Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Waar wen ik wel en niet aan in LDF...

Auteur Bericht

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#0 Geplaatst: 2010-12-16 22:44:03

Getriggerd door een ander draadje waarin over de "Franse Cultuur" werd gepraat, vind ik het aardig om te praten waar je wel en niet aan went na in Frankrijk te zijn gaan wonen. Eigenlijk bijna te serieus voor de "Bavards" maar vooruit.

Hieronder een kleine bloemlezing over zaken waar ik me wel en niet meer druk over maak. Hoogst persoonlijk, want ik breng ook mijn eigen persoonlijkheid, achtergrond en evraringen mee.

Na bijna 12 jaar:

Ben ik aardig gewend aan:

- stakingen (behalve die van de RATP) bureaucratie

- andouillettes, oesters

- altijd maar over eten praten laat eten je optutten voor feesten en maaltijden

- de overweldigende keuzes in de supermarchés

- geen antwoord krijgen op mails je kinderen laten dopen zonder een greintje religieus besef

- de ongeorganiseeerdheid van feesten en partijen

- de lunches die in diners overgaan bij feesten

- de "calendriers" van de pompiers en La Poste

En blijf ik moeite houden met:

- desinteresse van ambtenaren als je ze een probleem voorlegt

- bejaarden die nu nét tijdens spitsuren boodschappen doen en de zaak ophouden met hun chèques aan de kassa

- altijd de Overheid of de Euro overal de schuld van geven

- de krenterigheid van veel van mijn collega's

- wanneer ik wel of niet kan tutoyeren

- gendarmes die op invalidenparkeerplaatsen parkeren want dan hoeven ze niet zo ver te lopen

- alles nasynchroniseren

- de kilheid van begrafenissen

Wie meer?

Steven

PS

en die Renaults waar steeds maar weer wat van kapot gaat...vaak niet erg maar vooral hinderlijk!

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#1 Geplaatst: 2010-12-17 00:02:40

Oeps, gun me even wat tijd voor het samenstellen van mijn lijstje.

Maar al met al, ik woon graag in Frankrijk met zijn ruimte, rust en vaak heel aardige mensen.

Wim

avatar#6591
peter en nienke
Berichten: 9
Reacties: 88

#2 Geplaatst: 2010-12-17 08:43:19

Beste Forumleden,

Veel ergernissen worden uitgelegd door de econoom Kishore Mahbubani (oud ambassadeur voor Singapore bij de VN en nu rector magnificus van de Lee Kwan Yu Universiteit in Singapore)

Hij schrijft dat Europa grofweg in twee delen valt op te splitsen.

Het Noorden waar men gewend is aan de zogenaamde Vertrouwenseconomie.

Het is hier al eerder geschreven, een man een man, een woord een woord.

In deze economie wordt verantwoordelijkheid gedelegeerd.

Bij de Praxis mag iedere werknemer een bonnetje maken om een produkt te ruilen.

Het zuidelijk deel van Europa heeft een Wantrouwenseconomie.

Alles is vastgelegd voor wat betreft de verantwoordelijkheden.

Alleen de chef mag de bonnetjes tekenen bij de Brico.

Omdat de werknemers geen verantwoordelijkheid mogen nemen richten ze de enige macht die ze hebben op de klant. Resultaat; de aardige buurman wordt een tiran in de winkel, behalve natuurlijk als hij je kent.

Daarom zien de Fransen hun werk vaak als een last en willen ze zo spoedig mogelijk met pensioen.

In het Noorden van Frankrijk zie je dus een mentaliteit die beter aansluit bij die van ons. De grens ligt ongeveer bij Parijs.

Als je dit weet dat wordt het allemaal een stuk gemakkelijker om te begrijpen waarom mensen zich anders gedragen.

Prettige feestdagen,

Peter

avatar#8622
Truc Machin
Berichten: 37
Reacties: 97

#3 Geplaatst: 2010-12-17 09:03:50

Mijnheer Taciturne u levert als medicijnman een gewaardeerde bijdrage aan de Franse samenleving. Maar ik ben bang dat u een Franse onderscheiding wel kunt vergeten. Kritiek op Frankrijk, hoe durft u ! (En sinds mijn dispute -over niks- met Madame le Maire geld voor mij hetzelfde. Tant pis !)

Nu uw vraag. Na jaren strijd voor een beter Frankrijk heb ik het opgegeven. Dit land is niet te redden. Eindeloos delibereren over de aanpak van wat dan ook -muziek maken, uitjes organiseren, you name it, levert niks op. Men begint 30 minuten na het afgesproken tijdstip, improviseert met de nodige ergernissen dat het een aard heeft. Moffelt stommiteiten onder de mat. En tenslotte loopt alles weer met een sisser af. Na afloop van de happening slaat men elkaar op de schouders, maakt bisses en gaat met een gelukkig gevoel naar huis. Het navrante is, dat ik dat nog normaal ben gaan vinden ook.

