Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Bouwen, verbouwen en klussen

Bouwen, verbouwen en klussen

Uitwisselen van bouwkundige ervaringen, zelf je Franse huis opknappen of verbouwen.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

De filosofie van het klussen, of: laat je niet debiliseren!

Auteur Bericht

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#0 Geplaatst: 2011-02-26 19:39:03

In een andere discussie schreef Jos naar aanleiding van de overal opduikende waarschuwing: "dat moet je door een specialist laten doen" de zin: ik laat me niet langer debiliseren.


Het is inderdaad zo dat alle producenten in hun gebruiksaanwijzingen tegenwoordig de meest uiteenlopende veiligheidswaarschuwingen opnemen met als hoogtepunt (dieptepunt?) de zin ‘deze wasmachine is niet geschikt om je huisdier erin te wassen’. Ja, dat komt overgewaaid uit de USA met de daar heersende claimcultuur. Als geavanceerde klusser lachen Jos en ik om zoiets. Aan de andere kant moet je consumenten bewaren voor niet zichtbare gevaren, en niet iedereen kent alle ins en outs. 


Niet iedereen heeft het nodige technisch inzicht om onderdelen van een apparaat te vervangen. Ik heb ook niet het nodige juridische inzicht om een contract in elkaar te knutselen, dus laat ik dat aan de vakman over. Is het dus niet logisch dat iemand zonder technisch inzicht (en de nodige gereedschappen in huis) het monteren van onderdelen aan de specialist overlaat?

Velen, die in NL alleen gelegenheidsklussers waren willen in F alles of bijna alles aan en in hun huis zelf doen. En dan nog volgens de Franse normen en gewoontes. Dat is steeds weer een leerproces. Ik plaats ook eerst een stalraam voor ik alle ramen in huis vervang. Zo leer je als je nieuwe uitdagingen aangaat, maar steeds in kleine stappen. Wat hierbij nodig is is technisch inzicht en logisch denken. Ik heb heus niet alles wat ik in mijn werk of hobby deed en doe op de TU geleerd; maar wat ik daar geleerd heb is het systematisch benaderen en analyseren van een probleem en de vaardigheid kennis daar vandaan te halen waar die te vinden is. Zo breid ik met ieder karwei mijn geestelijk gereedschap uit (en soms natuurlijk ook mijn fysiek gereedschap).


Ben ik dan een vakman geworden? Bijna, maar ik heb nog een voordeel. Volgens mij heb ik (en hebben de meeste klussers) een specifiek voordeel ten opzichte van vaklui: ze werken multidisciplinair of beter nog interdisciplinair. Omdat ik tegelijkertijd metselaar en timmerman en ook slotenmaker ben kan ik bij het ene karwei reeds rekening houden met het andere, of ik kan bepalen of een niet sluitende deur beter van de timmermanskant of van de slotenmakerskant benaderd kan worden. Niet dat wat je zo vaak op de bouw ziet: de een vernietigt of beschadigt het werk van de andere, of moet het zelfs beschadigen om zijn eigen werk goed uit te kunnen voeren.


Om terug te komen op de debiliserende gebruiksaanwijzingen:
Als deze beschrijvingen zakelijk, uitgebreid en op de vakman toegesneden zijn dan kan ook de geavanceerde klusser de nodige ingrepen doen. Volgens mij laat iemand die de beschrijving niet snapt vanzelf zijn vingers van deze dingen. Vind ik logisch en een klusvriendelijke benadering.

Een ander punt zijn de door computertranslators vertaalde handleidingen. Vaak is alleen te raden wat de oorspronkelijke tekst was. Door vergelijking van de Engelse, Duitse en Franse vertaling is soms de oorspronkelijke Taiwanese tekst te achterhalen ;-))

Maar soms is er ook een andere reden om een vakman in de arm te nemen, namelijk als er speciale gereedschappen of hulpmiddelen nodig zijn die ik niet heb (en voor deze ene klus niet wil aanschaffen), of als er meerdere mensen tegelijk nodig zijn en mijn vrienden juist geen vakantie hebben. Natuurlijk is veel gereedschap te huur, maar een vakman die iedere dag met dit bijltje hakt en bijvoorbeeld met zijn eigen graafmachine komt is misschien sneller klaar dan ik met een gehuurde tractorshovel – hoewel ik het natuurlijk leuk vind met zo’n speelgoedauto te werken.


Dus, klussers, gemotiveerd en met inzicht aan de slag! En, beginnende klussers, bouw je know-how langzaam en stap voor stap op! 


Christian von Klösterlein

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#1 Geplaatst: 2011-02-26 22:04:17

Mooie post, Christian, je slaat de spijker op z'n kop.

