Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Dagelijks leven, werken

Dagelijks leven, werken

De taal en cultuur, gebruiken en gewoonten, eten en drinken, recepten

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Hoe zeg ik dat in het Frans?

Auteur Bericht

avatar#7038
Emmetje
Berichten: 18
Reacties: 22

#0 Geplaatst: 2010-10-06 19:18:33

Mijn Frans is nog niet geweldig, en nu moet ik mijn eerste Franse factuur opstellen. Normaliter zette ik onder mijn Nederlandse facturen het zinnetje:

"Gelieve dit bedrag over te maken naar Rabobanknr.  ................. ter attentie van ........................ Wij zien uw betaling graag binnen 14 dagen tegemoet onder vermelding van het factuurnummer."

Wie vertaalt dit voor mij?

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#1 Geplaatst: 2010-10-06 23:03:57

Zo werkt het niet in Frankrijk. Overboekingen via bank of giro zijn nog niet erg algemeen. Men betaalt per cheque. Ook factuurnummers zijn niet zo gewoon. Men vraagt vaak om een strookje van de rekening af te knippen en dat mee te sturen met de cheque. Op dat strookje staan dan de betalingsgegevens vermeld. In Frankrijk verloopt het betalingsverkeer via de banken nog niet zoals in NL en andere op dit gebied meer ontwikkelde landen. Het heeft derhalve geen zin jouw 'zinnetje' in het Frans te vertalen.

Wim

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#2 Geplaatst: 2010-10-06 23:10:16

Ook ik heb een auto-entreprise en wilde op dezelfde wijze betaald krijgen.

Dit werkte dus niet. Uiteindelijk een chèque opgestuurd gekregen en deze geïnd...

Vragen dus zoiets als: "Règlement par chèque à l'attention de (naam) dans un délai de 14 jours à l'adresse (naam en adres).

Bienvenu en France!

Steven

avatar#2998
Capitelle (Nils)
Berichten: 21
Reacties: 131

#3 Geplaatst: 2010-10-07 09:37:16

Tip:

Als ik (in NL) iets van de ander wil ontvangen, stuur ik daarbij een reeds gefrankeerde envelop met mijn adres erop. Ik merk dat de documenten dan sneller worden opgestuurd.

Nils

avatar#7038
Emmetje
Berichten: 18
Reacties: 22

#4 Geplaatst: 2010-10-10 10:18:49

Sorry, ben niet duidelijk geweest. Ik stuur de factuur (in het Frans) naar Nederlandse opdrachtgevers. Feitelijk zou ik het dus gewoon in het Nederlands kunnen schrijven, maar voor het geval mijn Franse facturen ooit worden ingezien door Franse belastingdienst o.i.d. wil ik het geheel in het Frans zetten. De Nederlandse opdrachtgever betaalt dus gewoon op de wijze zoals ze het al gewend zijn/waren: overmaken naar mijn Nederlandse bankrekening!

Dus wie vertaalt het zinnetje voor mij? Alvast bedankt!

avatar#7221
Smartie
Berichten: 2
Reacties: 76

#5 Geplaatst: 2010-10-10 12:20:23

Hè wat flauw allemaal.

Waarom niet even gewoon dat zinnetje vertalen als iemand daar netjes om vraagt. Er zijn tegenwoordig zat Fransen die met een factuur naar de bank gaan en het eindbedrag laten overmaken per virement en er zijn ook Nederlanders die per chèque betalen. Alles is dus mogelijk en ik ben van mening dat het aan de klant is om te kiezen hoe deze wil betalen en dat je alle mogelijkheden moet vermelden om het de klant zo makkelijk mogelijk te maken.

Dus,.... hierbij "ons" zinnetje, dat tweetalig onderaan de factuur staat:

Gaarne ontvangen wij uw betaling per omgaande, doch uiterlijk binnen 2 weken.
Nous recevons volontiers votre paiement par retour du courrier, mais au plus tard dans 2 semaines.

 

ABN AMRO: .... "rekeningnr"... • IBAN ..... • BIC .....

