Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Homohuwelijk en ongelijke behandeling.

Auteur Bericht

avatar#8908
Peter F
Berichten: 1
Reacties: 0

#0 Geplaatst: 2011-02-20 15:36:53

In augustus 2007 verhuisden m'n man en ik naar Frankrijk.

Bij de koop van ons huis in Frankrijk heeft de notaris destijds aangeraden ons nederlandse samenlevingscontract om te zetten in een huwelijk.

Naar zijn zeggen werd het nederlands burgerlijk huwelijk in Frankrijk erkend. En hoewel er nog wel wat water door de Seine zou stromen voordat je, ingeval dat, de rechten ook zou krijgen, was het minder omslachtig dan eerst in nederland het samenlevingscontract te ontbinden en in Frankrijk voor een pacs te gaan.

Het lijkt er nu op dat ons huwelijk inderdaad erkend wordt hier in Frankrijk. Er zijn intussen wel wat hilarische momenten gepasseerd bij pogingen van ambtenaren/verzekeringen etc. om 2 mannen als zijnde getrouwd in een franse computer te krijgen! De vriendelijke notaris zelf had er tijdens de ondertekening van de koopakte trouwens ook wat moeite mee; uit gewoonte had hij het herhaaldelijk over 'de heer en mevrouw' :-). 

Pratend met franse vrienden en vriendinnen (links, rechts en midden kwa politiek) verbaast het me dat niet snel wordt ingezien dat hier sprake is van ongelijke behandeling t.o.v. de Fransen zélf. Van 2 buitenlanders wordt in Frankrijk het huwelijk erkend terwijl 2 autochtone mannen of vrouwen niet eens kunnen trouwen. Bizar!?

Misschien helpt het als ook jullie bij franse vrienden/vriendinnen wat verontwaardiging aanwakkeren over deze ongelijke behandeling,...

Peter

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#1 Geplaatst: 2011-02-20 17:41:42

Welkom Peter & echtgenoot.

Over dit onderwerp is al 'n hoop gezegd en geschreven op dit forum (zoek op homo-huwelijk maar dan mèt 'n streepje ertussen, hier bij voorbeeld).

Of het verschil "bizar" is, weet ik niet. Er is 'n grondwetswijziging voor nodig.

andere Peter.

avatar#8622
Truc Machin
Berichten: 37
Reacties: 97

#2 Geplaatst: 2011-02-20 21:19:59

Als P'Homme de la Terre -ik ken hem als een verstandig man- gelijk heeft, dan staan hier twee grondrechten haaks op elkaar. 'Gelijke behandeling' tegenover 'huwelijk is alleen voor ongelijke geslachten'. Ik kan dat niet beoordelen, maar het lijkt met nogal principieel. Maar tegelijkertijd vraag ik me af of het wel de moeite waard is. Bovendien vind ik de aangedragen strijdmethode nog al slap. Toelichting.

Peter L, u vraagt ons bij de apéro's (voorbeeld) uw zaak aan de orde te stellen.

Ik ben bereid voor Franse homo's op te komen. (Ook voor de biseksueel of de hetero trouwens.) Onze vrienden zullen geduldig naar ons luisteren en het ook van harte met ons eens zijn, anders waren ze allang uit ons lijstje 'over-en-weer-eten-en-drinken' geschrapt. Maar het helpt de zaak zelf geen ene donder.

Zoals P'Homme de la Terre al aangaf, dit onderwerp kwam hier al eerder voorbij. Het heeft onder andere ooit gefigureerd als voorbeeld van een Nederlandse verworvenheid. Het onderwerp derailleerde volkomen en homo-stellen op dit forum raakten met elkaar slaags over de voor- en nadelen van het instituut huwelijk; dat schiet dus niet op.