Ik ben ook verloren, tant mieux !

Truc

PS

Over de hypocriete kerkse streken kom ik nog te spreken

T

avatar#6801
lesdeuxsabots
Berichten: 6
Reacties: 146

#4 Geplaatst: 2010-12-17 12:11:29

avatar#8154
henribik
Berichten: 37
Reacties: 172

#5 Geplaatst: 2010-12-17 19:50:33

Wj zijn inmiddels, zij het na enige verbazing, wel gewend aan

(in willekeurige volgorde):

Automobilisten die stoppen bij een zebra om je te laten oversteken;

Supermarkt caissieres die beginnen met 'bonjour monsieur en eindigen met 'bon journee monsieur''';

"Salles de danse retro', waar we voor 30 euro een diner dansant inclusief wijn beleven met een grote parketvloer en levende muziek;

'Restaurants routieres', waar wij uitgebreid lunchen inclusief wijn en koffie voor 12 euro;

De afschaffing van de wegenbelasting;

Die eeuwige zonneschijn zelfs in December;

Buren, die graag hun vers gevangen zalmforel, technische kennis  en spierkracht met ons delen;

'Apéro's dinatoires', 'repas dansants pour les anciennes' en 'vins d'amitié'op kosten van de mairie, waarbij M. le Maire ons de hand komt geven;

De jaarlikse acht vrolijke feesten, met dansen bij levende muziek op de Esplanade;

De plaatselijke electricien , die ook op zaterdagochtend binnen 20 minuten bij ons is ingeval van een electrische storing;

Een TGV , die ons in 3,5 uur voor 35 euro 750 km naar Parijs brengt;

Een Ryan Air, die ons in 2 uur 1000 km naar Weeze vliegt voor 25 euro;

Een vuilnisdienst die 2x per week de vuilnisbak  met restvuil komt legen;

De schone frisse lucht, die wij hier inademen;

De gemoedelijkheid van deze mensen en de tijd die ze nemen voor elkaar met hun leuke accent, waar de stomme e met nadruk uitgesproken wordt;

De zorgvuldigheid, waarmee onze Subaru door onze garagist behandeld wordt;

De attente persoonlijke service van onze banken en verzekeringsagent;

De vrolijke manier waarop Fransen met elkaar en ons hun feesten vieren;

Het ontbreken van wachttijden voor alle mogelijke medische diensten;

De huidarts, die bij een consult meteen in één moeite door ingreepjes verricht;

Ee neuroloog die bij een niet bevestigde diagnose een second opnion aan een professor in de neurologie aan de Universiteit van Montpellier vraagt;

De pompiers die bij een alarm binnen zes minuten voor de deur staan;

De zorg die hier aan de stedlijke groenperken wordt besteed;

De lage electriciteits tarieven;

Het onbeperkt internetten en telefoneren naar vaste nummers in 100 landen voor 33 euro per maand;

De prijs van een fles lekkere wijn aan tafel in een van de 20 restaurants in ons stadje van 12-15 euro bij een heerlijk driegangen menu van 14-18 euro met een entree van 6 oesters;

De Vietnamees, die ons vraagt om afhaalbestellingen van te voren door te bellen, zodat wij niet hoeven te wachten...

Kortom wij ervaren de mensen in deze regio als beleefd, correct en zorgvuldig...

Wj zullen wel niet wennen aan de absurde burocratie, de jonge kamikaze automobilisten met die A op de achter ruit en de kassatickets van 'les grands surfaces' (Auchan voorop), waar onveranderlijk vele reclameprijzen niet meegenomen worden, zodat wij die tickets altijd in detail moeten controleren en vervolgens aan de accueil in de rij moeten staan om die centjes te claimen.. AARRGG .!

Maar daar komen wij wel over heen op onze zondoorstoofde veranda...

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#6 Geplaatst: 2010-12-17 20:43:51

Henribik, ik ben straaljaloers!

 

'Restaurants routieres', waar wij uitgebreid lunchen inclusief wijn en koffie voor 12 euro;

Volgens mij kun je ook in nl bij de chauffeursrestaurants perfect eten voor weinig geld.

De afschaffing van de wegenbelasting;

Die eeuwige zonneschijn zelfs in December;

De buren hier zeggen nog geen gedag al zou je ze omver lopen.

Een TGV , die ons in 3,5 uur naar Parijs brengt, maar niet voor die prijs.

