Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Bouwen, verbouwen en klussen

Bouwen, verbouwen en klussen

Uitwisselen van bouwkundige ervaringen, zelf je Franse huis opknappen of verbouwen.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

De filosofie achter het bricoleren

Auteur Bericht

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#0 Geplaatst: 2011-07-19 20:56:16

Wij hadden het kortgeleden over de vaak onzinnige waarschuwingen die op apparaten gegeven worden en die proberen de klusser tegen te houden - soms terecht, maar meestal ingegeven door de vrees voor schadeclaims (maar gelukkig heben wij hier nog niet de US-amerikaanse claimcultuur).

Toevallig kwam ik onlangs een provocerende uitspraak van Prof. Dr. Franz Liebl, Universität Witten-Herdecke tegen die in deze context past: „…[es ist] verblüffend, wie selbstverständlich und souverän Nichtwissenschaftler Disziplingrenzen zu überwinden vermögen. Das gilt insbesondere für den Bastler und seine Passion, die Bricolage“.

Dit is precies dat wat ik (CvK) al sinds jaren zeg:

Een goede bricoleur moet niet alleen multidisciplinair werken en denken, maar interdisciplinair, soms zelfs antidisciplinair.

Dat is juist de sterkte van de échte bricoleur, dat hij de grenzen van de vakdisciplines achter zich laat en deze soms heel soeverein bewust negeert. Wie kent niet de voorbeelden uit het verleden, waar een boiler eerst door een metselaar opgehangen moest worden (de bouten moesten immers in de muur gecementeerd worden), dan door de loodgieter waterzijdig en daarna door de elektricien elek-trisch aangesloten moest worden. De bricoleur doet alles in één persoon, de moderne huisinstallateur gelukkig ook, en speciaal voor hem zijn ophangmiddelen ontwikkeld die hij gebruiken kan zonder een collega van de metselaarsbranche in de arm te moeten nemen.

Maar de echte bricoleur gaat verder. Zonder respect voor de grenzen van disciplines werkt hij op een aantal vakgebieden, die in de professionele wereld strikt gescheiden zijn en elk een opleiding van drie jaar of meer vergen, en hij doet dat met een ‘virtuositeit en vindingrijkdom die vaak verbazingwekkend zijn’ (citaat Prof.Liebl). Als partizaan van de interdisciplinariteit werkt hij onverschrokken als metselaar, timmerman, loodgieter, elektricien, schilder en vaak ook, zonder zich ervan bewust te zijn, als architect en designer. Dat hij de specialistische taken van het plannen, organiseren en inkopen uitvoert is al vanzelfsprekend.

In Duitsland profileert de bouwsector zich met de uitspraak: Der Bau, die vielseitigste Branche (de bouw, het meest veelzijdige vak).

Maar de bricoleur is de meest veelzijdige bouwvakker. Zijn interdisciplinaire benadering stelt de bricoleur vaak in staat zijn werk beter te doen dan de ‘vak-man’.  Als een deur niet sluit kan hij dat óf van de timmermanskant óf van de slotenmakerskant oplossen, en vooral: hij kan beslissen welke methode de betere is, of hij kan ze alletwee combineren. Ook de populaire handboeken voor de bricoleur gaan er vanzelfsprekend van uit. En de bricoleur kan bij het ene werk reeds rekening houden met het volgende, niet zoals op de bouw waar de een vaak het werk van de andere weer teniet doet (of teniet moet doen om goed te kunnen werken).

Een goede bricoleur past zijn oplossingen ook vaak aan de hem ter beschikking staande vaardigheden en gereedschappen aan. Soms gebruikt hij heel inventief gereedschappen voor een doel waarvoor deze niet ontworpen zijn - niets fout zolang de veiligheid niet in het geding komt. Hij doet dingen niet zoals deze volgens het boekje (of volgens de klusaanwijzingen die in populaire  TV-klusseries gegeven worden) maar zoals hij het kan. ‘Als het niet zo kan als het moet dan moet het maar zoals het kan’ geldt in de kluswereld meer dan op andere gebieden.