Banque Populaire Du Massif Central : .... "rekeningnr"... • IBAN ..... • BIC .....

Chèques op naam van / sur l'ordre de: .....

Succes!!!

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#6 Geplaatst: 2010-10-10 17:56:42

Franse gewoonte Smartie, ik noem het têtu maar dat mag niet.

‘k Loop er dagelijks tegenaan, je vraagt iets, het hoort niet of bestaat niet, dus je krijgt geen antwoord.

Ik vroeg de weg naar een belastingkantoor, en na drie keer te hebben gevraagd en na drie keer te horen te hebben gekregen dat de belasting daar niet zit maar dáár, zonder dat ze me vertelde waar die weg was, heb ik ze maar in die waan gelaten en heb het zelf uitgezocht.

Als je maar lang genoeg in Frankrijk woon ga je schijnbaar net zo reageren als zij.

Ander voorbeeld; deze week gebeurd.

Mijn partner heeft een horloge wat hij heeft gekregen van zijn inmiddels overleden vader, dus is er erg aan gehecht zo je begrijpt.

Nu is het (nylon) bandje kapot en kunnen we geen nieuw bandje meer vinden, wat hem zo spijt dat we er zelfs dit voorjaar in amerika in de winkel zijn geweest om te kijken of er “een mouw aan te passen is” en dat ging niet.

Ik zag vorige week de oplossing; koop een willekeurig bandje, slijp er met een dremel de juiste profiel in en klaar is kees.

Hij naar de winkel, vraagt om een bandje wat hij pas kan maken, en krijgt als antwoord dat ze dat niet hebben.

Tweede winkel, derde winkel, vierde winkel, en kwam verdrietig thuis ‘hebben ze niet’.

Ik loop donderdag de eerste winkel weer binnen, zeg niet wat ik met dat bandje wil gaan doen, maar koop gewoon dat bandje waarop de verkoper me vraagt waar het horloge is.

‘bestaat niet’ zeg ik en loop de deur uit.

Een uur later had mijn partner zijn horloge om.

Als je iets nodig hebt, of iets wilt doen, of iets wilt beschrijven, wat niet Frans is of onfrans is zul je altijd tegengewerkt worden, dat is een vast gegeven.

Cees.

avatar#7221
Smartie
Berichten: 2
Reacties: 76

#7 Geplaatst: 2010-10-11 08:27:13

Tja, hoe langer ik in Frankrijk woon, hoe mee ik begrijp van de stelling "Frankrijk is een mooi land, maar er moesten niet zoveel Fransen wonen".

Ik ga me dan ook steeds meer ergeren aan dit soort attitudes. Het lijkt wel alsof "ze" altijd moeilijk willen doen, hun gelijk willen hebben en dan ook nog eens het laatste woord. Doodloof word ik er van.

Soms zou ik de Fransen graag toeroepen: "Doe gewoon lekker mee, probeer winst te maken ipv te staken, leer Engels, stel je open voor anderen en vooral, wees niet zo dwars!!!"

Maar dat zal wel allemaal tegen dovenmansoren zijn, want de échte Fransman gooit dan natuurlijk zijn kop in de wind, haalt zijn neus op en weet het toch beter,.....

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#8 Geplaatst: 2010-10-11 11:08:51

Smartie, je hebt twee soorten, nee drie soorten Nederlanders in Frankrijk; gepensioneerd wonende, vakantie wonende, en werkende.

De eerste groep stoort zich niet zo erg aan het dagelijkse leven, soms genieten ze er zelfs van want was het niet altijd het kenmerk van het leven als een god in Frankrijk; glaasje wijn, baguetje onder de snelbinders, pinopetje op.

Een enkeling ziet zijn geld wegstromen richting de aannemer die zijn werk niet goed doet, maar wat kan hij anders doen dan kijken en zeggen ‘ach, het hoort bij hun cultuur’.