Een vuilnisdienst die 2x per week de vuilnisbak  met restvuil komt legen;

De schone frisse lucht, die wij hier inademen;

De pompiers die bij een alarm binnen zes minuten voor de deur staan;

De prijs van een fles lekkere wijn aan tafel in een van de 20 restaurants in ons stadje van 12-15 euro bij een heerlijk driegangen menu van 14-18 euro met een entree van 6 oesters;

Ligt aan het restaurant waar ik eet, inderdaad is het mogelijk voor die prijs te eten, maar als je pech hebt kost het je veel meer.

De Vietnamees, die ons vraagt …..

Het stikt hier van de vietnamezen maar het is niet te vre….., te veel op frans eten georiënteerd en iedere vorm van piment ontbreekt.

Kortom wij ervaren de mensen in deze regio als stug en kortzichtig, onbeleefd en zelf hufterig.

(de rest van de gekopieerde lijst van jouw valt sowieso buiten de punten)

Ik zal mijn lijstje aanvullen met….

De eeuwige inhaaldrang van de automobilisten.

Die eeuwige klo… richtingaanwijzer; staat kilometers aan, en op de rotonde zetten ze hem aan zodra ze de rotonde opgaan en doen hem niet aan als ze die verlaten.

Die eindeloze zeiksessies op alles en iedereen de schuld geven maar nooit bij zichzelf te rade gaan.

De verantwoordelijkheid altijd bij een ander leggen.

Dat makke volgelingen-gevoel en zelf niet durven uitkomen voor een mening

(men moet de ramen gesloten hebben met luiken, zegt de verzekering, dus daarom bouwt iedereen hoge muren en luiken, terwijl het helemaal niet zo is, ze geloven het klakkeloos)

De nonchalante houding die men heeft ten opzichte van de toekomst voor de kinderen.

De veel te karige betalingen (salaris) tegenover veel te hoge facturen.

De onverschilligheid van iedereen ten opzichte van anderen (te laat leveren van materialen)

De angst voor avontuur en risico.

+ punten; de prachtige stranden waar je gewoon op je blote ……. kunt lopen zonder een refostengel die komt klagen.

De mooiste zeeluchten met duizenden kleuren.

De vrijheid om je heen met heel veel ruimte.

De mogelijkheid weer iets op te kunnen bouwen (in nl is alles al af)

De luidruchtige restaurants waar je lekker jezelf kunt zijn en het niet geeft als je op de tafel staat.

De tuin en de kippen plus haan waar niemand over zeurt als die om zes uur begint te kraaien, gevolgd door helma de gans.

De chambres d’hôtes die lekker draait.

Cees.

avatar#7313
cees klumper
Berichten: 4
Reacties: 58

#7 Geplaatst: 2010-12-17 22:19:56

Mooie bijdragen

Wat mij is opgevallen:

- inderdaad die continue knipperlichten "ik wil inhalen, laat me erlangs!" (niks van aantrekken)

- op je email wordt normaliter niet gereageerd in onze streek (52/70) maar ondertussen doen ze wel de dingen die je had gevraagd in die mail

- soms moet je dingen 3-4 keer vragen; soms gebeurt het meteen

- enorme openheid en gastvrijheid in ons kleine dorp: "kom erbij!" Ik denk dat het in gemiddelde dorp in NL anders zou gaan (maar weet dat niet uit ervaring)

- in het algemeen: vakmanschap en trots in het werk. Een enkele uitzondering daargelaten

- de buren helpen elkaar met alles

- mensen tussen de natuur (onze streek), in plaats van een heel klein beetje pseudo-natuur tussen de mensen (NL, randstad)

- een taal die best goed te leren valt - en ook mooi is

- een rijke en mooie historie die overal aanwezig is

Kortom goed positief ...

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#8 Geplaatst: 2010-12-17 22:54:03

Henri, ogenblikkelijk die mail wissen anders komt iedereen daar wonen.....!

Steven

avatar#6591
peter en nienke
Berichten: 9
Reacties: 88

#9 Geplaatst: 2010-12-18 11:11:25

Beste Forumleden

Wat een prietpraat allemaal.

Als je in Frankrijk gaat wonen dan pas je je aan.

Je kunt je over bepaalde zaken verwonderen maar dat eindeloze klagen heeft geen zin.

Ik meld me af voor deze site, alhoewel ik met veel belangstelling de technische bijdragen heb gelezen

Het ga u goed.

Met vriendelijke groeten,

Peter

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#10 Geplaatst: 2010-12-18 12:27:27

Peter,

"Als je in Frankrijk gaat wonen dan pas je je aan". Volledig mee eens!

Aanpassen kun je passief doen door simpelweg te accepteren waar je zit, wie je om je heen hebt en wat er gebeurt. Als je dan ook nog de taal leert, is dat mooi meegenomen.