Als oud revolutionair en principieel medestander heb ik behoefte aan meer informatie. Het zou bijvoorbeeld helpen als u kunt aangeven welke nadelen een -noodgedwongen- ongetrouwd Frans koppel heeft ten opzichte van u als wel getrouwd koppel. En hoe denken de Franse homo-stellen er zelf over ?

Truc

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#3 Geplaatst: 2011-02-20 21:50:06

Enerzijds wordt Frankrijk op de vingers getikt door een Europese Commissie die vindt dat er sprake is van ongelijke behandeling: zie artikel van Wim B op de homepage over La Loi Scellier: De Franse maatregelen vallen niet te rijmen met het vrije verkeer van kapitaal, een belangrijk onderdeel van de open markt van de EU. De beperking tot Frankrijk ontmoedigt de Franse belastingplichtingen om in Europa te investeren in onroerend goed.

Anderzijds is er blijkbaar geen Europese commissie die zich bezig houdt met gelijke rechten van de mens en dat in het land van 'les droits de l'homme'. Enfin, kapitaal is wel grensoverschrijdend en mensenrechten is te soeverein, daar mag Europa zich niet mee bemoeien.

Ingrid

avatar#8622
Truc Machin
Berichten: 37
Reacties: 97

#4 Geplaatst: 2011-02-20 23:49:54

Prinsesje, uw kritiek is te globaal en daarmee volgens mij ook niet helemaal correct. Mensenrechten zijn (gelukkig) allang niet meer het eigen speeltje van nationale overheden. Ik denk dat u, gezien uw achtergrond, wel voorbeelden kent waarbij overheden andere overheden de les lezen met betrekking tot de manier hoe ze kinderen behandelen. Dat het nog altijd te kort schiet en dat geld een verschrikkelijke tegenkracht is, onderschrijf ik ook onmiddellijk, maar hier gaat het over de nadelen die Franse homo's zouden ondervinden omdat ze niet kunnen trouwen.

Dit stelling is me te modieus en ik zo voorbeelden willen hebben die de ernst van het onderwerp aangeven voordat ik de barricaden op ga

Truc

avatar#6785
Wim
Berichten: 188
Reacties: 2882

#5 Geplaatst: 2011-02-20 23:59:03

De discussie is niet zo relevant meer. De kwestie NL homohuwelijk in FR is al geruime tijd geleden netjes geregeld. Het duurt nog wel even voordat alle wet- en regelgeving hieromtrent doordringt tot in het diepe Frankrijk van de provincie.

Wim

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#6 Geplaatst: 2011-02-21 00:16:45

De Franse politiek zit in een religieus-politieke spagaat die alle partijen aangaat.

De staat mag dan de "laïcité" als republikeinse verworvenheid prediken, de religie speelt een grote rol in het denken van de politici.

Homosexualiteit ligt nog altijd veel gevoeliger in Frankrijk dan in Nederland en er komen maar weinig politici echt uit de kast (Jacques Lang, Bertrand Delanoë, Frédéric Mittérand).

In mijn werk kom ik veel homosexuelen tegen die daar niet over durven te praten en niet altijd onterecht.

Het is hetzelfde als met euthanasie en abortus: onderwerpen die gevoelig liggen bij kiezers en politici die een duidelijk standpunt innemen riskeren stemverlies.

Ik denk dat je bij dit onderwerp een echt "kanon" nodig hebt zoals Simone Veil in 1975 die door roeien en ruiten ging om abortus gelegaliseerd te krijgen en (desondanks of dankzij) de populairste politica nog steeds is in Frankrijk...... rare jongens, die Galliërs!

Steven

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#7 Geplaatst: 2011-02-21 01:02:35

Volgens mij begrijpen jullie de stelling niet helemaal van Peter.

Wat hij bedoeld te zeggen is;

Twee mensen van gelijk geslacht kunnen in Frankrijk niet trouwen maar wel pacsen.

Pacsen echter heeft andere rechten (lees mindere financiele rechten) dan trouwen.