De tweede groep komt met karren vol van de Nederlandse brico’s en klust hier zelf lekker aan hun paradijsje, en lacht om de fransen, het zal hem een worst wezen, hij heeft er niets mee te maken en hooguit FT of EDF kan hem zijn leven tijdelijk zuur maken.

De derde groep, waar ik bij hoor, moet hier de kost verdienen, en moet werkelijk met afgebroken roeispanen waar meters algen aan hangen tegen de stroom op roeien om dat te bereiken wat hij graag wil.

Wij zien lachend de baguetjes onder de snelbinder voorbij komen, schudden onze hoofden en zeggen “waar gaan we naar toe met dit soort lui” en werken weer verder.

Ik ben eerst bezig geweest als bedrijfsleider op een Franse werf waar miljoenenschepen worden gebouwd, en al snel gooide ik de handdoek in de ring.

Er was toen, hier op de site een zekere vrachtwagenchauffeur die Frankrijk zo zag als de tweede groep, er graag wilde komen wonen, en er zo min mogelijk voor wilde doen.

Hij verweet me mijn cultuur mee te nemen naar een land waar je dat helemaal niet moet doen.

Nu kun je zeggen dat hij gelijk heeft, maar dan vraag je jezelf af waarom we (lees de werf) onze nek uitsteken om banen te scheppen en te houden voor een groep gespecialiseerde vaklui als het ons geen ruk interesseert of we nu een yacht bouwen of een baggerschuit.

Na een yacht komt er een tweede, na een baggerschuit ben je failliet.

Ik ben toen op een kleinere werf gaan werken (moest twee jaar in Franse bedrijven hebben gewerkt voor ik mijn eigen bedrijf kon beginnen) en daar liep ik na ruim zeven maanden gillend weg.

De zaagbank was kapot want die deed het niet meer, en toen ik naar het probleem keek wat uiteraard niet mocht, zag ik, en ondervond ik, de oorzaak; zeven (7!) vuilniszakken zaagsel zaten opgepropt tussen lagers en geleiders en persten zich door de vochtige perioden in alle hoeken en gaten van de machine, en waarschijnlijk bij de laatste handeling van de zaag moest men zo hardhandig de zaag bedienen dat de zaagvoet van gietijzer brak.

De machine stond muurvast.

Een constructeur laste voor meer geld dan een nieuwe machine de zaagvoet, en al bij de eerste plank rende ik bij de machine vandaan, de zaag slingerde met een snelheid van zo’n 3100 toeren rond totdat het blad aan vellen sloeg tegen de tafel voor ik bij de schakelkast kon komen, en zich met enorme knallen in het blikken dakbeschot van de hal boorden, zo’n zeven meter boven de timmerwerkplaats.

Men haalde de schouders op, en kocht een nieuwe machine.

Men bouwde een kast in drie maanden, gebruikte de verkeerde materialen omdat er niet goed naar de offerte werd gekeken, en bij plaatsing wordt de cliënt overgehaald deze (verkeerde) kast maar te nemen en na een nadrukkelijk nee van de klant verdwijnt het ding in de showroom waar van alles staat opgeslagen, van fietsen tot een heuse oldtimer, en daar bezwijkt het tenslotte opdat er een zoveelste collectie rotzooi op gelegd wordt.

Goddank ziet de chambre de metiers m’n verdriet in mijn ogen en geeft me ruim binnen twee jaar de gelegenheid de felbegeerde stage te komen doen en ik kan mijn bedrijf starten.

Dan denk je dat je er bent, maar eigenlijk begint het dan pas.

Platen multiplex zijn van zo’n enorme afmetingen dat je alleen al bij het versjouwen van één zo’n plaat drie man personeel in moet schakelen, dus ik vroeg naar de gewone maat, 122 x 244.

Die zijn niet leverbaar want ze bestaan niet, is het antwoord.

Platen 10mm multiplex wit/wit, zijn niet leverbaar want bestaan niet.

Maar ze bestaan wel, alleen in deze regio ben ik de enige meubelmakerij, en is het hun niet de moeite waard om een levering op te zetten voor een klant, immers alle andere klanten vragen er niet om.