Actief aanpassen is in mijn ogen observeren en proberen te begrijpen waarom. Actief de taal leren en met je omgeving in verbinding staan. Je eerdere post over Kishore Mahbubani draagt hieraan bij.

In mijn inleiding gaf ik aan dat het "hoogst-persoonlijk" is. Ik denk dat ik een actieve integreerder ben, moet ook wel want ik werk en leef fulltime in LDF en heb 100% van mijn tijd met mensent te maken die ik ook nog eens graag wil begrijpen.  

Van mij geen lofzangen over Frankrijk of "France-bashing". Daar was deze draad niet voor bedoeld.

Steven

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#11 Geplaatst: 2010-12-18 13:37:18

Beetje kinderachtig dat als je iets kritisch zegt over Frankrijk men gelijk de site maar verlaat want het zou geen goede site zijn of het publiek deugt niet.

Als je gepensioneerd in Frankrijk woont, kun je natuurlijk het land en zijn cultuur verromantiseren en doen alsof je in Montpelier woont, dat is prachtig en je geniet uitzonderlijk, en de leugen is niet zichtbaar of voelbaar.

Als je hier moet werken, deel neemt aan de maatschappij en te maken krijgt met de keiharde realiteit van de franse cultuur, kun je alsnog de hele zaak verromantiseren maar je liegt tenslotte alleen maar tegen jezelf en de vraag is hoe lang je dat volhoud.

Je kunt passief deelnemen zoals steven al zegt, dan slik je min of meer dezelfde hebbedingetjes en eigenaardigheden, en de kans is groot dat je dezelfde weg op gaat als velen u voorgegaan zijn bij onder andere deze bedrijven, of in hopelijk mindere ernstige uitdraging krijgt u flinke hartstoornissen of diaree.

Je kunt ook actief deelnemen en je mengen in de discussie over de cultuur waarbij je eerlijk bent tegen de ander, maar vooral tegen jezelf en de minpuntjes best bij naam durft te noemen.

Tenslotte beste Peter, veel jonge fransen zijn de cultuur en gewoonte van ouderwets Frankrijk meer dan spuugzat, alleen ze hebben nooit geleerd van hun voorgeslacht hoe nu de schouders er samen onder te zetten zodat men een betere toekomst krijgt.

Ik, en ik denk heel veel Nederlanders die hier zijn, willen absoluut niet Frankrijk afkraken op zijn minpunten, maar we durven ze wel in het licht te zetten waardoor we eigenlijk die Franse jongeren supporten in hun probleem.

Veel universiteiten bevelen hun studenten aan om in het buitenland ervaring en kennis op te doen in de arbeidsmarkt, en met de nadruk op discipline.

Duitsland is voor veel bedrijven een goede referentie, als een sollicitant daar een jaar heeft gewerkt wordt hij boven anderen verkozen.

In onze branche worden apprenti uitgezonden voor een periode naar Duitsland en Nederland om dáár ook ervaring op te doen, en niet om de machines maar om de werkvloercultuur zeg maar.

Het groeien van de leden van deze vereniging is een bewijs dat lang niet alle neuzen meer dezelfde kant op staan in Frankrijk.

Uit zelfbehoud durf ik kritisch te zijn over Frankrijk, en uit belangstelling en zakelijkheid durf ik negatieve cultuurverschillen bij naam te noemen.

De hele siesta cultuur is dan misschien een zeer aangename cultuur, maar als dezelfde winkelier die met de lunch twee uur dicht gaat komt klagen omdat het zo dur dur dur is, dan durf ik hem gerust te wijzen op het feit dat die sukkel dan de winkel op moet laten als heel la rochelle zijn twee uur durende siesta doorworsteld na een broodje.

Ik kan de hele week geen broek kopen omdat men siesta houd, en waar ik hem kan kopen is bij de grand surface die wél open zijn, en dat mag weer niet van de kleine middenstander.

Het frappante is dat tegenwoordig winkels in eigendom van de jongere generatie wél open zijn tijdens de lunch, en menig arbeider loopt na zijn sandwich even binnen om nieuwe jeans te kopen.

Zes doden op de weg hier, allemaal jongeren, moeten we dan maar zeggen dat ze zo goed zijn?

Nee, we mogen fikkie gerust bij naam noemen en ze wijzen op “hun fouten”.

In de Nederlandse cultuur mag men gerust iets zeggen richting een persoon, in Frankrijk bemoei je je niet met het leven van een ander.

Behalve op het kerkhof, dan is men zo blij dat je er ook even bij bent.

Ik ben er liever iets eerder bij.

Cees.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#12 Geplaatst: 2010-12-18 13:54:33

Een nakomend voorbeeld wat ik je niet wil onthouden;

In de winter geef ik Engelse les aan lycéenne,.

