Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

oui hallo

Auteur Bericht

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#0 Geplaatst: 2011-12-13 22:48:34

Oui hallo?

Iedereen in frankrijk kent het wel, je belt iemand op en dan hoor je “oui hallo?”.

Ik ben er niet kapot van, sterker nog, ik vind het een onbeschofte manier om je telefoon op te nemen.

Soms (veel te vaak nog) wordt op bedrijven op dezelfde manier de telefoon opgenomen.

Is het Frans, ik denk het niet, het gebeurt in meer landen, maar toch.

Als ik vraag naar het waarom zegt men ‘als je iemand belt weet je toch wie je belt?’

Oh, en hoe vaak heb je niet aan de andere kant van de lijn ”trompe”

Mijn Nederlandse familie en vrienden doen het niet, ze nemen keurig op met hun (voor)naam, maar hoe gaat het in het algemeen in Nederland?

Ook ja hallo?

En wat doet u als de telefoon rinkelt?

Ik neem altijd op met “cees bonjour”.

Cees

avatar#4411
MaxAndre
Berichten: 17
Reacties: 106

#1 Geplaatst: 2011-12-14 00:56:35

Cees, de franse manier van opnemen is m.i. niet onbeschoft - iedereen doet het - maar het is nu eenmaal de gewoonte in Frankrijk. Ik doe het maar op de nederlandse manier, dus met mijn naam.

Overigens was het zo'n 60 jaar terug in Nederland ook gebruikelijk om "hallo" te zeggen. Een paar jaar heeft toen in nederlandse telefoonboeken gestaan: neem niet op met "hallo" maar noem uw naam! Er stond bij dat het jaarlijks in Nederland vele miljoenen guldens telefoonkosten kon besparen. Ik vertel dat wel eens als anecdote aan franse vrienden (zonder dat ze overigens hun gewoonte veranderen). Maar sommige mensen hebben nu nummerherkenning en dan wordt je soms bij je naam begroet, ook door fransen.

Maxandr 

avatar#7683
bosbess
Berichten: 50
Reacties: 648

#2 Geplaatst: 2011-12-14 06:38:52

Ik vind het een heel plezierige franse gewoonte en ik ben wat dat betreft helemaal ingeburgerd. Iemand wil jou spreken, dus die zal eerst zijn naam moeten noemen voor je weet of jij die persoon wel te woord wil staan. Mensen die me kennen herkennen mijn stem, anderen zullen eerst hun naam moeten zeggen. In sommige spam-telefoontjes proberen ze dat te omzeilen door te vragen of ze met mevrouw Dinges spreken, in de hoop dat ik dan alsnog m'n naam noem. Daar trap ik niet in. Ik zeg dan beleefd dat mevrouw Dinges hier niet woont en leg neer.

Dat het in NL als onbeleefd geldt zal me worst wezen (hoe het daar ontstaan is volgens Maxandr is wel een leuk verhaal). Ik vind het juist heel goed voor m'n privacy dat ik niet tegen een onbekende beller meteen mijn naam hoef te noemen. Ook als ik zelf bel, zeg ik eerst mijn naam en vraag dan of ik met die-en-die spreek. Wat is daar mis mee?

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#3 Geplaatst: 2011-12-14 06:47:36

Luister eens naar La voix humaine (Poulenc / Cocteau, 1958 [hier bij voorbeeld]) en 'Allô zal nooit meer onbeschoft klinken. Wat 'n drama, wat 'n liefde, en dat in vijftig minuten.

Het hangt van m'n bui af maar soms neem ik wel eens aan met Je vous écoute ...

Peter.

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#4 Geplaatst: 2011-12-14 08:07:23

Het Franse gevoel van beleefdheid werkt blijkbaar een beetje anders.

Het is de beller die iets wil, dus dient hij eerst zijn naam te noemen en dan te vragen of hij de persoon aan de lijn heeft die hij wil spreken.

Maar bij veel Franse bedrijven is het nu gebruikelijk dat zij zich met hun bedrijfsnaam en dan bonjour melden, netzo als Cees.

Christian von Klösterlein

avatar#7683
bosbess
Berichten: 50
Reacties: 648

#5 Geplaatst: 2011-12-14 08:35:58

PdeT, de site van je link is "in onderhoud". Dat kondigen ze heel leuk aan, zodat je moet lachen in plaats van je te ergeren.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#6 Geplaatst: 2011-12-14 10:14:20

ehh, bosbess, even ter verduidelijking een nasynchronisatie;

‘oui hallo’

Ik bel U omdat ik een meubel heb wat gerestaureerd moet worden, de poten zijn doorgezakt en er hangt een deur scheef en en en…………….kunt U dat restaureren?’