Ik koop nu mijn hout in Engeland, krijg meubelbeslag uit Denemarken, koop mijn keukenonderdelen in Duitsland en Italië, lijmen uit Holland, en massief hout (la rochelle heeft de grootste houthaven van europa) komt uit Nantes of Bordeaux.

Ik heb apprenties in de werkplaats lopen die ik in het Engels toespreek, hun stage laat lopen bij Duitse en Hollandse bedrijven, en probeer te begeleiden naar een wereld die oh zo onfrans is.

Binnenkort gaan we achter het huis beginnen met een leuke klus, een kleine sloep van massief hout op klassieke manier gebouwd, en ze hebben er zin in.

Wat de andere zeggen?

Die verklaren me voor gek, waarom geen polyester ? tegenwoordig wil niemand hout meer.

Ik lach; nee, tegenwoordig kan niemand hout meer kopen, dat is wat anders.

Wij gaan een mooi scheepie bouwen waar liefde in zit, en waar de jongens van gaan houden.

Zo leert men spelenderwijs dat staken, en al die andere franse eigenschappen eigenlijk niet meer kunnen deze tijden.

Frankrijk was misschien ooit leuk, het is het nu allang niet meer.

U kunt misschien zeggen “dan laten we de auto gewoon staan” als deze week de benzinestations niets meer hebben.

Maar wie betaald mijn personeel als ik niet meer kan rijden, geen levering meer krijg, geen klanten in de showroom ?

Deze klo…. maken het hele land kapot alleen maar omdat ze iets niet aanstaat.

Te walgelijk voor woorden.

Ik geef ze allemaal ontslag dat verzeker ik je, en daar zal een rechtszaak van komen, en daar zal ik met hand en tand verdedigen dat als zij het recht hebben hun centjes te behouden, dan heb ik dat ook!

Dan zal er toch een verdomd goede rechter aan moet komen die me daarop onderuit haalt.

Uiteraard zal alles met de jongens een spel zijn, zij zullen mij helpen dit te kunnen doen, ik hou van mijn personeel en zij van mij, en dat is al onfrans genoeg.

Cees.

avatar#7038
Emmetje
Berichten: 18
Reacties: 22

#9 Geplaatst: 2010-10-11 19:44:32

Bedankt voor de tips, ik heb de facturen inmiddels de deur uit gedaan.

avatar#8705
Marit07
Berichten: 4
Reacties: 12

#10 Geplaatst: 2011-08-09 14:48:27

Alst allemaal zo moeilijk is, waarom dan niet naar een ander land verhuizen? Dan ook geen last meer van de 'vervelende' Fransen. Waarschijnlijk geen keus, want na al die vrij hatelijke opmerkingen zou men toch allang met gierende banden vertrokken zijn, lijkt me.

avatar#6801
lesdeuxsabots
Berichten: 6
Reacties: 146

#11 Geplaatst: 2011-08-13 10:21:27

O,o,o wat een ellende in dit land. Cees eerlijk gezegd (ik volg je al een aantal jaren) je toon wordt steeds erger. Ik snap best dat je problemen hebt die irritant kunnen zijn. Zelf hoor ik tot de groep wijntje, kaasje en zwembad (60+) Geen enkel probleem met wie dan ook. Ontzettend hartelijke luisterende en goed bedoelende mensen om ons heen. (Limousin) Zelfs de inspecteur van belasting gaf zijn gemaakte fout toe en herstelde onze aangifte van betalen in ontvangen met excuses! Waar heb je het toch over? Misschien is het tijd om weer eens een grote zeiltocht over de oceanen te maken om het hoofd op te frissen en te laten uitwaaien. Dit land is veel te mooi en te leuk voor verbittering. Ik zocht een ander land bij zoveel miserie. Ton

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#12 Geplaatst: 2011-08-13 11:39:58

Ton, je reageert op een bericht van een jaar geleden, ondertussen zijn er flink wat mijlen verstreken, en het is heerlijk, maar het doet mijn bovengenoemd verhaal niet minder.