Nu kan een elders getrouwd homostel in Frankrijk wél de rechten genieten die een in frankrijk gepacst stel niet kan hebben, en er is geen andere keuze, want men kan alleen maar pacsen en niet trouwen.

Is dit discriminatie?

Ja, dat is het.

Maar of de franse homo’s er wakker van liggen?

Denk het niet, ’t zal ze een wordt wezen.

Inderdaad Steven, rare jongens die fransen.

Cees.

avatar#4416
Prinsesje
Berichten: 46
Reacties: 734

#8 Geplaatst: 2011-02-21 05:38:19

Dat bedoelde ik ook. In eigen land worden de Franse homoseksuelen gediscrminieerd omdat zij niet kunnen trouwen en daarmee minder financiele voordelen hebben dan in het buitenland getrouwde Europeanen. Als ze er moeite mee hebben een huwelijk te erkennen, laat ze dan op z'n minst de rechten van de gepacsten gelijkstellen aan de getrouwden.

Ingrid

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#9 Geplaatst: 2011-02-21 06:45:16

"Rare jongens, die Fransen" ? Hm, zodra 'n gallisch soeverein eigenaardigheidje ons wèl bevalt (zoals 'n kaasje au lait cru), staan we op de eerste rij te juichen en zijn we zelfs bereid naar dit land te verhuizen.

De vergelijking tussen euthanasie en abortus enerzijds en 'n huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht vind ik overigens nogal misplaatst, want decadent.

Peter.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#10 Geplaatst: 2011-02-21 07:01:13

Peter,

Snap niet wat je met "decadent" bedoelt. In de drie onderwerpen ging het mij om zaken die door de kerken (RK voorop) worden afgewezen en dus op kiezersweerstand kunnen rekenen.

Steven

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#11 Geplaatst: 2011-02-21 09:56:44

Ja Steven, het raakvlak tussen deze drie is de roomse religieuze factor. Maar wanneer het gaat om overwegingen als 'noodzaak', 'ernst', behoefte in het algemeen voel ik 'n groot verschil tussen euthanasie, abortus en de erkenning van 'n huwelijk tussen gelijke geslachten.

De twee eerstgenoemde kwesties lijken me van veel groter belang dan de laatstgenoemde. Dat huwelijk staat - denk ik - hoger in de pyramide van Maslov.

Dus "decadent" in de neutrale zin van overdaad, en niet in de negatieve betekenis van moreel verval of zo want ik houd me verre van waardeoordelen.

Eèrst het brood, dan de spelen. Wie aan die volgorde morrelt, kan worden beticht van despotisme, dictatoriale neigingen en andere onfrisse zaken. Die roomse kerk weet hier veel van. Ook van decadentie overigens (nu in de betekenis van moreel verval, onzedelijke zucht naar eigen genot &c.).

Peter.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#12 Geplaatst: 2011-02-22 12:37:49

Vraag me al tijden af waarom men niet gewoon een substantie in elkaar frutselt wat geen huwelijk heet maar wel dezelfde facetten bezit.

Het woord homohuwelijk brengt ons meer schade toe dan goed is, en menig hetero walgt (terecht) van dat homogedram.

Wij zijn noch gepacst noch getrouwd, en die ambtenaar die denk aan m’n centjes te komen moet dat maar eens proberen.

Dan komt tie van een kouwe kermis thuis.

Overigens wel respect voor de draadstarter die volgens mij de voorvechter is van de erkenning van het homohuwelijk in Frankrijk.

Laten trouwens die kerken hun handen maar in (vooral) eigen boezem steken, incest en andere vieze dingen waar ik als gay niet aan zal denken is daar schering en inslag, laat staan de jongeren die als de dood zijn voor ouders en de kerk, en niet uit durven komen voor hun geaardheid en er aan kapot gaan of zelfmoord plegen.

Hulde aan die voormalige eo-god.