‘natuurlijk kunnen we dat restaureren, ik zal even mijn agenda erbij pakken om een datum te prikken voor een afspraak, woensdag is dat goed?

‘ja hoor, als het maar na zeven uur is’

‘Goed, hoe is de naam ook al weer?’

Ohhh, u bent meneer Lambert, U woont naast de boulangerie, ja natuurlijk meneer Lambert, nee, ik kom even langs straks, veel makkelijker, moet toch naar de bakker.

Het mist iedere logica en zeker iedere vriendelijkheid.

En zoals je zegt, stel dat je wel je naam noemt als zo’n “spam”juf belt, denk je nu echt dat tie geïnteresseerd zijn in jouw naam?

Of het nu meneer dinges is of mevrouw dattes.

De dag begint nou eenmaal veel leuker als je aardig bent, en ik vind oui hallo het tegenovergestelde van iedereen op z’n bek nemen op elke straathoek als je ze tegen komt.

Wat een tegenstrijdigheden, en jij bent daar trots op?

“dus die zal eerst zijn naam moeten noemen voor je weet of jij die persoon wel te woord wil staan” zeg je, nou dat is aardig.

Goed ingeburgerd, dezelfde arrogante onbeschofte houding als de fransen.

Een beetje beleefdheid is helemaal geen luxe in dit land, en het zou ons sieren (mij doet het, mijn scheldnaam is meneer-zwaait-naar-iedereen) dat we de mensen leren dat omgangsvormen het leven veel prettiger kunnen maken, dan hoeven ze ook minder te klagen.

Cees.

avatar#7477
JP (32)
Berichten: 29
Reacties: 258

#7 Geplaatst: 2011-12-14 11:25:37

Ik vind allo oui al heel wat. Meestal is het alleen allo of oui... Bij privépersonen heb ik er geen enkele moeite mee, wel bij bedrijven. Maar veel vervelender en merkwaardiger vind ik de reactie van een collega die de telefoon van een ander opneemt en min of meer weigert een bericht voor de gezochte persoon achter te laten, die je al dagen te pakken probeert te krijgen.

En zelf neem ik op met een hele riedel: naam van mijn chambres d'hôtes, mijn voornaam en achternaam, gevolgd door Bonjour. Doet soms denken aan de hulp van dokter van de Ploeg, de nederlandse tv serie van lang geleden :-)

JP 

avatar#7683
bosbess
Berichten: 50
Reacties: 648

#8 Geplaatst: 2011-12-14 12:51:40

Dag Cees, "de dag begint nu eenmaal veel leuker als je aardig bent", zeg je. En vervolgens krijg ik van alles naar m'n hoofd alleen omdat ik met jou van mening verschil: tegenstrijdig, trots, arrogant en onbeschoft. Het is nogal wat.

Ik kan jou ook wel een verslagje geven van een telefoongesprek:

Ik: Allo, allo! (grapje)

Man: Spreek ik met madame Dinges?

Ik: Non, met wie spreek ik?

Man mompelt iets onduidelijks en steekt dan van wal met een onverstaanbaar ratelverhaal.

Ik onderbreek hem: Pardon monsieur, ik ben niet madame Dinges.

Man: O, wat is uw naam?

Ik: Monsieur, u vroeg naar madame Dinges en die woont hier niet. Au revoir monsieur.

Man: Au revoir madame Besse!

Ik moest hier achteraf erg om lachen.

Tegenstrijdig, trots, arrogant en onbeschoft? Kom nou! Als je wilt discussiëren, matig je dan een beetje in je bijvoegelijke naamwoorden en stel je een klein beetje open voor andere meningen dan de jouwe. Anders sterft iedere discussie een vroegtijdige dood.

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#9 Geplaatst: 2011-12-14 13:14:50

Theodora of Bosbess : ik dacht dat ik 'n merkwaardige kompjoeter had maar de uwe kan er ook wat van. Die site die ik noemde werkt gewoon.

En anders levert goochelen ook veel op.

Overigens zou ik het prettig vinden als u me aansprak zoals ik me noem. "PdT" ken ik niet, ik zal hier dan ook niet meer op reageren.

Peter.