Her eerste jaar dat ik dit aankaartte bij de mairie , kreeg ik geen enkele hulp omdat men het niet nodig vond als de school er niet al genoeg aan besteed.

Ik begon het project privé, met elke donderdagavond een handjevol leerlingen.

Elk jaar kondig ik mijn lessen weer aan en er zijn zelfs ouders die hun kinderen onthouden van de les omdat ze het niet nodig vinden een andere taal te spreken, zelfs als zoonlief voor dierenarts wil studeren.

Anderzijds ontmoet ik mensen die met hun leeftijd net tussen de lycéenne en de oude generatie inzitten die me vriendelijk verzoeken alleen maar engels tegen hen te spreken, zo kunnen zij het leren zegt men dan.

Bizar, ik spreek zelfs engels met de caissières bij Leroy merlin en moet hun stuntelige uitleg aanhoren met een rij ongeduldige wachtende achter mij, die mij ervan verdenken engels te zijn en het leven van de caissière miserabele te maken, terwijl ik waarschijnlijk beter Frans spreek dan de caissière.

Cees.

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#13 Geplaatst: 2010-12-18 15:26:52

Cees,

dit heb ik toch eerder gehoord (je bijdrage van gisteren):

 

- eindeloze zeiksessies op alles 

- iedereen de schuld geven maar nooit bij zichzelf te rade gaan

- de verantwoordelijkheid altijd bij een ander leggen

 

Ja, juist, dat zei de Amerikaanse hoogleraar Derek Phillips in de jaren '70 over de Nederlanders, na vijf jaar ervaring aan de UVA.

 

Mijn lijst van wennen en niet wennen, inmiddels sterk gekrompen omdat veel dingen reeds door anderen gezegd zijn, volgt later.

 

Christian von Klösterlein

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#14 Geplaatst: 2010-12-18 18:00:08

Op het gevaar af dat we nu stevens draadje misbruiken toch een reactie op Christian.

Het zal best dat de Amerikaan dat zei, en waarschijnlijk zullen er nog veel amerikanen het zelfde denken maar voor angst van wind van voren durven ze het niet meer te zeggen.

Nederland is veramerikaniseerd, enerzijds goed voor de welvaart, want laten we eerlijk wezen, zelfs de grootste tegenstander van het veramerikaniseren, wil geen duit van zijn salaris inleveren en is allang en breed gewend aan de mooie flatscreen en drie keer per jaar op vakantie.

Anderzijds is veramerikaniseren niet echt wenselijk, daar men in een consumerende wegwerpmaatschappij terecht komt die voor het moraal van de mensen niet zijn mooiste kant laat zien.

Maar zeg nou eerlijk, stel dat we de Amerikanen laten wie ze zijn, zouden wij, slechts slachtoffers van de weldaad, opgewassen zijn tegen een andere welvaartsvorm, bijvoorbeeld de Chinese ?

We hunkeren toch ongemerkt allemaal naar beter en mooier ?

Hebben we ons niet jaren lang voor de gek laten houden door die glimlachende franse zuivere cultuur waar iedere fransoos een pinopet op had en in een renaultje vier of 2cv reed.

Hoe heerlijk was het, toch om straaljaloers van te worden, met vakantie te zien hoe jean-pierre met zijn baguetje onder de snelbinder huiswaarts reed, naar een liefelijk oud huisje met pannendak en plantjes die erop groeien in dat knusse straatje.

Was dat nou echt de nostalgie die we ons voor ogen hadden, of zijn we ronduit belazert?

Ja, dat zijn we.

Ok ok, er zal best nog wel ergens een echte jean-pierre rondrijden, maar de nostalgie die wij ons aanpraatte was en is niets anders dan klinkklare armoede.

De jean-pierre van tegenwoordig heeft een beter salaris en heeft zijn pino ingeruild voor een baseball van adidas, zijn viertje is tegenwoordig een mooie duitser die net als in nl ook elke zaterdagochtend liefkozend behandeld wordt met shampoo en wax, zijn baguetje komt steeds vaker van grote rokende broodfabrieken in de grote stad omdat die enkele centimes goedkoper zijn dan bij de boulanger, en als er geen brood meer is stopt jean-pierre met zijn hele gezin bij de macdo of zijn franse concurent (jaja, de oude fransen schelden wel op de amerikaanse fastfood, maar goddank hebben de kinderen een baan, tja bij quick of elize, maar goed, dat is géén macdo!)

Daarna rijd jean-pierre hoofdschuddend de armoedige straatjes met oude huisjes voorbij die opgekocht worden door hollanders en engelsen, en parkeert zijn auto onbeschoft op het voetpad voor zijn uit cement en plastic ramen opgetrokken onooglijke huis.

