Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Dagelijks leven, werken

Dagelijks leven, werken

De taal en cultuur, gebruiken en gewoonten, eten en drinken, recepten

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Doodgaan in Frankrijk

Auteur Bericht

avatar#7627
La Flèche
Berichten: 25
Reacties: 78

#0 Geplaatst: 2010-08-02 09:20:15

Beste mensen,

Een andere draad van mij, in de rubriek Entre bavards, derailleerde van een flauwekulletje naar een zeer serieus onderwerp: doodgaan.

Deze site wordt bevolkt door pensionado's, ouderen dus (Ingrid, Steven (50+), Peter (toch ook al 51) en anderen jonkies daargelaten).

Doodgaan doe je ook in Frankrijk. Doodgaan hoort erbij, niks aan te doen. We moeten er aan wennen dat wanneer dat moment nadert er extra vragen op ons af komen.

 

Wij (mijn vrouw en ik) denken en praten weleens (sporadisch is een beter woord) over de situatie dat "het" allemaal niet meer zal gaan. Vooral de afloop van ons bestaan roep vragen op. Dat dat doodgaan in Frankrijk zal gebeuren, maakt het wellicht lastiger

Ben

avatar#6801
lesdeuxsabots
Berichten: 6
Reacties: 146

#1 Geplaatst: 2010-08-02 10:54:26

Ben, hoewel ik optimistisch van aard ben zullen ook ik (61) en mijn vrouw (59) niet ontkomen aan dit "natuurlijk" verschijnsel. Er zijn talloze vragen aan de orde: Naar Nederland terug? nalatenschap zoals huis en spullen? naar bejaardenhuis? hier begraven/cremeren? zeg het allemaal maar. Belangrijk is dat je de nalatenschap regelt bij de notaris (langstleven) ondanks de recente verbeteringen hierin.  De mate van integratie in de gemeenschap. de familiewensen (kinderen) etc. nuttig om een keer grondig door te nemen en op papier te zetten. Vervolgens een goede fles uit de kelder,  en in het lommer van het terras te genieten van het huidige leven.

Ton

avatar#8154
henribik
Berichten: 37
Reacties: 172

#2 Geplaatst: 2010-08-02 11:49:51

Mijn schoonvader overleed hier in 2003 tijdens een bezoek. Wij hebben hem laten cremeren, hetgeen 1.400 euro kostte.

Min schoonmoeder kreeg de urn 2 uur later mee.

In ons stadje kost een urnplaats 'colombarium' voor 30 jaar 570 euro.

Maar je mag de urn daar niet zelf plaatsen, dat dient door een begrafenisondernemer te gebeuren en de plaatselijke uitvaartboef vraagt daarvoor 300 euro.

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#3 Geplaatst: 2010-08-02 12:05:06

Ha Ben, 'n moedig initiatief om dit onderwerp aan te snijden. Aan de ene kant iets dat je bespreekt met intimi, vandaag de dag publiekelijk met virtuele vrinden omdat dat zo prettig anoniem is.

Ik mag dan relatief jong zijn, nog weinig ervaring met het (bijna) doodgaan zèlf hebben, met De Dood in Frankrijk en ook in Nederland daarentegen voldoende. En daarom wil ik toch iets kwijt wat me precies 'n week geleden overkwam (ik zou het voor me gehouden hebben om geen olie op Cees' vuur te gooien...).

Vorige week maandag hadden we de uitvaart van vriend Maurice, 'n oude man van 89, 'n sterke geest maar het lichaam gaf er de laatste twee jaar de brui aan.

Om 1100 waren we in de kerk te C., een provincieplaatsje waar hij vandaan kwam. "Iedereen" was er, de kerk puilde uit, ik schat zo'n driehonderd mensen. Het was goed.

Volgens de annonce in de lokale kranten zou de crematie om 1330 plaatsvinden te M., een provinciestad in de buurt waar 'n crematorium is.

Zo rond 1320 arriveerde ik daar, mijn lief MH kwam vanwege haar werk twee minuten later. Het busje van de uitvaartondernemer verliet het terrein, we liepen naar het crematorium. Daar stond 'n tiental naasten, enigszins gelaten. Maurice was reeds verbrand, om 1300.

Huh ? Hoezo ? Tja, dat wist niemand precies, men was enigszins gelaten. 'n Dame aan het loket van deze gemeentelijke begraafplaats zei dat ze altijd om één uur cremeerden, dat was nu eenmaal zo, dat was normaal, c'est comme ça. 'n "Desolé" kon er niet vanaf.

De volgende dag vroeg ik de uitvaartondernemer hoe dat nu kon gebeuren. Zijn antwoord was dat zodra hij het lichaam uit het busje had overgedragen aan het crematorium, het zijn zaak niet meer was.