Om geaccepteerd te worden in Frankrijk zonder discriminatie denk ik dat gewoon doen zonder homohuwelijk beter werkt dan met een handtasje op hoge hakken, hé meid?

Niettemin moeten we er wel voor strijden dat onze rechten net zo zijn als van alle anderen.

Maar ja, zat een paar weken geleden bij een zwarte in de 44 die zo ongeveer op elke straathoek werd aangehouden door de gendarme tot ik er spuugzat van werd en achter het stuur kroop.

Hoezo discriminatie, blanken hebben nog nooit anders gedaan, en vooral de gelovigen die god er voor elke scheet bijhalen.

Cees.

avatar#7477
JP (32)
Berichten: 29
Reacties: 258

#13 Geplaatst: 2011-03-01 19:40:44

Ik heb enige weken geleden weken vele brieven naar politici gestuurd om het openstellen van het huwelijk voor iedereen, man-man, vrouw vrouw en man-vrouw, weer op de agenda te krijgen. Eerdere pogingen om reacties en vooral actie te krijgen waren tevergeefs. Ik ben nl één van het stel dat "ons NL-huwelijk" volledig erkend wist te krijgen. En kreeg toen, behalve van de President zelf, geen enkele reactie.

De gang van het damesstel naar het Conseil Constitionel en de afwijzing van hun verzoek heeft hier weer voor de nodige drukte gezorgd qua journaille: de schrijvende pers, maar ook France 3, RTL en zo meer wilden ons weer spreken en onze mening weten.

Natuurlijk bestaat in Frankrijk een PACS, zoals in andere landen andere, vaak vergelijkbare, samenlevingsovereenkomsten bestaan. Ieder land zijn eigen condities en regels; internationaal niet erkend, waardoor er de bizarre (bizarrerie was een uitdrukking in het artikel van Agence France Presse, dat door veel kranten werd overgenomen) situatie ontstaat, dat buitenlanders andere rechten hebben dan inwoners zelf. Ikzelf zou overigens voor het woord paradox hebben gekozen. En het niet erkennen van een huwelijk, dat tegelijkertijd het sluiten van een PACS in de weg staat, komt duur te staan in geval van overlijden bijv...

Wij hebben heel veel moeite moeten doen om een frans testament te laten opmaken; de CRIDON, het studiegenootschap van de notarissen, ontraadde en ontraadt nog steeds aam notarissen testamenten op te stellen voor dit soort situaties; men ziet alleen beren op de weg. Tientallen pagina's met bezwaren, die wat onze franse juristen betreft, niet valide zijn.

Het huwelijk is een instituut dat al honderden jaren bestaat en meestal door landen onderling wordt erkend. Een overeenkomst met rechten, maar vooral ook plichten. En daarmee verschilt het ook van de PACS. 

Wij waren en zijn blij met de erkenning van onze samenlevingssituatie. Wij hebben ook vele andere stellen in dezelfde situatie geholpen; maar pas geleden nog meldde zich een stel dat het bij de Chambre de Commerce niet voor elkaar krijgt om de echtgenoot als meewerkend partner ingeschreven te krijgen. Ik heb ze geadviseerd om hun brief met weigering naar de dienst juridische zaken te sturen van hetzelfde ministerie van Economie, waar onze kwestie behandeld werd.

Terug nu naar de antwoorden van de politici: Francois Hollande meldde dat er niets te doen valt; het conseil heeft gesproken (alsof de bal niet bij het parlement is neergelegd). M Ayrault, de fractievoorzitter van de PS meldde dat er vóór de zomer een wetsvoorstel komt. M. Jacob (UMP) heeft ons uitgelegd hoe de PACS in elkaar zit. Een senatrice van de groenen, die ik lang aan de telefoon gehad heb,  stelt dezer dagen vragen.