Natuurlijk heeft ieder niet een "technische" opleiding, ik al helemaal niet.

En toch gaat het meestal wel goed, al zeg ik altijd dat ik ergens minstens 3 x zo lang over doe als een vakman.

Hoe dan toch het voor elkaar krijgen dat alles -min of meer- voor elkaar komt?

LEF: niet bang zijn fouten te maken. Praat me niet van scheve tegels, lekkende solderingen, verwisselde draden, niet opdrogend cement, afbladderende verf, scheve deuren. Hakkelend heb ik bij professionals trachten uit te leggen wat ik wilde. Hele catalogi van Manutan, Bricomarché, Brico-Depot, Weldon heb ik bijna uit mijn hoofd geleerd om de termen te begrijpen. Accepteren dat iets soms helemaal mislukt...

BASALE RISICOKENNIS: even inschatten of een bepaalde actie niet lastige, gevaarlijke of onherstelbare gevolgen kan geven. Stroom afzetten, hoofdkraan dichtdraaien, ladder veilig stellen, proefstukje verven.... ook daar is natuurlijk het nodige misgegaan. En koop handschoenen, gehoorbeschermers, kniebeschermers etc....

VRIENDEN: of ze er nou fysiek zijn of op het Frankrijkforum; ervaringen en advies vragen, meekijken.

RUIMTE: want je koopt de verkeerde dingen of teveel, houdt over of gewoon reserve (CPTS: ça peut toujours servir: ik heb een brander van mijn oliestook gerepareerd met een spoel van de waterinlaat van een ouwe wasmachine)

GEREEDSCHAP: en liefst goed. Leve Vaderdag, verjaardag, Sinterklaas, Kerst. Mijn familie krijgt er een sik van want wil iets "moois" geven terwijl ik iets "nuttigs" wil hebben. Ze wennen er langzaam aan....

TALENKENNIS: als Bataven kunnen wij vaak ook heel goed elders dan op Franse en Nederlandse sites en in boeken iets vinden en het ook nog snappen.

Ik kan nog even doorgaan maar als slot:

VERBANDDOOS: als het toch even mis mocht gaan. Natuurlijk niet bij jou maar wellicht bij iemand die even helpt....

Steven

avatar#3688
Silex
Berichten: 73
Reacties: 350

#2 Geplaatst: 2011-02-26 22:07:58

d

janv

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#3 Geplaatst: 2011-02-27 11:12:03

Steven,

bedankt voor je waardevolle aanvullingen (en het vrijmoedig toegeven van je fouten; hoe zeg je toch: wie niets fout maakt leert niets).

Een paar reacties en aanvullingen.

GEREEDSCHAP: Bij gereedschappenn kent de vakman maar een kwaliteit - de beste. Vaderdag is goed, maar hoed je voor de bekende vaderdagsaanbiedingen van '87 stuks gereedschap in een handige koffer'. Daar zitten 12 dingen in die je nodig hebt en 75 nutteloze. Ik koop liever per karwei het benodigde of huur die voor eenmalig gebruik bij Locarest of Kiloutou of Mr.Loc.

TALENKENNIS: De klushandleidingen die je bij de Brico's naast de kassa of op hun website vindt lezen vaak als stripverhalen. Je herkent het op de afbeeldingen, en met de tekst weet je meteen hoe de Fransen het noemen. En ik lees ook in alle Brico's de etiketjes op de stellingen, weet ik meteen hoe die dingen heten; mijn vrouw wordt er soms gek van.

VERBANDDOS: Ik plak ook op kleine wondjes meteen een pleister; anders maak je je werkstuk vies, en hoe het ook komt: daar waar je je een keer verwondt hebt gebeurt het meteen weer!

En als kinderen je helpen ook op ieder wondeje met overdreven aandacht een pleister. De kinderen zien dat ze serieus genomen worden en met een hand in een verband zijn ze voorzichtiger. 

Twee anekdootjes:

Toen mijn zoon, toen 6 jaar, zich bezeerd had en in het ziekenhuis gehecht moest worden heb ik hem gezegd dat wij op de terugweg bij de speelgoedwinkel langsgaan en zijn lievelingsauto kopen. Toen hij gehecht was huilde hij vreeselijk. In de speelgoedwinkel nam hij een grote rode Porsche in zijn handen, maar legde die terug met de woorden: Zooo erg was het toch niet, en hij koos een miniatuur-ambulance.

Ik was aan het metselen, en mijn kleindochter vroeg: Opa Christian, geef je me een beetje, ik wil ook met modder spelen. Sindsdien is het steeds 'met modder spelen' als ik iets met mortel of specie doe.