Iedere bricoleur nu tevreden en in zijn ego gesterkt? De gelegenheidsklusser die noodgedwongen een probleem oplost net zoals de bricoleur uit passie, die klust omdat dit de bevrediging van zijn drang naar creativiteit is!

En wat dit alles met Frankrijk te maken heeft?

Ten eerste klussen velen van ons in Frankrijk meer dann in polderland, en er is ook nog de uitdaging van andere materialen en bouwtradities.

Christian von Klösterlein,

passionné du bricolage, pas bricoleur par nécessité!

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#1 Geplaatst: 2011-07-19 21:13:34

Ook nog in mijn archief gevonden:

Wie weinig kennis heeft ziet minder.

Als ik, of dat nu in NL is of in F,  bij een huis in aanbouw langsga zie ik vaak in een oogopslag dingen die ik opmerkelijk vind of die anders zijn dan ik gewend ben. Of ik hoor een geluid dat ik niet ken. Alles andere erom heen, de muren en balken en raamnissen zijn bekend, daar kijk ik overheen. Maar als ergens een bijzonder beslag geplaatst wordt of iemand met een bijzonder gereedschap of hulpmiddel werkt, dan zie ik dat.

Ben je geoefend dan zie je meteen wat je niet kent.

Christian von Klösterlein

avatar#4115
Taciturne
Berichten: 62
Reacties: 2190

#2 Geplaatst: 2011-07-19 21:32:45

Christian,

Vooral het interdisciplinaire spreekt me aan. Het meest echter de trots dat je iets écht zelf gedaan hebt. Natuurlijk met kennis die je afgekeken hebt, gelezen hebt en vooral met schade en schande opgedaan hebt.

Maar ook het catachretisch gebruik van spullen en gereedschappen.

Zo was ik eens trots op mijzelf toen midden in de winter de verwarming uitviel. Het bleek een electrische spoel te zijn die de verstuiver van de brander van de CV-ketel opende. Ik herinnerde me eenzelfde type dat ook in wasmachines gebruikt wordt om de watertoevoer te openen. Laat ik daar er nog een van hebben en die paste nog ook, na wat vijlen. En beter nog: hij werkte! De scepsis van mijn "entourage" sloeg om in bewondering......

Kunnen bricoleren geeft een gevoel van vrijheid, van autonomie. Niet tezeer afhankelijk zijn van anderen en zeker niet van de pseudo-vakkundigen.

Steven

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#3 Geplaatst: 2011-07-19 22:30:16

Steven, even off-topic:

ik moet toegeven dat ik voor de uitdrukking catachretisch mijn Winkler Prins moest raadplegen - mijn Grieks is niet zo goed als mijn Latijn :-)).

Christian v.K.

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#4 Geplaatst: 2011-07-20 08:52:41

Vrijheid & autonomie, ja ! Dan is anarchistisch soms synoniem voor 'antidisciplinair', vooral weinig waarde hechten aan de meningen van 'autoriteiten' en andere 'experts'.

Om dit draadje 'n extra - Bataafse - betrekking tot Frankrijk te geven :

als je overal 'n mannetje voor nodig hebt, loop je leeg.

Peter (die van "zelf doen" z'n overlevingsstrategie heeft gemaakt sinds-ie uit de luiers is, hij heeft nooit volwassen willen worden).

P.S. Wat is er toch mis met betonnen zwemvesten ?

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#5 Geplaatst: 2011-07-22 10:35:56

Nog eentje:

Wie werkt maakt fouten.

Wie veel werkt kan veel fouten maken.

Maar ik ken ook mensen die nooit fouten maken.

Het meeste wat ik geleerd heb was uit fouten die ikzelf of anderen gemaakt hebben. Of als ik dingen gedaan heb waarvan ik of anderen dachten dat die onmogelijk zijn of zo niet gedaan zouden moeten worden. Meestal lukt het toch, vaak met gebruikmaking van methodes of ervaringen uit andere disciplines, en vooral met goed nadenken over de moeilijkheden en kansen.