Voor je zo denkt als Marit dat het allemaal ellende is, nee, dat is het beslist niet, sterker nog, het is leuk.

Ik probeer echter een beeld te weergeven van de werkelijkheid zoals die is, zonder veromantisering van het leven als een god in Frankrijk.

Er zijn legio mensen die verhuizen omdat ze denken dat ze dan gelukkiger zijn, daar hebben al genoeg mensen over geschreven.

Er zijn er nog veel meer die denken dat als je in Frankrijk woont alles mooi is, en dat zal het inderdaad zijn in jouw positie.

Echter er zijn een hoop jonge mensen die alleen maar de mooie kant horen, hier komen wonen, en dan opeens een heel andere kant zien waar ze helemaal geen weet van hadden.

Debbie vraagt bijvoorbeeld in een andere draad waar wij denken dat het leuk voor haar is een motorcamping op te zetten, maar Debbie heeft er waarschijnlijk geen idee van dat als je ergens op een romantisch plekje woont je in de winter vergaat van ellende en droefgeestigheid.

Je zou al je spaarcentjes er maar in hebben zitten, dan ben je de pineut!

En dat wij het alleen zijn? Pas du tout! Ook de jongere generatie fransen willen een “moderner” land, willen meer bewegingsvrijheid (loon) en mooiere auto’s, en om dat te bereiken moet er wel aangepakt worden, zowel door de jongeren zelf, aangemoedigd door hun ouders, wat meestal een moeilijke klus is, als door de overheid wat nog steeds onmogelijk lijkt.

Wij zijn al jaren bezig een project op te zetten; de bouw van een zeilschip uit 1853 (Paulista)

Een project zoals de Batavia in Lelystad.

Heel simpel gezegd beweren wij, een grote groep nieuwere fransen, dat als men voor niets 466 euro in het handje krijgt (RSA) men er ook wel wat voor kan doen, bijvoorbeeld helpen dat schip te bouwen en daarmee een diploma halen en uiteindelijk de arbeidsmarkt op te gaan.

De minister Jean François Copé is bijna gelyncht toen hij dit voorstelde.

Ton, iedere beetje financieel aangelegd persoon ziet dat Frankrijk financieel doodziek is, en daar zal voor uit de kast getrokken moeten worden wat maar mogelijk is.

Opa’s en Oma’s die hun kleinkinderen leren protesteren tegen de pensioenvoorstellen, leeraren op school die hun leerlingen leren staken, het is te zot voor woorden dat men nog steeds niet in wil zien dat het zo niet langer kan.

Wij hebben genoeg geld, als ik me groen en geel erger pak ik de boot en ben weg, ik vlieg een weekendje naar NY om eens uit m’n bol te gaan, of lekker naar het strand in Florida als ik het spuugzat ben, maar dat is geen voorbeeld voor mijn leerlingen, het is een moeten om op krachten te komen.

Dat dus mijn toon steeds erger wordt is niet omdat ik er erger aan toe ben, maar omdat we steeds meer met de neus op de feiten worden gedrukt van de bedroevende werkelijkheid van de straat.

Overheden die niet willen of kunnen, bedrijven die misbruik maken van zwetende arbeiders, grote bedrijven die de politiek moedwillig flessen en onder druk zetten (autofabrikanten betalen nauwelijks belasting), en de afremmende krachten van dit alles op de burgermaatschappij.

Voor mij is leven in Frankrijk een sportief avontuur, voor een pensionaire leven als een god in Frankrijk, maar ik ken ook Nederlanders die als de bliksem hier zijn vertrokken met verlies van veel geld en in holland riepen, dit nooit weer.

Een ding is zeker, als je er zeker van wil zijn zonder veel moeite makkelijk en genoeglijk te willen leven, dan moet je in Nederland wonen.

Als je niet bang bent uitgevallen, de handjes graag laat wapperen, Frans wilt leren (wat veel engelsen steeds in de problemen brengt) en niet te veel aan een sociaal leven gehecht bent, dan is Frankrijk een land met ongekend veel mogelijkheden en een vette boterham.