Christian von Klösterlein

avatar#3132
Advizeurpiet
Berichten: 20
Reacties: 952

#4 Geplaatst: 2011-02-27 12:41:26

Bonjour Christian en anderen,


Persoonlijk ben ik van mening dat je bij een beschouwing van de filosofie van het klussen eigenlijk niet aan de "waarom" vraag voorbij kunt. Waarom klussen sommigen wel en anderen in het geheel niet? Waarom doet de ene klusser het voor zijn plezier en de andere met tegenzin? Niet alle klussers zijn hetzelfde, ik neem ruwweg 4 verschillende motivaties waar:

(1) Financien
Voor sommige mensen is het klussen een noodzakelijk kwaad. Ze hebben bijvoorbeeld dermate veel geld in een huis gestoken dat er geen budget meer is om de noodzakelijke verbeteringen uit te besteden. Min of meer noodgedwongen besluiten ze om dan maar zelf aan te pakken.
Niet zelden zie je overigens dat dergelijke "klussers tegen wil en dank" zich na het gedwongen overwinnen van de drempel de plezierige kanten van het klussen gaan realiseren. Zij gaan dan tot de andere categorieen behoren.
Mensen die gedurende lange tijd met tegenzin blijven klussen omdat het financieel niet anders kan zie ik zelden. En dat is maar goed ook, want je wordt daar zeker niet gelukkiger van.

(2) Zelfontplooiing
Klussen kan een vorm van zelfontplooiing zijn. Voor mij persoonlijk geldt "leven is leren" en ik neem een voorbeeld aan de "Renaissance man".

Veel mensen zijn supergespecialiseerd in hun werk, met als gevolg dat ze na verlies van hun baan niet of nauwelijks nog aan de slag kunnen komen. Of ze komen s'avonds thuis na een dag hard werken maar hebben eigenlijk geen idee wat ze nu eigenlijk hebben verwezenlijkt, en wat er zou zijn gebeurd als ze helemaal niet hadden bestaan.

Wat is het dan geweldig als je na een tijd stevig klussen een tastbaar resultaat voor je ziet. Daar komt nog bij dat de opgebouwde klusvaardigheden je breder inzetbaar maken en je mogelijkheden vergroten. Talloos zijn de voorbeelden van de sociaal werker die botenbouwer werd, de accountant die meubelmaker werd, enzovoort. En ikzelf, de informaticus die een bouwval in FR ging restaureren.

(3) Perfectionisme
Ben ik nu de enige die tot op het bot is teleurgesteld in de resultaten van uitbesteed werk? Bestaat een groot deel van de "professionals" inderdaad uit prutsers en charlatans of leg ik als perfectionist de lat gewoon te hoog? Feit is dat ik een flink deel van de in het verleden door mij uitbestede werkzaamheden zelf beter had kunnen doen. En inderdaad zelf daadwerkelijk heb moeten verbeteren. En ik ben niet de enige, getuige reality-TV programma's als "Red mijn huis" en "Cowboy Builders".
Natuurlijk, vaklieden beschikken over ervaring, vaardigheden en goede gereedschappen. Helaas wordt de daarmee behaalde voorsprong vaak geheel geofferd aan de wens tot tijdbeparing. Men werkt niet beter, maar sneller. En soms zelfs nog sneller, en dus slechter.
De klusser kan zich veroorloven de tijd te nemen. Door rustig en zorgvuldig te werken kun je in het algemeen een resultaat van professionele kwaliteit verkrijgen. Of dit zelfs overtreffen. Het duurt alleen langer.

(4) Liefhebberij
Je kunt ook klussen als hobby. Gewoon een vrijetijdbesteding, zoals anderen naar de dierentuin gaan. In dit geval is klussen als het ware entertainment. Vaak geeft het bezig zijn meer plezier dan het resultaat: "als het klaar is, is de lol eraf". Maar meestal is er wel weer een nieuwe klus te vinden, is het niet bij jezelf dan wel in de omgeving. Het klussen uit liefhebberij houdt je van de straat.

En dan...

Natuurlijk zijn klussers niet zo gemakkelijk in vakjes te verdelen. Meestal zullen meerdere van de bovengenoemde motieven een rol spelen. Voor mij persoonlijk is sprake van een ongeveer evenredig mengsel van zelfontplooiing en perfectionisme aangevuld met een scheut financien. Hoe dan ook, het kan nooit kwaad om eens bij jezelf te rade te gaan waarom je nu eigenlijk in de brandende zon met een pikhouweel staat te hakken...