Je moet alleen echt de wil hebben het werkelijk te doen. 

Christian von Klösterlein

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#6 Geplaatst: 2011-07-23 10:53:05

Jos (die altijd adviseert en zeurt) schreef in een andere discussie naar aanleiding van de overal opduikende waarschuwing "dat moet je door een specialist laten doen" de zin: ik laat me niet langer debiliseren.

Het is inderdaad zo dat alle producenten in hun gebruiksaanwijzingen tegenwoordig de meest uiteenlopende veiligheidswaarschuwingen opnemen met als hoogtepunt (dieptepunt?) de zin ‘deze wasmachine is niet geschikt om je huisdier erin te wassen’. Ja, dat komt overgewaaid uit de USA met de daar heersende claimcultuur. Als geavanceerde klussers lachen Jos en ik om zoiets. Aan de andere kant moet je consumenten bewaren voor niet zichtbare gevaren, en niet iedereen kent alle ins en outs. 

Niet iedereen heeft het nodige technisch inzicht om onderdelen van een apparaat te vervangen. Ik heb ook niet het nodige juridische inzicht om een contract in elkaar te knutselen, dus laat ik dat aan de vakman over. Is het dus niet logisch dat iemand zonder technisch inzicht (en de nodige gereedschappen in huis) het monteren van apparatuur of onderdelen aan de specialist overlaat?

Velen, die in NL alleen gelegenheidsklussers waren willen in F alles of bijna alles aan en in hun huis zelf doen. En dan nog volgens de Franse normen en gewoontes. Dat is steeds weer een leerproces. Ik plaats ook eerst een stalraam voor ik alle ramen in huis vervang. Zo leer je als je nieuwe uitdagingen aangaat, maar steeds in kleine stappen. Wat hierbij nodig is is een beetje (of meer dan een beetje) technisch inzicht en logisch denken. Ik heb heus niet alles wat ik in mijn werk of hobby deed en doe op de TU geleerd; maar wat ik daar geleerd heb is het systematisch benaderen van een probleem en de vaardigheid kennis daar vandaan te halen waar die te vinden is. Zo breid ik met ieder karwei mijn geestelijk gereedschap uit (en natuurlijk ook mijn fysiek gereedschap).

Christian von Klösterlein

avatar#3132
Advizeurpiet
Berichten: 20
Reacties: 952

#7 Geplaatst: 2011-07-23 12:29:14

Bonjour,

Christian schrijft het hierboven al heel terecht, het leerproces.

Ik ben van mening dat aandacht voor dit leerproces de kern is van succesvol bricoleren. Mijn vader zei vroeger al, "toen je in de wieg lag had je ook nog niet zulke grote handen als nu". Met andere woorden, je wordt niet alwetend en alleskunnend geboren. Kennis en vaardigheden verwerven heeft natuurlijk te maken met zulke zaken als motivatie, intelligentie en aanleg, maar niet in het minst met tijd. Tijd, die je als bricoleur jezelf moet gunnen. Er is geen beter recept voor narigheid dan in té weinig tijd iets te willen doen waar je niet ervaren in bent.

Het geheim ligt erin, als bricoleur de tijd te nemen voor een gestructureerde en gefaseerde aanpak. Gestructureerd, zodat je in plaats van één groot probleem, meerdere kleinere en overzichtelijkere deelproblemen oplost. Gefaseerd, zodat je niet over je eigen voeten struikelend de eindstreep probeert te halen.