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#10 Geplaatst: 2011-12-14 13:55:22

Oma Bosbess, ik wil U niet boos maken.

Ik beschrijf alleen maar mijn “merkwaardige” waarnemingen, en ja, Fransen zijn arrogant, daar hoeven we geen onderzoeksbureaus meer voor in te schakelen.

Mijn voorbeeld dan;

Ik: cees bonjour.

Man; met plastifib, en begint een heel ratelverhaal over de voordelen van kunststof ramen.. 

Ik onderbreek hem: Pardon monsieur, ik ben niet geïnteresseerd.

Ah pardon monsieur, désole,  au revoir.

Bon journée monsieur, au revoir.

Klinkt toch veel leuker ?

Ik kan me voorstellen als ik mevrouw bosbess aan de telefoon had, en opgehangen heb zeg, wat een ouwe bes ! ;-)

Het vreemde is dat alles wat je zegt min of meer voortkomt uit emoties.

Ik ben net weer terug uit Brussel en zat in de trein naar La Rochelle naast een Franse psycholoog die ook college geeft op een Amerikaanse universiteit en we hebben samen lekker zes uur kunnen bomen, vanaf Brussel midi tot aan Poitier, inclusief lunch in Parijs.

Fransen, en daar kunnen we even een paar bladzijden voor terug slaan en JP’s tekst erbij pakken en dan met name de reactie van Steven, zijn erg emotieloos.

In iets wat je zegt kun je wel of geen emoties leggen, dat geld ook voor het doen natuurlijk (bloemetje geven aan zieke buur) maar we hebben het nu over de telefoon.

“Nou, dat is lief van je” zeg ik wel eens als iemand belt om een speciale reden, en dan voel ik de persoon aan de andere kant bijna omvallen.

Een Nederlandse zus zou zeggen, “ach, ik dacht dat je het leuk zou vinden”.

De professor legde me uit dat het gebruik van de naam vertrouwelijk overkomt bij ons, net zoals we een dier (hond) een naam geven, die hij overigens helemaal niet verstaat maar slechts de toonhoogte waarneemt, zijn wij mensen opgegroeid met de vertrouwelijke naam die moeder ons toeroept.

Men heeft onderzoeken gedaan (aldus de professor) en daaruit bleek dat conflicten die besproken worden als hoop ze op te lossen, eerder opgelost werden met het meervoudig zeggen van de naam.

Met andere woorden, het vertrouwelijke cees of bosbess streelt ons ego.

Dus daar kom ik automatisch op “Oui”, waarop de professor meteen toegeeft dat mijn bewering; hoe minder men emotioneel laat blijken, hoe minder men zegt, in dit geval de naam.

Het heeft dus niets te maken met het bang zijn voor een spambeller, het is namelijk een ingeboren gewoonte absoluut niet meer te zeggen dan gebruikelijk, en dat is weinig.

Nederlanders, hebben de gewoonte rustig met iedere vreemdeling een praatje te maken, mijn vrienden hier zeggen wel eens, het zou maar zo kunnen dat cees met een marsmannetje heeft gepraat zonder dat tie het weet.

Fransen waarderen vaak deze openheid, maar hebben grote moeite zelf wat meet speling te geven.

Praten doe je uiterlijk met iemand die je vaker of elke dag tegen komt, of zoals mijn partner zegt, als ik niets van de vreemdeling weet, wat heb ik dan te zeggen?

Het vrolijke bonjour is dus net zoals de kus (soms wel drie) gewoon een doodsimpele gewoonte die net zoveel betekend als niets.

Ik kus niet meer met iedereen, mijnbuurvrouw presteerde het vier keer de laatste keer terwijl ze nog geen boe of bah zegt als je haar in de winkel tegenkomt, ik zeg bonjour tegen iedereen en zelfs overdreven tegen diegene die ik vaker tegenkom, en ik flikker geheit de hoorn erop als iemand opneemt met oui.

En diegene die ik kus, omhels ik innig, als echte vrienden.

En lieve Oma, het mooiste voorbeeld komt zomaar uit de lucht vallen; Overigens zou ik het prettig vinden als u me aansprak zoals ik me noem.

Peter heeft om welke emotionele reden dan ook zichzelf de mooie naam “P’Homme de la Terre” aangemeten.

Iedere emotie gaat abrupt verloren met het verneu… van deze naam in de afkorting PdeT.