Serieuze klussers zijn gemotiveerd. Ze bestuderen van tevoren het voorliggende probleem, maken zich de nodige theoretische kennis eigen, voorzien zich van passende gereedschappen en materialen, en pakken het werk in oplopende moeilijkheidsgraad aan. In tegenstelling tot hetgeen bij ingehuurde krachten het geval is, gaat het om hun eigen levensomstandigheden en hun eigen bezittingen. Dat verschil in motivatie dient niet onderschat te worden. Je kunt me niet nijdiger krijgen dan met de opmerking "dat moet je aan een professional overlaten", alsof dat een waterdichte garantie is voor een perfect resultaat. Vandaar ook mijn eerdere opmerking over "debilisering".

Wat ook de motivatie is voor het klussen, er is altijd de enorme voldoening als het gewenste resultaat wordt bereikt. Een "job well done" waar je met gepaste trots naar kunt kijken. Wetend dat die zonder jouw persoonlijke inspanning niet tot stand was gekomen. Emoties die ik in mijn vroegere werk niet had, en nu niet meer zou kunnen missen.

Salutations, Jos

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#5 Geplaatst: 2011-02-27 18:56:14

Jos,

jij als de eigenlijke initiator van deze discussie hebt met je 'classificatie' weer een belangrijke input geleverd. 

Ik hou het met de definitie Bricoleur par passion, pas par necessité. Hoewel er steeds een beetje noodzaak bij zit.

Over de nalatende kwaliteit van de 'vaklui' twee opmerkingen:

1.  Het lijkt een kwestie van regio te zijn. Bij ons, in de dreilandenhoek van Bourgogne, Haute Marne en Haute Saône, is de invloed van de nabije Elzas sterk te bespeuren. Solide en nauwkeurig werkende, zij het een beetje langzame lieden. Ik heb goede herinneringen aan de dakvernieuwingsklus die wij een paar jaar geleden hebben laten doen.

2.  Een architect die ik ken vertrouwde me het volgende toe. De meest belangrijke man in zijn (Duits) kantoor is de toezichthoudende architect. Die rijdt rond bij de projecten die zijn collega's, de ontwerpende architecten, uitgestippeld hebben. Want, zegt hij, als iets slecht uitgevoerd wordt geeft iedereen af op de architect en niet op de aannemer of uitvoerder. Daarom let de toezichthoudende architect er scherp op dat iedere stap volgens de door hem en zijn collega's gehanteerde kwaliteitsmaatstaven uitgevoerd wordt. Vaak eist hij, dat de volgende fase van de bouw pas begonnen wordt als hij de voorafgaande goedgekeurd heeft.

Ik vind dat een prima systeem, maar eigenlijk jammer dat het nodig is, iedere bouwvakker zou eigenlijk zijn eigen kwaliteitsmaatstaven moeten hebben.

Lijkt veel op het kwaliteitsbewakings- en keuringssysteem dat ik uit de chemische industrie van de bouw en reparatie van installaties ken.

Renaissance man? 

Mijn grootste voorbeeld is Leonardo da Vinci: kunstenaar, ingenieur en filosoof in een persoon. En niet voor niets heb ik het zelfportret van Villard de Honnecourt als avatar gekozen. 

Christian von Klösterlein

avatar#6073
Sjefke
Berichten: 18
Reacties: 159

#6 Geplaatst: 2011-02-27 22:55:27

Ben iemand die denkt 'if it's men-made I can fix it".

Maw niet bang zijn, goed nadenken, info inwinnen en gewoon beginnen.

Ben  van huis uit jurist, een beroepsgroep die klassiek 2 linker handen wordt toegedicht.

Laat ik nu net iemand zij die al een half mensenleven zelf klassieke motoren restaureert en alles wat met techniek te maken heeft met begeerte tegemoet treedt. Als er een vonk is en de motor krijgt benzine MOET die lopen !

Alles onder het motto "als je het niet met een hamer kunt repareren heb je een elektrisch probleem :)".

Heb dan ook twijfel over al die artisans die voor veel geld half werk leveren. Als ik iets doe doe ik het goed (en anders weet ik waar ik iets heb laten liggen)

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#7 Geplaatst: 2011-02-28 09:44:16

Nog een aspect van het zelf doen:

De klusser rekent zijn eigen uren niet.


Toen ik onze centrale verwarming plande heb ik een (Nederlandse) kennis uit deze branche om zijn schema's voor de berekening van de warmtebehoefte en de begroting gevraagd. Hij gaf hierbij als toelichting dat dit gebaseerd is op leidingen die rechttoe-rechtaan van de ketel naar de radiatoren gaan, in principe een keer door de lengte en een keer door de breedte van het huis. Leidingen in het zicht? Ja dat moest ik dan maar accepteren. Anders kost het handenvol aan manuren.

