Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Hondenleven

Auteur Bericht

avatar#7683
bosbess
Berichten: 50
Reacties: 648

#0 Geplaatst: 2011-12-19 12:48:28


Buurvrouw Yveline (73) werd op 3 december getroffen door een beroerte. Dat gebeurde precies in de vijf minuten dat monsieur Pirot (85) haar hond uitliet. Ze werd dus meteen gevonden en overgebracht naar het ziekenhuis in Alès.

In maart had ze haar man verloren, enkele weken later brak ze haar pols. In september werd er een leverkwaal geconstateerd. Sindsdien kwam ze vrijwel niet meer buiten. Om de beurt lieten de buren hond Titus uit. Dat viel niet mee, want de trap naar het appartementje is hoog en steil en ons gehucht is één bejaardentehuis. Na de beroerte kreeg monsieur Pirot de sleutel en hij moest drie keer per dag Titus uitlaten, dus zes keer die trap op en af. Verder was het arme beest 24 uur per dag alleen.

Uit medelijden, ook met de oude man, heb ik toen aangeboden om de hond zolang bij me te nemen en op 6 december werd Têtu (zoals ik hem noem) onze tijdelijke huisgenoot. Al kende hij mij en mijn huis goed, het viel toch niet mee, want hij is 11 jaar oud en na een leven lang op een appartementje en drie keer per dag vijf minuten uitlaten aan de lijn, is hij een beetje gestoord. Als iets hem niet bevalt, begint hij vervaarlijk te grommen, soms zelfs als je hem aait. Ook wou hij nooit verder wandelen dan 50 meter van huis.

Na enkele dagen had ik hem zo ver dat hij de hele wandeling ('s morgens 1,5 à 2 uur) met mijn hondje Pico en mij meemaakte en weer een paar dagen later zelfs zonder lijn. Hij rent op en neer met Pico, springt de rivier in en hij voelt zich helemaal in zijn element. In het begin volgde hij Pico blindelings, en die (heel jaloers) probeerde hem ver van mij weg te leiden en dan heel hard terug te rennen om hem kwijt te raken. Maar dat lukt niet meer, want Têtu houdt me nu goed in de gaten en komt eerder dan Pico bij me terug. Maar hij luistert uiteraard voor geen meter en al met al is het toch een hele zorg.

Ik troostte me steeds met de gedachte dat het maar tijdelijk zou zijn. Tot ik op 16 december te horen kreeg dat Yveline niet meer naar huis komt en de 20e naar een maison de retraite wordt overgebracht. Nu zit ik dus opgescheept met een lieve maar niet altijd handelbare hond, die grommend duidelijk maakt dat hij zich niet laat schoonmaken, borstelen of zelfs maar een klit laat verwijderen. Wel is hij lief voor de poes en hij blijft ook makkelijk alleen thuis. Iedereen in het dorp spreekt me aan en ze spreken allemaal hun waardering uit. Leuk, maar daar schiet ik weinig mee op. Ik wil helemaal geen twee honden! Maar ik kan zo'n beest toch niet naar een asiel brengen?


avatar#7683
bosbess
Berichten: 50
Reacties: 648

#1 Geplaatst: 2011-12-27 08:47:42

Têtu is niet meer.

Op 20 december ging het mis. Toen ik 's morgens zijn bak eten voor Têtu neerzette, begon hij te grommen. Hij at niet. Tijdens de wandeling, toen beide honden nog aan de lijn liepen, moest hij poepen. Dat lukte niet en hij gromde van pijn. Daarna wou hij niet meer verder lopen. Toen Pico bij hem in de buurt kwam, begon hij opnieuw te grommen en vervolgens viel hij hem ineens aan en beet hem in zijn neus. Gelukkig kwam buurman Michel net voorbij. Hij hield Pico vast terwijl ik Têtu weer in de tuin liet. Toen Pico en ik terugkwamen van de wandeling zat Têtu voor de deur en hij gromde me vervaarlijk aan, hij wilde me niet voorbij laten. Ik deed net of er niets aan de hand was en zei: "Ga je mee?" Dat wilde hij wel. Ik deed hem de uitreklijn aan en maakte die vast in de tuin. Toen kon Pico naar binnen en ik belde met de mairie om te zeggen dat het niet langer ging en dat zij de SPA maar moesten bellen. Dat zouden ze doen, maar eerst moest ik een verklaring hebben van de eigenaresse dat ze afstand deed van de hond. Daar zou monsieur Pirot voor zorgen. Ondertussen richtte ik beneden in het atelier alles in voor Têtu, want bij ons binnen kon hij niet meer. Ik heb dat de volgende dag nog wel één keer geprobeerd. Hij was zo blij als een kind en jankte van vreugde, maar al na tien minuten begon hij weer te grommen en te dreigen en moest ik hem weer naar het atelier brengen. Vier dagen lang weigerde hij alle voedsel, daarna at hij een heel klein beetje, maar als hij me zag trilde hij over z'n hele lijf. Ik wilde met hem naar de dierenarts, maar hij weigerde om de auto in te gaan. Daarna weigerde hij zelfs om naar buiten te gaan en hij heeft drie dagen lang zijn behoeften niet gedaan! Op zaterdag 24 december kwam monsieur Pirot eindelijk met de afstandsverklaring van Yveline, waarin wij samen gemachtigd werden om een beslissing te nemen: óf SPA óf dierenarts. We besloten dat het voor het arme beest beter was om een dierenarts te bellen. Na lang praten als Brugman kreeg ik het eindelijk voor elkaar dat deze maandagmorgen wou komen. Monsieur Pirot en zijn zoon waren er ook. Na een hoop vragen te hebben gesteld oordeelde ook de dierenarts het het beste om Têtu te laten inslapen en zo gebeurde. Het was hartverscheurend. Têtu werd meegenomen door monsieur Pirot, die hem in zijn tuin zou begraven. Einde Titus Têtu.

avatar#7477
JP (32)
Berichten: 29
Reacties: 258

#2 Geplaatst: 2011-12-28 10:58:58

Wat een hardverscheurend verhaal. Têtu heeft zijn vrouwtje heel erg gemist, dat is wel duidelijk. U hebt gedaan wat u kon, zelfs veel meer dan je van een doorsnee buurvrouw in relatie tot de hond van een ander mag verwachten.  

Mooie rubriek, "entre bavards", deze keer blijf ik verder stil.

JP

avatar#7683
bosbess
Berichten: 50
Reacties: 648

#3 Geplaatst: 2011-12-28 18:05:21

Dank je wel JP.