Mijn moeder (zij rust in vrede) onderschreef na en bitter huwelijk van vele jaren zonder emoties, na een lange reis door lering en schuchtere probeersels haar emoties te tonen, altijd haar handgeschreven brieven met de mooiste woorden die je kunt inbeelden;

Je liefhebbende moeder.

Ik koester deze brieven als mijn grootste kapitaal.

Cees.

avatar#7683
bosbess
Berichten: 50
Reacties: 648

#11 Geplaatst: 2011-12-14 13:55:45

En ik zal je niet meer PdeT noemen, Peter, want het laatste wat ik wil is iemand onheus bejegenen of beledigen. Zelf vind ik altijd alles best, daar komt het van, maar ik zal er in het vervolg rekening mee houden.

Ik heb je link nu opnieuw aangeklikt, inderdaad heel mooi. Maar toen ik er vanmorgen kwam stond er een grote heel grappige pop-up met een cartoon, waarmee werd duidelijk gemaakt dat de site in onderhoud was. Die pop-up kon je ook niet weghalen, want, stond er bij, dat hoef je niet te proberen, we zijn namelijk écht in onderhoud!

Je kon dus goochelen of googelen wat je wilde, maar de site was tijdelijk even niet bereikbaar. Dat kan ik niet helpen en daar hoef je dus ook niet zo korzelig over te doen.

avatar#7837
sarazac
Berichten: 2
Reacties: 147

#12 Geplaatst: 2012-01-10 19:36:45

Mag ik jelui eraan herinneren dat Nederland het enige land is waar men de telefoon met de naam opneemt, de rest van de wereld zegt hallo of iets in die strekking.

Ik begrijp de motivatie, integreren is ook aanpassing aan de lokale gewoontes, ik vind het zeker minder erg dan dat eeuwige hallo wat een nauwelijks opgedroogde cassière ook tegen haar oudere klanten zegt om van het jij en jou maar te zwijgen, OOK door de telefoon.

Ik heb trouwens nog nooit en bedrijf getroffen waar men de telefoon met hallo opneemt maar dat is waarschijnlijk regionaal verschillend, ze zijn b.v. ook minder vrolijk in de Auvergne dan in de warmere streken.

Tenslotte, de naam noemen helpt niet echt, wij kregen thuis in de jaren 60 een nummer dat eerder aan een bakkerij had toebehoord, in december kwamen zoveel bestellingen binnen dat we er een aardige boterham aan hadden kunnen hebben.

Opnemen met de naam hielp duidelijk niet, de bestelling werd gewoon doorgegeven.

Résumé, Cees, bel me maar niet want wij nemen op met allo !

Groeten, Robert.

avatar#3509
Christian-le-Bricoleur
Berichten: 151
Reacties: 2902

#13 Geplaatst: 2012-01-10 21:45:16

Protest, Robert,

de bewering

Mag ik jelui (sic) eraan herinneren dat Nederland het enige land is waar men de telefoon met de naam opneemt, de rest van de wereld zegt hallo of iets in die strekking.

klopt niet.

Ook in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Rusland doet men dit. En ik meen me te herinneren dat dit in de Skandinavische Landen ook zo is, teminste in Finland.

Christian von Klösterlein

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#14 Geplaatst: 2012-01-11 08:55:31

Ook in Amerika wordt met de naam opgenomen.

Dat men er maar aan moet wennen is zo, maar ik zoek zoals altijd naar het waarom.

Ik probeer een link te leggen naar iets, en ook hier valt het me op dat je er verschillende leggen kunt.

In dat warme land waar ze altijd vechten wordt opgenomen met “ken”.

Enerzijds was het een ingebakken gewoonte, anderzijds is men bang het anders (met naam) te gaan doen ivm veiligheid.

Kijk ik naar Frankrijk dan zijn er een paar dingen die mij ontzettend opvallen.

Leest U mee;

Tuinen in Nederland en Amerika zijn open en je kunt er vanaf een kilometer door kijken.

Geen omheining in Amerika, geen schuttingen en heggen alleen daar waar je echt privacy wilt.

Tuinen in Frankrijk zijn ommuurd met parpaings of planken, liefst zo hoog mogelijk, zelfs de mooie sierlijke inrijpoorten worden beplakt met stalen platen zodat er geen kiertje overblijft.

Ramen in Nederland blijven open, een enkeling sluit gordijnen.

In Frankrijk wordt bij de schemer de luiken gesloten, reden is de inkijk wat ook weer reden is dat in steden veel panden altijd de luiken dicht hebben.