Ik heb dan een plan uitgewerkt met alle leidingen zo veel mogelijk door nevenvertrekken of op een andere manier gecamoufleerd, zie hier.

Heeft me uren plannen en tekenen en veel uren uitvoeringswerk gekost. Maar iedere keer als ik het zie (of juist niet zie) beleef ik weer het gevoel van genoegdoening.

Dit is mijn werk! En ik zie soms in de huizen van onze Franse buren de door vaklui lelijk verlegde leidingen, gewoon de weg van de geringste weerstand.

Natuurlijk kan de vakman dat ook, maar hij doet het om concurrentieoverwegingen niet.

Groeten van de trotse klusser

Christian

avatar#3336
Frans
Berichten: 19
Reacties: 277

#8 Geplaatst: 2011-02-28 11:07:21

Deze topic doet me veel plezier. Ook ik ben soms tamelijk trots op mijn amateurkluswerk. De tijd die ik er in steek, is meestal (ik heb het dan over de grotere projecten) aanmerkelijk meer dan een professional zou doen. Maar dat is niet erg omdat ik ook plezier in het werk zelf heb. Dat betekent wel dat je rekening moet houden met die extra benodigde tijd, door bijvoorbeeld niet zoveel specie aan te maken als een ingehuurde maçon zou doen. Goede kwaliteit kost een amateur nu eenmaal tijd…

Een tweede opmerking is van een vriend van mij die voor jan-en-alleman zijn handen uit de mouwen steekt, maar in eigen huis meestal een ander laat komen. Als je het zelf doet, is zijn redenering, dan weet je precies waar je een klein steekje hebt laten vallen. Een schroefje dat net even buiten de lijn zit, een tegeltje dat als alles er op zit net iets te schuin is afgesneden, enzovoorts. “Niemand die het ziet, behalve jij zelf”.  Om die dagelijkse irritatie te ontlopen huurt hij voor thuis de vakman in. Ik zelf ben kennelijk minder kritisch, want dat ene stukje afdekplaat voor het elektra dat ik heb vernieuwd, moet na twee jaar nog steeds op maat worden gesneden.

Frans

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#9 Geplaatst: 2011-02-28 12:03:58

Frans,

heel herkenbaar die houding van je vriend.

Is mij ook gebeurd:

Ik had achter een plint elektrische leidingen op een niet helemaal professionele manier verbonden. Iedere keer als ik in deze kamer in deze richting keek had ik het gevoel door de plint heen mijn incorrecte aansluiting te zien.

Mijn vrienden zeiden dat ik in psychotherapie moest!

Uiteindelijk heb ik alles weer gesloopt en op de professionele manier aangelegd. Twee dagen werk, maar een wekenlange nachtmerrie was over.

Christian von Klösterlein

avatar#5110
Robert du Moulin
Berichten: 76
Reacties: 1325

#10 Geplaatst: 2011-02-28 15:06:56

Bouwcontrole, (onder)aannemers die hun winstmarge willen verbeteren door te bezuinigen op materiaal of plotseling geen bouwtekeningen blijken te kunnen lezen, of bouwvakkers die nog vlak voor het weekend of voor de vakantie een klus af willen hebben. Soms kom je daar pas na enige tijd achter. In mijn geval na precies 117 jaar. Het bouwjaar van onze Nederlandse woning dateert van vóór 1900. Brabants stukwerk aan de plafonds: riet, vastgemaakt met ijzerdraadjes, daarna afgewerkt met een gipslaag, en versierd met zware ornamenten. Een behoorlijk gewicht dat alles bij elkaar. Die ijzerdraadjes hebben helaas de neiging iets te gaan roesten in de loop der jaren. Op een foto uit 1896 staat welgeteld één handkar voor de deur, en is elders nog een paard en wagen te zien. Nu denderen er zo nu en dan zware vrachtwagens langs, en zorgt een moderne verkeersdrempel - in het midden van een kort stukje weg van net geen 37 meter van haakse bocht tot volgende bocht - voor een continue trillingsproef waar TNO jaloers op zou zijn. Waarschijnlijk was het tegen het eind van het jaar, en moest het deelraad budget op, anders krijg je volgend jaar minder. Dat ligt in de genen van de overheidsfinanciën besloten, ze kunnen het ook niet helpen.