Ik sta altijd achter iedereen die in Frankrijk wil komen wonen en werken, ben zelfs een voorstander van mensen die een eigen bedrijf op willen zetten in Frankrijk (ben actief binnen de CdM) maar om ongeluk te voorkomen ben ik ook kritisch en verbloem de werkelijkheid niet.

Wij (CdM La Rochelle) weten dat als een buitenlander hier zijn activiteiten wil ontplooien, de fransen hem het leven flink zuur maken, ongeacht dat ze zelf nooit tijd hebben om een klus af te maken of zelfs aan te beginnen.

Daar moet je als nieuwkomer dan wel tegen kunnen.

Cees.

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#13 Geplaatst: 2011-08-13 15:00:54

Cees, sta me toe dat ik me persoonlijk tot je richt nu je opnieuw de Paulista ter sprake bent ter adstructie van de ziekte die Frankrijk raakt.

We hebben over de Paulista contact gehad, 'n jaar geleden, en in maart van dit jaar voor het laatst.

Je hebt nimmer inhoudelijk op mijn berichten willen reageren (nu niet zeggen dat je de berichten niet hebt ontvangen, die heb je namelijk wèl).

En wat betreft al die gesloten deuren waar je tegenaan zegt te lopen : ik heb m'n best voor je gedaan maar je hebt inmiddels 'n zekere reputatie (CdM of niet). Enkele deuren zijn inderdaad nogal gaan klemmen.

Lukt het je om met frisse tegenwind wat te laveren om je doel te bereiken ? Mijn zegen heb je, ik doe zelfs graag met je mee.

Maar laveren zul je, of je wilt of niet.

Peter.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#14 Geplaatst: 2011-08-13 20:38:10

Beste Peter, alles wat ik zeggen kon over het project heb ik tegen jou gezegd, niet meer en niet minder.

Wat wil je nog meer, de cijfers, het boek? Wat moet je ermee, je begrijpt de helft niet eens en het kost ons bakken met geld om telkens weer nieuwe te drukken.

Welke deuren jij dan voor me geopend hebt moet je me dan eens nodig vertellen, want daar weet ik niets vanaf, en welke deuren er zijn gaan klemmen evenmin.

Ik een reputatie hebben?

Wees eerlijk en zeg me welke en wie dat zegt, ik weet warempel van niets.

De enige brief die ik gekregen heb van mevrouw Royal is dat de Conseille General de Charente Maritime niet in de gelegenheid is ons project financieel te steunen (copy v/d brief op aanvraag leverbaar)

Noch de Directeur van het Museum Maritime (meneer Sneb) noch de autoriteiten die we nodig hebben geven maar een kuchje te horen, niets, nul komma nul.

Meneer Maxime Bono (burgemeester van LR) is bijzonder enthousiast, maar de gemeente heeft veel terrein afgestoten naar andere organisaties (Port de Plaisance, Chambre de Commerce, ….) en die kunnen (willen) ons niet helpen.

Mevrouw Lamour, responsable des affaires sociales, steekt telkens weer haar nek uit om te halen wat er te halen valt.

Vorige week heb ik via Belgische gasten contact gehad met een vereniging in Bretagne die eventueel geïnteresseerd zijn in het project.

Ik heb contact gehad met meneer Copé, maar ook dat zal weinig zin hebben zolang de wet blijft zo hij is, maar goed, het zaadje is gelegd.

De enige die me positief op de hoogte houdt is een meneer hier in Marans die verantwoordelijk is geweest voor delen van de bouw van de Hermione en beweert dat het bouwen van de Paulista niet mogelijk is omdat er niet genoeg droog hout is, maar hij blijft me steunen.

Overigens heeft hij voor me een paar kaarten neergelegd in Rochefort in het dok van de hermione, maar daar heb ik geen zin in.

Beste Peter, als het waar is wat jij zegt weet je meer dan ik, en dat zou betekenen dat men roddelt, wat me niet zou verbazen overigens.