Ik woon in een klein dorp; ik, wij maken deel uit van de dorpsgemeenschap. Ikzelf lid van de gemeenteraad, gekozen met evenveel stemmen als de burgemeester. Jong en oud kennen onze leefsituatie en dat levert, net zomin als voor de andere 4 (!) stellen die in ons dorp wonen geen enkel probleem op. Integendeel: toen ons huwelijk formeel werd erkend, werd een sapin, kerstboom bij de toegangspoort neergezet, voorzien van balonnen en slingers en met het bord: honneur aux maries reconnus. Ontroerend voor ons en het grootste bewijs te zijn geaccepteerd zoals wij zijn.

   

 

avatar#8622
Truc Machin
Berichten: 37
Reacties: 97

#14 Geplaatst: 2011-03-02 08:42:28

Mijnheer JP(32), een indrukwekkend betoog en uw actieve houding vind ik bewonderenswaardig. (Ik zou het niet kunnen.) Chapeau.

Het zet een stevige streep onder het door Peter L (in mijn ogen) te zwak geformuleerde principe. Maar er blijven vragen. Waar zijn de directe, dagelijkse  belangen voor de betrokken Fransen: zijn er voorbeelden te noemen die de ernst van het probleem aangeven. ?

Daarnaast ben ik benieuwd hoe de Franse homo's dit ervaren. U treedt nu op als een 'Broeders goeder', maar vindt dat weerklank bij hen ?

Truc

PS

U geeft aan dat u, samen met drie andere koppels, een gewoon leven leidt in uw dorp. Hetzelfde geldt voor twee Nederlandse koppels in onze omgeving. Er wordt geen enkele aandacht besteed aan het speciale karakter van hun relatie en zo hoort dat.

T.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#15 Geplaatst: 2011-03-02 10:43:26

We hebben geen speciaal karakter, ons karakter is niets anders dan dat van welke andere burger.

Een van de voornaamste dingen waarvoor we strijden is dat we juist niet als speciaal, anders, verschillend, willen worden neergezet.

Fransen doen ook niet zo moeilijk over ons, men is over het algemeen vrij tolerant in Frankrijk.

Kan Nederland nog wat van leren.

Diegene die moeilijk doen zijn de dames en heren van de papieren, en niet omdat ze tegen ons zijn maar omdat de wet nou eenmaal zegt wat ze moeten doen, dus wijkt men daar niet vanaf.

Het feit dat Fransen alleen nog maar de barricaden op gaan als het over langer werken gaat of minder verdienen, is jammer voor dit soort zaken, en zeker deze zaak.

Ik ben al drie jaar bezig een pride te organiseren in La Rochelle, niets meer dan een opgemaakte kar tijdens de jaarlijkse cavalcade.

Dit om de homogemeenschap te helpen uit hun eeuwige angsten en de burger te laten zien dat we ook maar gewone mensen zijn.

De bars en disco’s willen, evenals enkele restaurants, echter de gemeente zegt nee omdat de boodschap niet past in het kader van de cavalcade (welke boodschap)

Uitleg over die boodschap krijgen we niet, en de boodschap van de andere praalwagens kan men ons ook niet uitleggen, er is gewoon geen boodschap namelijk.

De enige boodschap die er is, is een elektrobedrijf wat een dikke advertentie heeft geplakt op een kar die ongeveer meer flikkerende led lampjes bevat dan heel europa samen.

Nu zou je denken, we gaan met z’n allen demonstreren tegen deze beslissing, dus bar disco en restauranteigenaren, inclusief een grote groep vrijwilligers melden zich aan om naar de gemeente te gaan, maar hoe triest ook, ik stond alleen die ochtend bij mevrouw de verantwoordelijke.

Op de vraag aan iedereen waar ze waren; schouder ophalen.

Kwam weer die vraag in me op; is die Franse revolutie wel echt gebeurd, of is het een sprookje?   

De Franse burger vind ons best, privé is privé en daar mag je je niet mee bemoeien.