Dus een zekere verzwakking was al voorgeprogrammeerd. Maar in dit geval was het waarschijnlijk vlak voor het weekend (dat heette toen zondag), was het riet op, en klaarblijkelijk ook het ijzerdraad. Dus het weinige riet dat ze nog hadden liggen werd eerlijk over de laatste anderhalve meter verdeeld, met een nogal dun dekkingsresultaat als gevolg. Castles made of sand fall into the sea, eventually, en dus ook plafonds door het samenspel van verminderde hechtkracht en gelijkblijvende aantrekkingskracht van onze planeet. Gestut met een stempel en een paar balkjes, want het zakte toch zeker vijf centimeter of meer naar beneden, het herstel is nu gaande.

Christian heeft redelijk wat vertrouwen in de professionals. Daarmee wat tegenwicht biedend aan het gezond demokratisch wantrouwen van Jos in de vermeende onfeilbare werking van het marktmechanisme. Slechte prestaties leiden onherroepelijk tot de ondergang van betrokken dienstverlener, dus grote kans dat je door deze survival of the fittest te maken krijgt met een goed presterende vakman. Jos lijkt ook niet meteen onder de indruk van de verzamelingen diploma's die in Frankrijk zo populair zijn. Op deze schaal van Richter zit ik ergens in het midden.

Ik heb fraaie foto's van minder fraai elektra installatie werk, verre van NF conform, verricht door de grootste bouwondernemer hier bij ons in de regio. Waar slechts weinigen openlijk kritiek op durven uit te oefenen, want het is een achtenswaardige firma. Maar ook foto's van schitterende staaltjes van met liefde en vakmanschap uitgevoerd renovatiewerk. En herinnert u zich nog het warme onthaal die de opmerkingen van de heer Bolkestein in Frankrijk kregen toen hij (vrij verkeer van diensten) het waagde iets te zeggen over de bijna onmogelijkheid om in LDF een artisan te vinden, laat staan daar duidelijke afspraken mee te kunnen maken? Een aantal EDF medewerkers - en colère - besloot toen maar in te moeten grijpen, en zetten zijn maison secondaire in het noorden van Frankrijk zonder stroom. Toen hij een paar weken later in Parijs als Eurocommissaris voor een verzamelde menigte bloeddorstige Franse journalisten het hele verhaal uitlegde (het werd al meteen wat stiller toen hij dat in het Frans bleek te doen), hadden de meeste toehoorders na afloop toch wel het gevoel: eigenlijk heeft die man gelijk. Dat we dat allemaal maar pikken hier in Frankrijk, deze non-service verlening.

Ik hou het maar op de statistische verdeling volgens het bekende gaussiaanse model, heel normaal. Veel vaklui die gemiddeld presteren, een aantal ter linker zijde die het minder of ronduit slecht doen, en aan de rechterkant een gering aantal vaklui die het uitstekend doet, en die je het liefst zou inhuren. Om het even of het bouwvakkers betreft, automonteurs, advokaten, of medisch specialisten. Maar waar vindt je ze. En het liefst doe ik alles zelf, afgezien van chirurgische ingrepen in eigen beheer, gedreven door een mix van de motieven die Jos op een rijtje heeft gezet. Maar nu en dan mijn verlies toegevend, erkennend dat je sommige klussen toch echt beter kunt uitbesteden. Ook uit veiligheidsoverwegingen, zoals het opnieuw opmetselen van een schoorsteen op tien meter hoogte boven op het dak. 

Rob van der Meulen

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#11 Geplaatst: 2011-02-28 17:40:36

Rob, je typt : " (...) heel normaal. Veel vaklui die gemiddeld presteren, een aantal ter linker zijde die het minder of ronduit slecht doen, en aan de rechterkant een gering aantal vaklui die het uitstekend doet (cursiveringen van mij) "

De grap van de normaalverdeling is nu juist dat-ie symmetrisch om de centrummaat is, dus "een aantal ter linker zijde" is even groot als "een gering aantal" aan de rechterkant. Je manipuleert, je bedrijft statistiek.

Misschien moeten we nog eens Zen en de kunst van het motoronderhoud (1974) herlezen. An Inquiry into Values.

Peter.

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#12 Geplaatst: 2011-02-28 19:07:39

In Frankrijk zie je wat elders ook gebeurt: handwerk is niet interessant.

Mijn grootvader was een zeer slimme man maar zoon van een landarbeider: het was al heel wat dat hij de Ambachtsschool heeft gedaan en meubels maakte waar ik na bijna een eeuw nog plezier van heb!

T'is nie anders in Gallië. Iedereen moet een "Bac" hebben (Jospin was daar de voorvechter van) en wie van de rand afvalt, kan nog eventueel als "apprenti" het tot loodgieter, timmerman, kellner etc. brengen. Met als gunstige uitzonderingen diegenen die in de bouw "Compagnon" worden en eerst heel Frankrijk moeten doorrreizen alvorens hun diploma te krijgen.