Weg alle nostalgie, uitgevaagd is die hele droom van “wat zijn die fransen toch leuk”.

Nu kun je twee dingen doen, of je gaat tegendraads die hele subcultuur aanvechten, en dan moet je het maar weer met de oude manier gaan doen, of je gaat enigszins de nieuwe (verschrikkelijke) cultuur achterna en probeert dat al om je heen kijkend zo te leven dat het aangenaam is voor iedereen.

Je kunt dan als oudjes voorop lopen met een grève (wij willen niet dat onze kleinkinderen langer werken) maar de oudjes vergeten dat ze wel verwarming willen in hun bejaardenhuis en niet meer zo’n gore kolenkachel waar de pot au feu op staat.

Ik denk zelf, dat Frankrijk zich zelf heel lang voor heeft gehouden dat alles wel gaat,” ’t komt wel goed” was het motto.

Nu merken ze opeens dat leven veel makkelijker zou zijn en is eigenlijk die hele inhaalslag een beetje teveel voor ze, daar worden ze nerveus van.

De kinderen van tegenwoordig willen niet meer in een oud autootje, ze willen net als de hollanders, duitsers en anderen, ook een flatscreentje in de hoofdsteun van papas zescilinder.

Men is die pot au feu meer dan zat, men eet door de weeks blikvoer en kant-en-klaar zakjes, en in het weekend staat vader of moeder in de keuken.

Vroeger liep ik met trots door de franse supermarkten, wees mijn vrienden en familie aan “kijk, allemaal vers, we maken alles zelf hier”

Pas was ik in de US en een super daar ziet er heiliger uit dan hier, help Frankrijk vergaat.

Appiehein is niet anders dan superU, we houden ons voor de gek.

Over tien jaar woont u of in een beschermd gebied met Uw prachtige nostalgische huisjes, of de rijke fransen hebben uw optrekje opgekocht en doen niet anders dan de hollanders in loosdrecht of de amerikanen in south-west.

Tja, waar wen ik dan wel of niet aan?

Aan die eigenwijze houding dat alles fout is wat van buiten frankrijks grenzen komt, en zeker uit amerika, dat is errug fout.

Cees.

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#15 Geplaatst: 2010-12-19 00:45:10

Peter en Nienke

Als je in Frankrijk gaat wonen dan pas je je aan.....

Jammer dat jullie dit forum verlaten i.v.m. de alleraardigste discussie over Frankrijk, gezien door de Nederlandse ingezetenen aldaar.

Ik acht het begrip 'aanpassen' niet zo toepasselijk. We leven allen in Europa, grenzen bestaan er nauwelijks, beperkte cultuurverschillen gelukkig wel. Dat maakt het juist zo aardig om naar een ander Europees land te verkassen. Ik ga me uiteraard niet volledig aanpassen aan de Franse gebruiken, gewoonten, hebbelijkheden en charmes van het Franse leven. Ik aanschouw en onderga dat alles met instemming en soms met afgrijzen. En daar maken wij in dit forum gewag van. Ik houd van klassieke muziek en speel graag Nocturnes van Chopin. Geen Fransman in mijn verre omgeving doet dat. Moet ik dan op accordeonles gaan en Musette gaan leren spelen, mij dus aanpassen? Kom op zeg. Dat kunnen jullie toch niet menen, beste Peter en Nienke.

Jullie halen wellicht twee begrippen door elkaar: aanpassen en integreren. Dat eerste weiger ik hardnekkig, het tweede vervul ik met graagte. Ik spreek wat Frans, verkeer met de dorpsgenoten, volg de Franse politiek, participeer in de lokale samenleving, laat de plaatselijke middenstand en artisans profiteren van mijn uitgaven, betaal de belastingen, onderhoud het patrimoine van het platteland, kortom, wij integreren. Maar aanpassen? Van mijn hallelujah niet.

Wim

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#16 Geplaatst: 2010-12-19 08:15:50

Het door Wim genoemde verschil tussen aanpassen en integreren voel ik tot diep onder m'n huid. Vandaar ook dat ik nooit zo goed al die commotie over de "dubbele nationaliteit" heb begrepen, maar dat is weer 'n andere discussie.

Waar ik erg aan heb moeten wennen, is het dociele van de huidige Fransman (h/f).

Waar ik me nooit aan zal aanpassen, is het dociele van de huidige Fransman.

Peter.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#17 Geplaatst: 2010-12-19 08:44:21

Wim zegt het inderdaad beter, ik noemde aanpassen daar waar ik meer integreren heb bedoeld in het "actieve aanpassen".