Het zat me niet lekker, ik ben het gaan vragen aan de Chef van het crematorium. Deze bleek inmiddels gebeld door de kraai, er was iemand die vragen stelde. Deze Chef sprak als een tweedehandsautoverkoper, en zijn verhaal was dat er om een uur of één een naaste had gezegd dat er toch niemand zou komen dus hup, de oven in.

Het laatste woord is hier niet over gezegd, dat heb ik Maurice beloofd. Vanwege MH krijgen we regelmatig uitnodigingen van de burgemeester van M. als-ie iets te vieren heeft, of als z'n vrindje Brice Hortefeux weer eens op bezoek komt.

Neen, het laatste woord is hier nog niet over gezegd.

Peter.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#4 Geplaatst: 2010-08-02 12:56:56

Peter, dat water op het vuur van Cees gooien snap ik niet helemaal

Ik heb niets tegen het onderwerp dood, sterker nog, ik ben een fel voorstander van het bespreekbaar maken van deze natuurlijke bijkomstigheid,  maar niet in elk berichtje weer beklemtonen dat je binnenkort bla bla bla.

Dat bedoelde ik ermee.

overigens heb ik bruin uitgenodigd om de zeelucht te komen opsnuiven, niet te gaan zeilen.

Ik neem niet zo makkelijk mensen mee op zee, en dat wil ik graag zo houden.

 

Cees.

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#5 Geplaatst: 2010-08-02 13:48:45

Waarde Cees, mijn opmerking betreffende "jouw vuur" sloeg op jouw vaak terugkerende en generaliserende tirades tegen de - schijnbaar - heersende "Franse" gewoonten in en rond La Rochelle. Ik had geen zin je in deze negativiteit te voeden met mijn ervaring op het crematorium te M., that's all.

Ten tweede : ik ga geen open wedstrijdje "ellende & overige narigheid" met je aan, doch weet dat ik denk dat ik je verdomd goed snap.

Ten derde & tot slot : elders nodigde je Erik uit voor 'n louterend reisje op zee. Neem mij ook mee, Cees, en je bent verzekerd van 'n eerlijk zeemansgraf. Victor Noir ken ik niet, vergeef me. Vincent Humbert zegt me meer.

Hou maet,

Peter.

Wat later, na wat gegoochel : de verwijzing naar Victor Noir ontgaat me in dit verband. Hij was jood, hij was journalist, hij ligt begraven op Père Lachaisse. En vrouwen strelen het brons vanwege 'n vermeende vruchtbaarheid.

Cees, help me op weg.

Daarentegen Vincent Humbert : is die wet er nu eindelijk eens door ?  *zucht*

avatar#7120
Bruin
Berichten: 5
Reacties: 650

#6 Geplaatst: 2010-08-02 22:28:55

Ik zal niet vaak meer reageren beste forumgenoten.

Het is ongetwijfeld zo, dat ik de dood als taboe, ergens bespreekbaar heb gemaakt.

Cees, heel bedankt voor je eerlijke antwoord. Peter, ik heb grote bewondering voor jou humanitaire benadering en die is hier vaak, door een soort onverschilligheid 'c' est comme ça' in feite onbespreekbaar. Daartoe behoort ook 5e Republiek en ik hoop dat de Fransen zelf die  fundamenteel hervormen tot een 6e. Ik heb dit al eerder geproblemiseerd als analyse.

Mijn krachten nemen niet alleen af door die slopende ziekte, maar vooral een aaneenschakeling van gevolgen van 'zomergriep' en allergiëen. Daardoor raakt mijn lichamelijk functioneren totaal in de war en ik ken mijn eigen lichaam toch op mijn duimpje.

Tuurlijk kan men alles regelen via notaris omtrent je laatste levenswil, maar dat is niet het probleem. Het probleem hier FR. is dat 'men' dan actieve levensbeëindiging niet als humane laatste levenswil wil erkennen van diegene die geestelijk nog veel z'n capaciteiten heeft. Ja wel palatieve stervensbegeleiding met vooral veel morfine om zg. het proces van lijden te verlichten. Het is dus een probleem van ethiek in combi met al of niet 'natuurlijk' doodgaan. Er zijn dus al vele landen die het Christelijk geloof aanhangen, die actieve euthanasie toestaan in navolging van Nederland als 1e.

En Cees ea, ik blijf vechten hoor en m'n best doen, dat zit dan kennelijk in mijn genen. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik minstens 4 maal in dit leven bijna dood ben gegaan. Ik verkeerde zwevend boven mijn arme lichaam ...