Wat is het gevolg: "vaklieden" die maar half begrijpen waar ze mee bezig zijn. Kunnen goed solderen maar begrijpen niets van een high-tech verwarming en al helemaal niets van een "pompe à châleur" en rommelen wat aan. Geen goede theoretische bagage. Electriciens die prima draden kunnen trekken maar geen schema kunnen lezen. Maar met een CAP of BEP worden ze wel geacht het allemaal te weten.

Ik zie ze dagelijks. Veel meer dan het minimumloon (Smic) verdienen ze niet. Afgeblaft door hun bazen, met misprijzen bekeken door hun klanten. Aich nog verbeteren? Overuren maken? Meedenken? Dacht het niet.

"If you pay peanuts, you only get monkeys".

Steven

Steven

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#13 Geplaatst: 2011-03-01 09:09:05

Peter,  dan heb ik toch mijn cultboek uit de jaren 70 nog eens ter hand genomen:

When beginning a repair job you can list everything you're going to do on little slips of paper which you then organize into proper sequence. You discover that you organize and then reorganize the sequence again and again as more and more ideas come to you. The time spent this way usually more than pays for itself in time spent on the machine and prevents you from from doing fidgety things that create problems later on.

Robert M.Pirsig: Zen and the art of motorcycle maintenance. An inquiry into values, 1974.

Even nog op Wikipedia gevonden:

< Pirsig werd wereldberoemd met het in 1974 verschenen boek: Zen en de Kunst van het Motoronderhoud. Het boek schetst Pirsigs interpretatie en definitie van "Kwaliteit" ... 
... [zijn] klacht over het lage niveau van vakmanschap in moderne beroepen.
... hij [bedacht] de term "Metafysica van de kwaliteit" >

Christian von Klösterlein

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#14 Geplaatst: 2011-03-01 12:08:24

Klopt Christian, Plato, Popper en Pirsig. De volgorde doet er niet zoveel niet toe, het betreft inderdaad de benadering van 'n probleem.

'n Boek dat overigens amper over het onderhoud van 'n motorfiets gaat, al is zijn studie van één lullige bout die de hele motorfiets waardeloos kan maken leerzaam. Benadering, kwaliteit en vooral zelf(standig) nadenken.

Neem nu wat mij al 'n paar dagen bezighoudt. De tank van m'n oude trekker (1966) is lek, het ding moet eruit. Simpel, eenvoudig uit te voeren, geen probleem. Maar daarvoor moet wel eerst het 'dashboard' worden verwijderd. Dat zijn maar acht bouten, geen probleem. Maar om dat dashboard eraf te tillen moet éérst het stuur worden verwijderd, slechts met één moer geborgd op 'n conische as. En dat zit vast, muurvast, ik krijg het niet voor elkaar.

Totaal geblokkeerd dub ik over geduld en rustig doorgaan met wrikken en WD40, of over geweld met slijptollen en zo... Ik ga maar rustig door met wrikken, 'n keer komt-ie eraf.

Vermaak ik me ? Ik vermaak me kostelijk en heb 'n kwaliteit van leven. 'n Specialist van de Ford/New Holland-dealer zal me niet verbeteren.

Peter.

avatar#3132
Advizeurpiet
Berichten: 20
Reacties: 952

#15 Geplaatst: 2011-03-01 13:46:20

@Peter,

Of eventjes dit setje bestellen. Heb je met een paar dagen in huis. Eigenlijk onmisbaar voor de serieuze sleutelaar, hoewel die waarschijnlijk een iets professionelere uitvoering wenst.

Ik heb overigens zelf wel eens zoiets geimproviseerd met een paar oude stukken hoekijzer en wat draadeinden...

Salutations, Jos

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#16 Geplaatst: 2011-03-01 13:56:23

@Jos:

hoe kan je nu dit aanbevelen!

Ik citeer mezelf:

Bij gereedschap kent de vakman maar een kwaliteit - de beste.

Volgens mijn ervaring is niet de kracht die je kan uitoefenen het probleem (er bestaan ook hydraulische extracteurs die 2 of 5ton trekken) maar het overbrengen van de kracht op het te demonteren onderdeel: vorm, materiaalsterkte, beschikbare ruimte.

Ik wist overigens niet dat je een poelietrekker behalve extracteur de moyeux ook arrache-roulements noemt.

Christian von Klösterlein :-)

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#17 Geplaatst: 2011-03-01 14:50:58

Het is inderdaad niet de trekkracht, het materiaal moet wakker geschud worden. IJzer op ijzer, conisch, gedurende 'n jaar of veertig nooit gedemonteerd geweest, ik wou dat sommige huwelijken zo lang duurden (en andere daarentegen nooit gesloten waren).

