Cees, emailleer je het artikel ? Dank.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#3 Geplaatst: 2010-07-02 21:44:28

Hangt ook een beetje van de regio af, hoor ik vaak. Hier in Centre (18/45) kom ik het vaak tegen. Mensen zijn zeer gesloten. Vragen niet om hulp, of bieden dit niet aan want niet willen "déranger". Heb veel te maken met mensen die vanuit Bretagne, Normandië of "le Nord" komen en veel opener zijn. Die voelen zich gemakkelijk verloren als ze hier komen. Toch verschilt het per dorp. Ik ken sommige dorpen waar het bruist, iedereen elkaar kent, veel dingen gebeuren en andere waar het dichtgeplakt zit met kranten. Soms 5 km van elkaar. Echt praten met mensen gebeurt weinig. Ik moet bij patiënten soms de problemen uit de strot trekken om te weten wat ze echt dwarszit. Uiteindelijk wordt dat wel weer gewaardeerd want veel collega's doen dat niet en het is soms nodig.

Steven 

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#4 Geplaatst: 2010-07-03 00:36:41

Cees schreef: .... 

In antwoord daarop heb ik een leuk artikel geschreven in de plaatselijke krant van dit weekend, als U wilt kan ik het hier publiceren.

 

Lijkt me interessant.

Wim

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#5 Geplaatst: 2010-07-03 01:48:45

Vandaag in de krant, ben benieuwd hoe men hier op reageert. 

Le chapeau énorme et la jupe très colorée me faisaient du stop avant qu’une petite main noire ne bouge au bord de la route à coté d’un grand sac de la course.

‘haha, bonjour monsieur, haha, vous allez où monsieur, peut-être je peux aller avec vous ?’

Après beaucoup de voyages partout dans le monde dont certains ont duré plus d’un an, j’ai oublié depuis déjà longtemps d’être un touriste.

Je m’intéresse à la culture, aux gens, leur vie et leur travail, c’est plus beau que le magasin de souvenir et les plages de sable blanc avec des cocotiers.   

Le grand sac avec toute la nourriture est déjà posé dans la « panda » quand je me pose la question de savoir comment on va mettre l’énorme chapeau de la dame dans la voiture, la surface est plus grande que le toit de ma petite quatre roues italienne.

Pas de problème, d’abord le gros derrière qui tombe sur le siège, après, une à une les jambes se plient à coté du sac, et le chapeau flotte encore par la fenêtre quand je démarre doucement dans en première.

‘haha, ça va bien comme ça, c’est mieux que la marche m’sieur, qu’en pensez-vous, haha ?’

Doucement je passe en seconde et regarde, inquiet, le grand chapeau avec sa dizaine de couleurs flottant dans le vent.

‘Tenez bien votre chapeau madame, ce serait dommage qu’on le perde’ lui dis-je.

‘Pouvez-vous vous arrêter un instant monsieur ?’

Je m’arrête en me disant que le chapeau est perdu, mais non, au bord de la rue il y a quelqu’un avec qui elle veut parler. Je connais les Martiniquaises alors je coupe le moteur.  

Tout est passé en revue, le supermarché, les courses, les enfants et les petits-enfants, et en dernier, le monsieur blanc derrière le volant.

‘Ton nouveau copain? haha, demandent les curieuses à ma passagère qui en se tapant sur les cuisses, explique que je suis beaucoup trop jeune.

Quand nous partons (une demi-heure plus tard) tous les gens dans la rue font signe de la main et ma passagère me dit qu’ils sont tous un peu de la famille, « haha ».

Je pense à mon petit village dans la Charente maritime, je pense à la différence entre ce peuple simple et chaleureux, toujours prêt à dire un mot à tous, toujours saluant et souhaitant le bonjour à tous, toujours prêt à rire, quand dans les rues de notre petit village, il est étrange de dire bonjour.  

J’ai fait ça auparavant avec l’association de fleurs “jardin en folie” : un petit mot dans la jpurnal et c’était assez pour rassembler les gens enthousiastes dans cette association.

Cela va-t-il marcher encore cette fois ? Alors, dites « bonjour, haha, »  aux gens que vous croisez dans la rue (même ceux que vous ne connaissez pas), ça va rendre la vie beaucoup plus agréable.

Cees.

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#6 Geplaatst: 2010-07-03 15:47:49

Mooi stuk. Nu jouw streekbewoners nog.

Wim