De 1e keer was toen ik in 1944 door polio en vervolgens door difterie in een barak in het Deventerse door 'geallieerden' gebombardeerde ziekenhuis in een 'tunnel met vreemd licht' bijna van deze aarde wegging. De 2e keer was toen ik tengevolge van misvormingen geopereerd moest worden door een orthopedisch chirurg in katholiek ziekenhuis in Almelo op ca. 7 jarige leeftijd. Je donderde gewoon door toegediende middelen in een semi coma. Wist men toen veel? Die Chirurg Dr. IJdens is helaas later te vroeg overleden.

Maar goed, mijn vader zaliger, besloot eerder toch ivm. de gevolgen van die polio een Magnetiseur/Helderziende in de arm te nemen en zo kwam ik bij de meest beroemde Gerard Croiset terecht in Enschede. Het vreemde was dat ik met 2 beenbeugels een tomeloze Energie kreeg ingestraald en uren lang 'zoek' was voor mijn ouders. Eindelijk eens iemand die me zou kunnen genezen dacht ik op die leeftijd ca. 6 jaar. Gerard zei tegen mijn vader dat Erikje (ik dus) bij hem thuis diende te logeren in Enschede, want hij kon in de veelheid van patienten in een regulier consult te weinig voor me doen. Maar Gerard kwam heel vaak van z"n alternatieve praktijk in Utrecht te laat thuis en moest dan letterlijk even bijtanken van zijn ingestraalde energie voor anderen.

Overdag speelde ik met hun dochter Nanda (van zelfde leeftijd) bij het kippenhok. Wij beiden begrepen niet dat die kippen onderling een kaal kuiken tot bloedens toe doodpikten. We konden er niets tegen doen, want het slot voor ons kleuters zat te hoog. Nanda is na de dood van haar vader ook magnetiseur/helderziende geworden. Na die 14 dagen zei Gerard heel eerlijk tegen mijn vader in mijn bijzijn dat hij vanwege de ravage in m'n ruggemerg niet veel verder voor me kon doen.

Mijn vader en hij zijn echter altijd vrienden gebleven en soms werd ik meegenomen in zijn 'Studybaker' naar Utrecht. 

Die Gerard was zo'n grote helderziende, dat hij tijdens het rijden op een gegeven moment 'peentjes zweette' en tegen mijn vader's vraag wat gebeurt hier met je? Hij antwoordde heel eerlijk: " Oef, ik zie een vreselijk ongeluk... het moet nog gebeuren"

Tien minuten later op die zelfde weg bij Barneveld was mijn vader en ik op de achterbank getuige van een auto die zich letterlijk tegen de talloze bomen te pletter had gereden. Er waren  geen overlevenden!

Toen wist kleine Erikje instinctief dat hier een heel grote geest aan het werk was in de persoon van Croiset, die kennelijk uitzonderlijke gaven had.

Het leven gaat echter verder... het contact met Gerard verwaterde, mss. wel door mijn moeder, die absoluut niet in dit soort bovennatuurlijke gaven geloofde.

En ja, ik heb in mijn professionele leven als wetenschapper ook vaak getwijfeld aan die gaven. Maar nu niet al lang niet meer maar het omsslagpunt kwam ergens in 1976, toen ik een diepte interview las in de NRC van hem. Daarbij verklaarde hij oa, dat ie blij zou zijn van stoffelijke begrenzing af te zijn, want dan kon hij eigenlijk veel meer doen als geest voor anderen! Ik begreep Hem onmiddelijk en voel dat deze bijzindere man (jood ook nog) een peetvader is geweest mss nog ook nog wel.

Ik noemde het een transformatie proces.

In feite gaat alleen je lichaam dood, jij zelf als deeltje 'geest' blijft voortbestaan in een hiernamaals. Het is nooit vernietigbaar ! Ik heb dus actief al heel lang aan Transcendente Meditatie en Yoga gedaan en daardoor 'weet' ik gewoon dat dat deeltje Theta (in het Grieks) nooit verloren gaat. Het vormt de kernpersoonlijkheid van je én een toekomstige (re)incarnarnatie!

Darwin was een diep gelovige man en heeft toch als wetenschapper de evolutie van het menselijk ras correct beschreven.

Even terug naar 'geloven' ontdaan van enige Godsdienst.

Is die Godheid in feite onzijdig ?

Is er enig verband op Mondiale en Universsele schaal, dat het niet toevallig is dat op astro nivo er eenvoudige opdracht bestaat die dan vertaald naar wijsgeren luidt: Besta, overleef en be happy met de aan jouw geschonken vrijheidsgraden?

En wat zien we nu vervolgens?

Wereldbrandjes, machtspelletjes en veel ellende. Dus wàt ?

