Informatie






Forum Archief



In december 2012 zijn deze website en het daaraan gekoppelde forum overgegaan naar een nieuwe omgeving. Bij de overzetting is het archief van het forum niet meegegaan, maar wel behouden en via het onderwerpenoverzicht te raadplegen. Reageren op oude berichten of het posten van nieuwe berichten is niet meer mogelijk. De zoekmachine van dit forum archief functioneert wel.















Rubriekenoverzicht > Entre bavards

Entre bavards

Deze keuvelhoek is bestemd voor algemene discussies over 'Frankrijk'.

Vragen stellen kan hier niet meer; antwoorden vinden wel. Gebruik daarvoor de zoekmachine.
Niets gevonden? stel dan uw vraag op het actuele forum

 Zoek in het forum archief naar: 

Franse gemoedelijkheid

Auteur Bericht

avatar#
onbekend
Berichten:
Reacties:

#0 Geplaatst: 2012-07-13 09:47:30

Het lijkt wel 13november, het regent pijpenstelen, graadje of zeventien, een perfecte dag om eens een flinke dreun te geven tegen de franse vriendelijkheid.

Vaak is op dit forum het advies langs gekomen, regel het met een aperootje of een barbecue, laat eventueel de burgemeester de zaak bemiddelen, maar blijf vriendelijk.

Vaak ben ik het eens met deze, heb dat zelf ook menig keer gezegd, maar grenzen zijn grenzen, ook moraal.

Fransen zijn origineel een gemoedelijk schaapachtig volk, wie het gedaan heeft weet ik niet, wanneer het gebeurt is weet ik ook niet, maar de twijfels over de franse revolutie worden sterker en sterker, was dat echt wel zo of was er toen zelfs al sprake van mediageilheid en is de zaak enorm opgeblazen.

Wat wel zeker is, is dat de fransen enorm veel slikken, en dan heb ik het niet alleen over pillen.

Ze vinden het heel gewoon als ze met een half afgewerkte badkamer blijven zitten en de aannemer komt nooit meer terug, net zo gewoon vinden ze het als ze bedonderd worden door de supermarkt, en als de garage de auto terug geeft met een tweede “panne” halen ze gewoon hun schouders op “c’est comme ça”

Allemaal heel erg romantisch die gemoedelijkheid, maar alles behalve normaal.

Wij kochten een auto waarbij een rapport zit dat de couroie is vernieuwd, de auto gaat stuk, de expert stelt vast dat de couroie misschien niet vernieuwd is, en we geven de wettelijke 15 dagen om de garage een tegen-expertise te doen.

We hebben vanaf dag één gebeld met de garage om te overleggen; hoe kan het dat een nieuwe couroie kapot is, wie heeft de fout gemaakt –garage of fabrikant couroie- en vooral, wie gaat wat betalen.

Al vanaf dag één worden we afgescheept met verzinsels (bruiloft, begrafenis, vergadering, ziekte, niet aanwezig vandaag, enz enz) en het leek me duidelijk; er is iets niet pluis.

Toen ik luid vloekend de dame bedreigde, vertelde een mannenstem haar/me dat men op zoek ging naar de factuur, dan konden ze de fout opspeuren.

Met de wetenschap van een open motor waar de couroie in hing – we waren verboden deze aan te raken totdat de tegen-expertise komt – was ik er wel van overtuigd dat er geen rekening bestaat, 159 duizend kilometer, kosten tweeënhalve mille voor vervanging, dat heeft de garage mooi in zijn zak gestoken in de hoop van….

Al die tijd taal noch teken van de garage, en iedereen, zelfs het expertisebureau gaf ons het advies “laat het lopen, het kost je bakken met geld en ze betalen nooit.”

Luid en duidelijk (ik praat van nature nogal hard) liet ik hen én hun omstanders weten dat ik die franse gemoedelijkheid spuugzat ben, “nee, deze is aan de beurt en dat zal ik jullie eens goed laten zien, jullie laten met je sollen, jullie zijn domme schapen die alles maar slikken, leve de revolutie!”

Het is de dag van de contra-expertise, en duidelijk is al dat de expert met de staart tussen de benen de zijde heeft gekozen van de garage, ik was later dan zij, dus hebben ze even “gemoedelijk van te voren overlegd”.

Het resultaat die dag; idd is de couroie niet nieuw, en jammer voor cees, kost zo veel hé.

Ik wordt gemoedelijk toegesproken dat het vechten geen zin heeft, en op mijn dreigen wordt ik de wacht aangezet dat men zo niet te werk gaat in Frankrijk, en tribunaal? Weet je wel hoeveel dat kost en hoelang dat duurt.

Ik heb op niet mistenverstane wijze de expert vol ge-putain’t en gezegd dat hij voor MIJ werkt, en niet voor de garage.

Vanuit elke hoek, zelfs van de chef d’atelier, kwam het advies, zó werkt men niet in Frankrijk, je blijft altijd netjes.

Ik ben later terug gegaan naar de garage waar de auto staat (is niet de schuldige) en heb ze keurig uitgelegd dat ik uit een andere cultuur kom, dat “we” ook de mensen in Frankrijk, rechten hebben die vast staan in hele dikke boeken, en dat het schandalig is dat sommige mensen grof misbruik maken van jullie “franse aardige gemoedelijkheid”.

Dat verhaaltje is keurig overgenomen, en wordt als een olievlek uitgebreid, “l’hollandaise à raison, mais …..”

Ondertussen staat in het rapport; Monsieur S. argumente dans un premier temps que le document transmis ne comporte pas d’entête de l’établissement et peut tout à fait se révéler être un faux. Il admettra ultérieurement que ladite attestation a bien été produit par un membre du personnel du garage.

Eigenlijk heeft de man zelf zijn hoofd al in een touwtje gestoken, ik hoef alleen nog maar te trekken vertel ik aan iedereen.

Nou trek dan, roepen ze.

Nee, nu heb je rechten en rechten, U– ik in mijn geval – bent een benadeelde partij, de rechter geeft U altijd gelijk, mits redelijk.

De tijd die ik gespendeerd heb aan telefoontjes, de kosten daarvan, de huur van een auto, de kosten van papier, het bedrag dat ik de auto te duur heb gekocht, de rekening dat ik niet heb kunnen werken, alles gaat op de grote hoop en daar mag de rechter over gaan beslissen.

Het publiek wat eerst zei “laat nu maar” (behalve het expertisebureau) kijkt nu gespannen toe hoe dit loopt, en inderdaad, ik heb gelijk, die franse gemoedelijkheid slaat nergens op.

We leven niet meer in 1960 à la campagne, zei gisteravond iemand me, maar cees, een reparatie van 2500 euro en jij eist 15duizend euro, dat kan toch niet?

Jawel Alain, dat kan wel, ik heb overal rekeningen van, zelfs van de taxi die ik moest nemen naar het ziekenhuis, en dat alles komt onder het leesbrilletje van de rechter, alles.

Je moet goed begrijpen Alain; ik ben niet schuldig, dat zijn zij, dat staat allemaal in die dikke boeken.

Weg met die gemoedelijkheid.

Cees.