Peter, zoals jij sta ik nog steeds te kijken van het "dociele" van veel mensen. Vooral in werkrelaties begrijp ik niet wat ze allemaal pikken van veelal bovengeschikten: slechte arbeidsomstandigheden, slecht materiaal, idiote werkplanningen of gewoon onbeschoft gedrag. Ik neem aan dat je dat bedoelt.

Soms als het te bar is, roep ik op tot actie. Dan zeg ik dat ze gewoon moeten weigeren een taak uit te voeren als die te gevaarlijk is of ze er geen goede middelen voor hebben. Operatiepersoneel heb ik ooit gezegd dat ze het geschreeuw en gescheld van een chirurg niet meer moesten pikken en bij een volgende keer de operatie netjes helpen afmaken maar vervolgens de groene kleding moesten uittrekken en zich moesten melden bij de directeur (die opde hoogte was maar nooit ingreep). Dat hebben ze dus een keer gedaan en het heeft de man zéér gekalmeerd!

Ik kan inmiddels een kleine bloemlezing maken van dit soort acties.

De "dialogue social" staat in Frankrijk nog op het niveau van de 70-er jaren in Nederland en in de afgelopen 12 jaar heb ik niet veel vooruitgang gezien.

Steven 

avatar#8622
Truc Machin
Berichten: 37
Reacties: 97

#18 Geplaatst: 2010-12-19 11:47:31

Het zou zonde wezen als we dit diepe discour verschralen door semantisch geneuzel over 'aanpassen en/of integreren'. Maar ik constateer wel dat deze termen ons probleem niet helemaal dekken. Ze liggen voor mijn gevoel deels in elkaars verlengde.

Voorbeeld

Om niet voor Jan-met-de-korte-achternaam door te gaan, pas ik me aan door later dan afgesproken op een rendez vous te verschijnen; ik integreer als ik dergelijk gedrag -zonder commentaar- tot norm verhef. (Au dessus de mon cadavre !)

Overigens de opmerking over muziek maken brengt me op volgende twee minpunten.

Fransen jagen het tempo van de muziek op. La Traviata krijgt de allure van Carmen en Carmen gaat lijken op Le temps de cérises in de versie van Désir Noir. Kennelijk komt virtuositeit voor interpretatie.

Tweede minpunt. De Franse klassieke zenders. Het eeuwige pompeuze geklets, de mélange van nogal verschillende muziekvormen, maar vooral het niet compleet draaien van de stukken, maken dat ik na twintig minuten afhaak.

 

De tweespraak van Taciturne en P'Homme de la Terre over de 'dialogue social' verdient een eigen draad.

Truc

 



avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#19 Geplaatst: 2010-12-19 12:18:53

Na al het gezegde blijft er van mijn lijst niet meer veel over.

Ik doe het maar in de vorm van:

wat ik waardeer <-> wat ik minder waardeer :

Het in ere houden van de nationale tradities <->  de blindheid voor andere culturen

Het gevoel voor structuur en discipline <-> het geloof in hiërarchie, de dociliteit

De grote aandacht voor gecultiveerd eten <-> de dode tijd van 12 tot 14:00 als iedereen eet

Het vlotte rijden op binnenwegen <-> weinig oog hebben voor de medeweggebruiker

Het rekening houden met fietsers <-> het gebrek aan fietspaden


En dan assimilatie of integratie. Integratie is voor mij als een groot mozaïek: 

- Iedereen draagt er zijn steentje aan bij,

- niemand is in zichzelf een weerspiegeling van het grote beeld,

- iedereen houdt zijn eigen identiteit, maar is medebepalend voor de totaalindruk.

Christian von Klösterlein

Wat Steven over de werkhierarchie schreef kan ik aanvullen met verhalen van een project in een Frans bedrijf waar ik bij betrokken was. Nieuwe draad?

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#20 Geplaatst: 2010-12-19 15:17:39

Ja Steven, vooral in werkrelaties maar niet alleen. In alle relaties zodra er ergens sprake is van 'n vage hiërarchie en/of zodra er sprake is van wellicht 'n eventueel mogelijk risico'tje.

Over het arbeidsethos hebben we het nog niet zo lang geleden gehad, dacht ik.

Natuurlijk kunnen we erop doorgaan, dat kan natuurlijk altijd.

Peter.

P.S.

Met Truc ben ik het half eens. Dat gejaag is 'n erfenis van de zo geprezen Kurt Masur (leeft-ie eigenlijk nog ?).