Het grootste probleem wat ik steeds weer tegenkom is dat Fransen een hekel hebben aan samenwerken, ook in het bedrijfsleven.

Frankrijk kent geen expliciet blad voor ons, er zijn er velen.

Frankrijk kent geen expliciete organisatie voor ons, er zijn er verschillende.

Ik wil tevens een dag of weekend organiseren voor mensen en vooral jongeren zoals ons, voor hen en vooral ook voor de familie.

Informatie over wat al niet meer, en dat wil ik in La Rochelle doen waar ik de hulp krijg van de gemeente.

Ik wil deze organisaties koppelen om kracht te krijgen, ik wil vooral de kinderen daarmee helpen die worstelen, maar ik krijg de organisaties niet bij elkaar.

Men wil niet.

Ik weet niet wat dat is met de Fransen, waar zijn ze toch steeds zo bang voor.

Cees.

Ps, de cavalcade van La Rochelle is ooit in het leven geroepen omdat men geen carnaval viert in de stad vanwege de vele protestanten, maar wel wat willen vieren vanwege de vele katholieken.

 

avatar#7477
JP (32)
Berichten: 29
Reacties: 258

#16 Geplaatst: 2011-03-02 14:10:05

NAv de vragen van Truc M:

het huwelijk biedt een groot aantal mogelijkheden, die niet op andere wijze geregeld kunnen worden. Ik denk hierbij aan partnerpensioen, woonrechten in geval van overlijden om het niet over kinderen te hebben.  Het huwelijk regelt dat soort zaken "automatisch" zonder inschakeling van een notaris en zie het voorbeeld van de twee dames met hun 4 kinderen: ingeval van overlijden van 1 van de 2 is er niets, niets geregeld voor de overblijvende partner mbt zeggenschap over de kinderen van de ander.

Mensen die gepacst zijn en naar het buitenland gaan, zijn daar weer rechteloos; Samenlevingsovereenkomsten worden immers niet door landen onderling erkend.

 

Het is duidelijk dat wij benieuwd zijn of er een wetsvoorstel komt en of de UMP dit zal blokkeren. Eén jaar voor de verkiezingen wellicht toch niet zo'n goed plan. 

Tenslotte, talk of the town zijn, zoals de afgelopen weken, en ook nog eens gevolgd door een ander item in het regionale journaal, waarbij mijn kop wederom enkele keren verscheen, deze keer met heel veel wijnglazen en flessen wijn voor me in het kader van een promotiedag voor Plaimont, de wijnen van saint Mont, is best leuk. Zoals Cees schreef: je bent zoals je bent en de mensen hier accepteren je zoals je bent.  

JP

avatar#8622
Truc Machin
Berichten: 37
Reacties: 97

#17 Geplaatst: 2011-03-02 15:12:11

@ JP32, Volstrekt heldere schets van de problematiek en inderdaad barricade waardig. Rest de vraag over de aanpak door de Fransen die het -in eerste instantie- betreft: le monde gay..

Regelmatig zie ik militanten van verschillende groepen met hun emancipatorische boodschap voorbij komen. Veelal tot hun nek ingekapseld in het systeem, maar van uit de gay-wereld zie ik weinig signalen.

Truc

PS

Ik vind het een veeg teken dat ik, als gemiddeld burgerklootje, niet eerder, en zelfstandig, op de “invulling” van de problematiek ben gekomen. Kennelijk in slaap gesust door de relatief gunstige Nederlandse situatie. Zo zie maar weer: Resultaten in het verleden geven geen garantie voor de toekomst. Het blijft knokken.

PPS

@ Peter L, hebt u wat aan deze discussie ?

T.