Natuurlijk kan ik naar de garage gaan (ik rijd immers nog steeds de schoolbus) en daar allerlei professionele handigheidjes lenen. Maar dan is de lol er snel af.

Ik doe het nu overigens zoals De Baas me adviseerde, want houd van adviezen. Grof geweld vind ik te wenig zen en kan altijd nog :-))

Peter.

avatar#3132
Advizeurpiet
Berichten: 20
Reacties: 952

#18 Geplaatst: 2011-03-01 18:47:55

@Christian,

Ach, aanbevelen is een groot woord. Voor éénmalig gebruik zal niet iedereen direct in topklasse willen investeren. Ter info, zelf bezit ik diverse trekkers van het type uit mijn 2e link maar dan van het merk Belzer. En die durf ik echt wel aan te bevelen ;-)

@Peter en Christian,

De trekkracht doet het 'm inderdaad niet, maar grof geweld vind ik het ook niet. Ik gebruik die trekkers om de boel onder voorspanning te zetten, eventueel met (zelfgemaakte) hulpstukken om "grip" te krijgen. Eventueel de verbinding voorzichtig verwarmen, als het niet met een soldeerbrander kan dan met een fohn. Vervolgens met de bronzen hamer een paar droge klappen op de centrale spil van de trekker. Tot dusver heb ik alles op deze manier losgekregen.

Maar ik dwaal af van de filosofie van het klussen, hoewel Zen and the art of... ook tot mijn favorieten behoort.

Salutations, Jos

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#19 Geplaatst: 2011-03-01 18:52:26

@Christian: als ik iets uit elkaar haal (vooral als het ingewikkeld lijkt) dan gebruik ik de "nouvelles technologies": ik maak na elke handeling een foto met een digitale camera. Aangezien ik geen enkel ruimtelijk inzicht heb -derhalve niet chirurg of radioloog geworden- komt mij dat zeer van pas. En verder heb ik van die plastic bakjes waar metselaars hun specie in aanmaken en daar gaan alle onderdeeltjes in.

@Peter: "dégrippant" er een paar dagen op en zachtjes de "châlumeau" eroverheen? Lukt mij nogal eens. Ook zen.

Steven

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#20 Geplaatst: 2011-03-01 19:33:27

Zullen wij een nieuwe draad 'Klussen aan oude tractoren, andere voertuigen en machines' openen?

Christian v.K.

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#21 Geplaatst: 2011-03-01 19:41:28

@Steven:

... plastic bakjes waar metselaars hun specie in aanmaken en daar gaan alle onderdeeltjes in.

 

Ik gebruik, als het om kleine onderdelen gaat, eierenkartons. Ieder onderdeel (of groep van onderdelen) in een vakje, van links naar rechts, in de volgorde van demontage. Later worden ze in de omgekeerde volgorde weer gemonteerd. Handig voor wie voor het eerst een carburateur, waterpomp of raamslingermechanisme uit elkaar haalt.

 

De filosofie van het klussen: wie geen ervaring heeft moet orde houden, wie geen orde kan houden moet een fotografisch geheugen hebben (of een digitale camera).

 

Christian von Klösterlein

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#22 Geplaatst: 2011-10-29 11:23:30

Nog iets over het multi- of beter interdisciplinaire werken van de klusser:

In een andere discussie schreef Cees de ébéniste en scheepstimmerman onlangs:

<< De schilder heeft de wand gewit, en na het schilderen van de plinten in groen zitten er overal groene “vergissingen” op de witte muur.

De volgende dag zitten er overal witte “vergissingen” op de groene plint, en de avond daarop weer groene op de muur.

De schilder wist me te overtuigen dat dit werd gedaan om de naad tussen muur en plint dicht te schilderen. >>

Daarom plaats ik mijn plinten (die ik* op een andere plek, op goede werkhoogte op schragen liggend, geschilderd heb) pas als vloer en wanden klaar zijn, zie ook hier onder punt 5. En plinten worden bij mij geschroefd, zodat ik die bij de volgende schilderbeurt weer kan demonteren. Hebt u dat eens bij geplakte plinten geprobeerd?

Ik heb ook eens gezien dat na het leggen van vaste vloerbedekking door de vaklui een plint op de bestaande plint gezet werd. Toen ik mij erover verbaasde hoorde ik iets in de zin van 'daar zijn ze toch voor'. Dit was niet de Franse maar de Bataafse slag. De volgende keer weer een overzetplint, dan nog een tot de kamer alleen nog postzegelformaat heeft ;-))

Christian von Klösterlein

* meestal doe niet ik dat maar mijn vrouw