Ik heb zo mijn eigen aanpak om mij nieuwe vaardigheden eigen te maken. Voorbeelden van dergelijke vaardigheden zijn het solderen van zinken dakgoten, het realiseren van traditionele charpentes met pen-en-gat verbindingen, het carrosserielassen aan auto's, dakdekken, metselen met natuursteen, stukadoren, etcetera, etcetera. Deze aanpak kent ruwweg drie fasen:


1) Informatievergaring;

2) Oefenproject;

3) Echt project;


Ad 1:Een grote zegening voor de bricoleur is natuurlijk het Internet. Het is onvoorstelbaar welk een schat aan informatie daarmee voor de bricoleur beschikbaar is gekomen. Prijs- en artikelinformatie, gebruiksaanwijzingen, boeken, websites en blogs met ervaringen van anderen, en niet te vergeten de fora zoals dit. En dat alles in tekst met plaatjes en foto's. Vóórdat je ook maar een stuk gereedschap of materiaal hebt aangeraakt kun je, mits je de moeite neemt, jezelf al voor een heleboel valkuilen behoeden en nuttige tips en handigheidjes opdoen.

Ad 2:Gewapend met de opgedane theoretische kennis ga je aan de slag in een situatie waar een eventuele misser "niet zo veel kwaad kan". Toen ik voor het eerst zinken dakgoten ging solderen heb ik een lengte dakgoot in stukjes gezaagd en die weer aan elkaar gesoldeerd. Dito met een stuk staalplaat toen ik voor het eerst ging carrosserielassen. Metselen en stukadoren heb ik geleerd door eerst een stalletje te bouwen, en daarvan eerst de binnenmuren te stukadoren (een stal met gestukadoorde binnenmuren, mijn Franse kennissen hebben zich een ongeluk gelachen ;-). En Christian plaatst eerst een stalraam voordat hij zich aan de ramen van het woonhuis waagt.

Ad 3:Uiteindelijk heb je voldoende handigheid en niet te vergeten zelfvertrouwen om met het échte werk van start te gaan. En ook daar blijft het van belang om rustig en gestructureerd te werken. Hét kardinale verschil tussen de professional en de bricoleur is het belang van de tijd. De professional kan het zich niet veroorloven ál te lang de tijd te nemen, want dan wordt óf zijn werk onbetaalbaar, óf hij leidt verlies. Voor de gepassioneerde bricoleur heeft de tijd (oftewel de snelheid van werken) niet de hoogste prioriteit, het is het resultaat dat telt. Juist omdat de bricoleur zijn tijd kan nemen, zie je dat deze niet zelden een gelijkwaardig of zelfs beter resultaat boekt dan de professional.

Last but not least, het belang van gereedschappen. Als je als bricoleur multidisciplinair werkt zul je op een gegeven moment gaan schrikken van de hoeveelheid gereedschappen die je in je bezit krijgt. Zelfs als je je beperkt tot zo generiek mogelijke gereedschappen wordt het op den duur een hele berg. Van sleutels en schroevendraaiers via hamers en beitels tot en met compressor en lasapparaat, de lijst is schier eindeloos. En het onderhoud van die gereedschappen kost ook tijd! Daarop kun je niet bezuinigen, want met slecht onderhouden gereedschappen is niet goed te werken. Als er één ding is waarop ik bricoleurs nog wel eens vind achterlopen op de professionals, is het de aandacht voor kwaliteit en onderhoud van de gereedschappen. In het verleden ontbrak het mij daar ook wel eens aan, maar uiteindelijk gaat het tegen je werken. Dus investeer ik nog uitsluitend in kwalitatief hoogwaardige gereedschappen en zorg ik dat ik deze op de juiste manier kan onderhouden. Zo heb ik bijvoorbeeld veel tijd besteed aan het maken van een slijpstation om mijn houtbeitels nauwkeurig en herhaalbaar in de juiste hoek te slijpen en te wetten. Een kettingzaagslijpmachientje aangeschaft. Altijd een voorraadje machinewas, roestbeschermer en diverse smeermiddelen in huis. Zodat die dure en fraaie gereedschappen ook fraai blijven.

En tsja, niet alles leent zich voor bricolage. Ik ga niet mijzelf opereren of mijn eigen kies willen trekken. Ik beperk mij tot dingen "die 'bonk'  zeggen als je ze op de grond laat vallen". Zelfs dan nog is er meer zelf aan te pakken dan je op kunt noemen!


Salutations, Jos