En met de uitzendingen van France Musique ben ik erg tevreden. Er wordt veel gebabbeld, ja, maar dat betreft dan die geëigende programma's. Vele versies (A tot en met F van 'n aria of sonate en dan becommentarieerd door twee deskundigen, ik mag dat wel want leerzaam). In andere pogramma's spreekt men slechts van de uitvoering en de uitvoerenden, om vervolgens het gehele stuk te draaien. Ook vele live concerten, "Eurovisie" of niet, maar dan vergeten ze weer tijdig tegen het eind het applaus weg te draaien.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#21 Geplaatst: 2010-12-19 15:37:54

Pater, over "inégalités" in het land van "Liberté, Egalité & Fraternité" is al veel gezegd. Hiërarchie, kennis (dokters, juristen..) positie (ambtenaren, politie) en sociale klasse bepalen in hoge mate de wijze van communicatie. Dus van "beneden naar boven" wordt er systematisch gevouvoyeerd, omgekeerd vaak naar willekeur gevouvoyeerd of getutoyeerd.  Enzovoorts..... ik ben gewend aan het fenomeen en snap meestal wel waar ik sta in de sociale pyramide maar het blijft lastig.

Steven

avatar#6591
peter en nienke
Berichten: 9
Reacties: 88

#22 Geplaatst: 2012-07-10 09:59:20

Beste Forumleden,

Eentijdje geleden heb ik op dit forum een verhaaltje geschreven over de vertrouwenseconomiën in Noord Europa en de wantrouwenseconomieën in Zuid Europa. ( De grens loopt ongeveer door Parijs)

Vandaag deed ik weer een treffende ervaring op.

Ik woon in LDF en heb daar bij Peugeot in Moissac een auto gekocht.

Die auto is daar ook in onderhoud.

Als ik in NL ben dan ga ik naar de Peugeot dealer in Harderwijk.

Vanmorgen belde ik Harderwijk voor een lakstift.

Een blik in het computersysteem leerde dat ik bleu abyss heb en dat dat besteld moest worden. Het komt vrijdag binnen.

Aangezien ik dan weer op weg ben naar LDF heb ik vriendelijk bedankt en gezegd dat ik de stift dan wel in LDF zou kopen.

Ik heb dus mijn dealer in Moissac gebeld met dezelfde vraag.

Er werd mij verteld dat ik even langs moet komen (40 km) om de order te plaatsen.

Toen ik aanvoerde dat ik de auto bij hen nieuw heb gekocht en dat alle gegevens bekend zijn kreeg ik als antwoord dat ik toch even langs moest komen omdat er geen telefonische orders worden geaccepteerd.

Op mijn vraag waarom niet zei de dame dat er teveel zaken worden besteld die dan vervolgens nooit worden afgehaald.

Ik vroeg de dame of ze zich realiseerde wat ze zei over de betrouwbaarheid van hun klanten kreeg ik het alom bekende antwoord: C'est comme ça.

mvg/peter

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#23 Geplaatst: 2012-07-10 16:17:24

Peter, dat heet bureaucratie, en wordt vermenigvuldigd door het gemis aan commerce.

Als je een auto naar de garage brengt omdat de uitlaat lekt, of de ruitenwisser laat vegen achter, dan moet je je kentekenbewijs afgeven.

Sterker nog, ik heb mijn oude motor bij een beunlapin neer gezet en die vroeg me ook om het kenteken, nu maar hopen dat de lapin er niet van tussen gaat.

In nl zeggen ze, peugeootje 206 gti van 2009, ok, type 1900 dus.

En als jean de beunlapin gaat googlen komt tie precies dat tegen wat bij een peugeootje 1900 gti hoort.

Nee, niet makkelijk doen in Frankrijk, dat is te makkelijk.

Het moet moeilijk, ingewikkeld, veel praten, en nog veel meer papieren.

Sta ik effe voor L als ik met een devis aankom, tafel, 200 bij 90 bij 76 massief eiken rustiek model.

Nee, hoe breed zijn de planken, hoe dik het blad, veel vlammen of weinig, hoeveel schroeven en van welke kwaliteit, welke voorlak en welke aflak, hoeveel lagen voorlak en hoeveel aflak…. zucht.

Zo’n lakstift kost wat, vijf euro, tientje misschien?

Daar ga je toch geen veertig kilometer voor rijden en veertig euro aan papier voor invullen?

Cees.

avatar#3132
Advizeurpiet
Berichten: 20
Reacties: 952

#24 Geplaatst: 2012-07-10 16:46:27

@Peter,

Dat soort dingen bestel je toch gewoon via Internet in plaats van je te ergeren aan arrogante dealers met procedures uit het stenen tijdperk. 

Salutations, Jos

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#25 Geplaatst: 2012-07-10 18:38:00

Als ze bij mij zo beginnen, zeg ik heel simpel dat er blijkbaar van hun kant een "manque de confiance" bestaat dat voor mij een reden is een andere dealer te zoeken. 

Zulke bedrijven verdienen bet niet mij als klant te hebben.

Steven