 

avatar#7477
JP (32)
Berichten: 29
Reacties: 258

#18 Geplaatst: 2011-03-02 17:09:37

@ truc machin (leuke naam overigens!):

De franse gay-wereld is nogal verdeeld. Velen zien het huwelijk als iets burgerlijks en bekijken het niet juridisch, zoals ik probeer te doen. Ook wordt huwelijk en adoptie onmiddellijk aan elkaar gekoppeld. In NL werden deze zaken (even) losgekoppeld om eerst het huwelijk en daarna het kindervraagstuk op te lossen. M.i. goed voor de acceptatie.

Toen ik contact zocht met het veel gelezen gayblad  en site Tetu moest ik veel moeite doen om de behaalde victorie in een artikel om te zetten. Vervolgens gelukkig veel bijval van lezers.   

Overigens komt ik veel (hetero-)stellen tegen, die samenwonen, zonder pacs en wel met kinderen. In geval van overlijden (we rijden immers allemaal auto) is er dan niets geregeld. Ik heb de indruk dat dat in NL maar weinig voorkomt.

Ik ben ook benieuwd of Peter T nog eens langskomt en reageert. JP 

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#19 Geplaatst: 2011-03-02 18:15:46

Of die relatief gunstige Nederlandse situatie echt zo goed is, is ook nog maar de vraag Truc.

Ik bedoel, even de aandacht verslappen en voor je het weet komt er een partij van zwarte pakken die alles weer terug dreigt te draaien.

Ik weet niet of je op de hoogte bent van de discussies daaromtrent anders moet je eens gaan googelen op deze door het Nederlandse rijk vet gesubsidieerde groepjes die aan healings en ander gedoe doen wat zogenaamd de homo-emancipatie moet helpen.

A m’n hoela, ze zouden het liefst alles vandaag nog terug draaien.

Wat de Fransen betreft, zoals JP al zei, ook heterostellen zijn soms niet eens gepacst of getrouwd, en inderdaad kun je naar alles fluiten als er iets gebeurd.

Waarom? Ik denk dat ze gewoon te gemakkelijk denken dat het allemaal niet zo’n vaart zou lopen, ze hebben geen haast.

De zogenaamde Franse slag zeg maar.

De correspondenten van TETU kwamen opgewonden langs, ratste een verhaal in elkaar en daarna heb ik nooit meer iets van ze vernomen.

Bellen? Oh, ehhh, ja, komt nog.

Het is de cultuur, de slome gang van zaken, de nonchalance van iedereen, het niet willen samenwerken, vergeten.

Ik raad iedereen aan zelf de boel netjes te regelen, hoe je dat ook wettelijk kunt doen, en verder als je er energie voor over hebt kun je altijd nog het gevecht aangaan met de overheid, maar ik denk dat het een lang verhaal wordt.

Zelfs mijn eigen partner reageert van “maak je niet druk, komt wel” en dan hoor je niets meer.

Je moet om iets te bereiken een blok vormen, en dan pas kun je aandacht krijgen.

Het feit dat de pride in Parijs nog niet de helft bevat van Amsterdam is ook zo iets dat men het allemaal wel best vind.

Eerst moeten we eens met z’n allen samen zien te komen, neuzen allemaal de zelfde kant op, en dan pas werken aan een betere toekomst.

Ik ken homosexuele tienerjongeren die niet eens een TETU kunnen kopen, is er niet in de buurt, en een abonnement is voor velen te duur of niet mogelijk ivm de brievenbus van hun ouders.

Wij zijn met de cdh geabonneerd bij een organisatie die me elke maand magazines horen te sturen over gezondheid, info, nieuws, enz enz, voor de leestafel en de kamers.

Horen zeg ik, want ik heb een keer een enveloppe gehad met tien tijdschriften, daarna verder niets meer.

Ik ga ze nu maar halen in de discotheek, zijn ze wel tweedehands maar ieder geval nog nuttig.  

Daarom wil ik zo graag zo’n dag of weekend organiseren, aandacht, samenwerking, bundelen, een openheid tussen alle organisaties dat we kunnen praten als er problemen zijn.

Cees.