Ik reageer hier op jouw reactie en niet per privémail omdat ik me in het nederlands gezegd “in de zeik genomen voel”.

Ik heb het recht me publiekelijk te verdedigen als ik publiekelijk ben aangevallen

Met jou wil ik laveren, ik weet als geen ander wat het is, maar als ik te makkelijk zou laveren was ik allang om al die zandbanken heen gevaren en was alles al vergeten.

Juist door mijn halsstarrigheid en eigenwijsheid kan ik bereiken wat ik wil.

Ik heb de tijd, ik ben nog jong, en Frankrijks ellende is niet mijn ellende, dat is een schrale troost

Cees.

avatar#6801
lesdeuxsabots
Berichten: 6
Reacties: 146

#15 Geplaatst: 2011-08-13 21:25:33

Goede Cees, sorry voor de reactie op oude berichten (ben al lang niet meer op het net vanwege alle flauwekul )had het gewoon niet in de gaten. Ik geloof in grote mate datgene wat je zegt, en dat is natuurlijk een teleurstellende ervaring. Toevallig ben ik wel redelijk goed ingewerkt in de kennis m.b.t. de financiele situaties in Europa en Frankrijk in het bijzonder (mijn oude vak o.a.). Zoals de meeste Europese landen kampt men hier ook met grote tekorten door Sinterklassgedrag in het verleden. En er is natuurlijk nog veel meer aan de hand, maar waar niet? Dat van het beter wonen en leven in Nederland is natuurlijk een schromelijke vergissing ( of je komt er nooit meer!) Natuurlijk heb ik makkelijk praten vanaf mijn terras. Toch wens ik je heel veel succes met je projecten en de voor mij tamelijk onbekende strijd met overheden. Ton

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#16 Geplaatst: 2011-08-13 22:34:20

Tja Cees, ik begrijp inderdaad "de helft niet eens", het ontbreekt me wellicht aan informatie. Informatie die je had kunnen verschaffen.

'n Maand of vier, vijf terug ben je benaderd door de CG, is het niet ? Dat is mij althans verteld. Je bleek 'n beetje ontoegankelijk, had het waarschijnlijk te druk.

Enfin, de stokrozen- en andere zaden zijn gezaaid. Laat de molens maar malen.

Peter.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#17 Geplaatst: 2011-08-14 12:02:45

Ik ben inderdaad al heel lang niet meer in nl geweest Ton, en als ik er kom zijn het echt bliksembezoeken.

Toch geloof ik dat je qua zekerheid van een uitkering, een baan, enz beter af bent in nl dan hier.

In eerste plaats is er in nl veel minder werkeloosheid.

Maar ik schreef dit niet voor de mensen die hier wonen, maar juist voor diegene die denken hier te gaan wonen.

In nl heb je een baan, hier heb je vandaag een baan morgen niet meer, en dat kan voor de een een avontuur zijn, voor de ander is het een regelrechte ramp.

Peter, ik ben nooit benaderd door de CG, ik ben er zelf een paar keer geweest en krijg steeds nul.

Ze liegen als ze zeggen dat ze me gesproken hebben, ik zou zo’n kans met beide handen aangrijpen, kom op zeg, ben gekke henkie niet!

De CG schreef me voor het laatst op 17 nov 2008; ….. le Conseil Générale ne peut réserver une suite favorable à votre demande.

Ik probeer via allerlei achterdeurtjes toch in contact te komen met de juiste mensen, en ik weet alleen maar dat ik gewoon geduld moet hebben.

De droom heb ik, mezelf kennende gaat tie ook gebeuren.

Ik moet gewoon beginnen, gewoon de kiel gaan leggen en de mensen laten denken wat een stijfkoppige eigenwijze vreemde Hollander daar aan het doen is, net als in der tijd Vos op een stuk weiland in de polders.

De enige trots die ik heb en me daarvan tegenhoud is dat ik niet uitgelachen wil worden als het mislukt, daar ben ik heel eerlijk over, ik haat het uitgelachen te worden.

Ik mail je privé.

Cees.