Laten wij dan gezamelijk wijzer worden en omdat ik inmiddels zelf in samenspraak met 2 van m'n dochters en ook met mijn huishoudelijke hulp hier ter plaatse ingezien heb dat het beter is dat ik remigreer naar PB. Enne heus ik ben dankbaar voor alle mensen die het goed met me menen zowel in LDF als in Nederland. Omzien in wrok hoort ook niet tot mijn kerneigenschappen.

En ik vergeet nog haast Ben, die ik niet persoonlijk ken, maar dit draadje startte en dus een dialoog op gang brengt.

Mijn persoonlijke hulde aan jou Ben.

Simplement,

Erik (alias Brruin).

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#7 Geplaatst: 2010-08-02 23:03:53

Oef, interessant verhaal Bruin. In de geneeskunde is het ook altijd 'meten is weten' maar vaak denk ik wel 'daarnaast weet ik beter'. Niet in de zin van betweterig maar er is meer tussen hemel en aarde.

Mijn tante-marraine had ooit eens een poes overgenomen wegens te verwachten overlijden van een dame in Amsterdam die praktizeerde als helderziende. Sindsdien was mijn tante penningmeester van de 'vliegclub' zoals zij dat zelf noemde. Een vereniging van paranormaal genezers. Het is ongelooflijk wat ik gehoord heb aan verhalen van mijn tante. Zij was altijd zo ras praktisch en beide benen op de grond. Nee, er is echt meer tussen hemel en aarde, dat weet ik.

In mijn contacten met patienten, toen ik nog als verpleegkundige werkte op de coronary care en IC weet ik van de bekende 'tunnels' en bijna dood ervaringen. Nu als kinderarts is het anders met babies. Ik heb zelf de ervaringen van patienten mogen aanhoren. Twee jaar terug heb ik het boek gelezen van Pim van Lommel, gepensioneerd cardioloog met veel ervaring in deze. Het is een geweldig boek. Het gaf mij veel rust. Mocht je de dood tegemoet gaan zien, Erik, dan is het een aanrader. Of misschien ken je het al.

Ingrid

avatar#7120
Bruin
Berichten: 5
Reacties: 650

#8 Geplaatst: 2010-08-03 11:28:39

Ik weet Ingrid dat je als kinderarts werkt maar ook als 'algemeen' arts een gelofte hebt afgelegd, dat je zolang als mogelijk iemands leven als patiënt moet dienen en in stand houden.

Het beroep heet niet voor niets "Geneesheren". Of Geneeskunst/kunde in deze tijd.

De paradox van die definitie is dat je dan ook eerlijk en onvervaard aan die persoon of zijn/haar famillileden een oordeel dient geven uit voorgaande amnese en ook nog eens behandelplan voorstellen en indien die persoon terminaal is eerlijk te communiceren. ... mission impossible soms als medische ethiek en vooral voor een kind ...

Velen lijden aan een vraiment dodelijke ziekte nl. "tunnel-visie" Iedere vrouw of man wordt geplaatst voor morele dilemma's, fouten maakt dus ook iedereen, anders leren we immers niet? Maar gewetenloosheid is een een onvergeeflijke zonde van de geest tegen de humaniteit.

Erik kust je eenvoudig.

avatar#7627
La Flèche
Berichten: 25
Reacties: 78

#9 Geplaatst: 2010-08-03 18:16:39

Beste Erik, lieve Ingrid,

Jullie belevingswereld is niet de mijne, verre van. Ik respecteer jullie gevoelens en ik zal hierover ook geen discour aangaan. Daarvoor is dit onderwerp te heftig.

Maar ik geef jullie wel een kijkje in mijn belevingswereld. Met dank aan John Lennon:

…...”

Imagine there's no heaven,
It's easy if you try,
No hell below us,
Above us only sky,
Imagine all the people
living for today...

“......

 

Ben

avatar#7120
Bruin
Berichten: 5
Reacties: 650

#10 Geplaatst: 2010-08-03 21:30:19

Helemaal OK Ben,

Het onderwerp heet dus dood gaan in Frankrijk.

Daarover kan ik kort zijn: Liever niet dus in LDF, zie  verder Peter's en Ingrid's overwegingen..

Van mijn kant ondersteun ik ook het lied van John Lennon. Hij is later vermoord ... Wat hij dus in essentie trachtte over te brengen is in wezen dat er geen hemel of hel bestaat. Klopt die aanname dan?

Ja, want je gaat in alle gevallen alleen dood. En dan ga je defintief weg van deze aarde. Einde verhaal dus !!!

Maar iets blijft voort bestaan en dat is een deeltje geest/ziel die materieel niet meer kan opereren hier op aarde, maar wél vanuit een hiernamaals.

Anders zou ik dus nooit telepatische krachten kunnen verklaren.

Ik wil het hierbij nu voor het moment bij laten Ben.

Met beste groeten van,

Erik