In Nederland kun je tegen een dorpeling of buurman zeggen “zou je dat wel doen” om aan te geven dat zijn zoontje …..

In Frankrijk is het privéleven van de ander privé, dat gaat jouw niets aan.

In Nederland en Amerika kun je gerust bij de tuin van een vreemde stoppen om te zeggen hoe mooi zijn rozen zijn.

In Frankrijk vragen ze zich af of je wel goed bij je hoofd bent, “wie bent U eigenlijk?”

Kortom, Fransen staan verder verwijderd van de medemens.

Of ze daar voor gekozen hebben of het is een ingebakken gewoonte is voor mij niet belangrijk, maar wat wel belangrijk is, is dat men enerzijds blij is als ze een praatje kunnen maken, ze anderzijds je de kans niet geven.

“Julie” zijn veel opener, zegt bijna elk fransmens die de nederlander beter kent dan diegene die met de sleurhut naar de camping komen.

Jullie praten met iedereen, jullie hebben het over alles, en jullie zijn/lijken veel breder georiënteerd dan wij.

Daar hebben ze gelijk in, en als je dan goed kijkt zijn fransen helemaal niet zo aardig en gastvrij, zo behulpzaam.

Het opnemen van een telefoontje met de naam geeft voor mij genoeg informatie over de persoon, je geeft net een klein stukje privé door wat het net even aardiger maakt.

‘Cees bonjour’

‘Ahh u bent niet monsieur Lambert?’

‘Nee, helaas, U zoekt monsieur Lambert? Waar zou die meneer wonen, hier in sérigny?’

Na een zevental minuten sloten we af nadat de beller (waarvan ik nog steeds de naam niet weet) zei; ‘nou ik vond het heel leuk met U gesproken te hebben.’

Het “comment aller vous” is een doodgewone ordinaire standaardprocedure, het betekend niets meer dan brrr blllll of grmhst.

Dacht U nou echt dat ze gaan verwachten dat U gaat zeggen, je goed hoor, ik ben net opa geworden, mijn vrouw heeft sinds gisteren platvoeten en ooievaarskuiten, en ik slaap wat onregelmatig….

Waarschijnlijk zal de vraagsteller snel afhaken met “trompée”

Cees.

avatar#4411
MaxAndre
Berichten: 17
Reacties: 106

#15 Geplaatst: 2012-01-11 16:47:41

@ Cees

In Nederland en Amerika kun je gerust bij de tuin van een vreemde stoppen om te zeggen hoe mooi zijn rozen zijn.

In Frankrijk vragen ze zich af of je wel goed bij je hoofd bent, “wie bent U eigenlijk?”

Cees, ik heb deze reactie nog nooit gehad in Frankrijk. Heb regelmatig memsen gecomplimenteerd met hun tuin, hun huis (of kasteel), hun klassieke auto e.d. en heb altijd prettige reacties gehad, en meestal een leuk gesprekje (waar het mij ook om gaat om frans te oefenen). Ben zelfs wel eens uitgenodigd om een huis van binnen te bekijken. Ook is men altijd bereid om informatie over b.v. de geschidenis van een oud huis of iets dergelijks te geven. Uiteraard moet je als vragensteller je wel beleefd en bescheiden opstellen.

Maxandr

avatar#6601
P’Homme de la Terre
Berichten: 73
Reacties: 1367

#16 Geplaatst: 2012-01-11 17:12:59

Dezelfde ervaring als de vorige spreker, waar "beleefd" voldoende is.

Peter.

avatar#7313
cees klumper
Berichten: 4
Reacties: 58

#17 Geplaatst: 2012-01-11 20:57:12

Toen ik in de VS woonde (1982 tot en met 1991) werd algemeen opgenomen met "hello". Bedrijven namen wel op met de bedrijfsnaam.

avatar#7620
Rimke
Berichten: 1
Reacties: 65

#18 Geplaatst: 2012-01-12 01:04:14

Eens met Peter en MaxAndre. En de beleefdheid is in Nederland heel wat verder te zoeken dan in Frankrijk (plus: volgens mijn (engelse) man druk ik me daarmee véél te zacht uit).

Daarnaast merk ik steeds vaker dat wanneer ik zelf iemand bel de nummerherkenning aan staat, daar hoor ik niemand over. Zelf reageer ik ook anders als ik het nummer herken, als niet dan doe ik net als de fransen, ik vind dat wel prettig eigenlijk, vooral als het om ongewenste telefoontjes gaat.